Deklaracja Wartości II Zjazdu Wspólna Przestrzeń
- Przestrzeń jest trudnoodnawialnym bogactwem naturalnym.
- Przestrzeń łączy ludzi, tworząc kapitał społeczny.
- Przestrzeń wspólna to przestrzeń publiczna, za która czujemy się odpowiedzialni.
- Przestrzeń jest częścią dziedzictwa, a za które jesteśmy odpowiedzialni przed przeszłymi i przyszłymi pokoleniami.
- Wszystko, co widzisz poza wnętrzem swojego domu jest zawsze w jakimś sensie wspólne i jako takie stanowi element naszego dziedzictwa.
- Przestrzeń to autoportret społeczności, które oddaje poziom jej kultury i troski o potrzeby jej członków.
- Przestrzeń nie jest pustym miejscem lecz siecią relacji między wszystkimi elementami, którymi możemy w niej wyróżnić: budynkami, miejscami, użytkownikami, widokami, dźwiękami, funkcjami, wartościami, faktami historycznymi i przyszłymi itp. Stąd wynika wielość płaszczyzn jej odbioru i troski o nią.
- Odpowiedzialne kształtowanie przestrzeni wymaga myślenia w kategoriach rozwoju zrównoważonego.
- Dobra przestrzeń to taka, która zaspokaja nasze potrzeby.
- Przestrzeń jest zasobem ograniczonym i wspólnym, dlatego musimy poznawać swoje potrzeby oraz potrzeby innych, wyznaczać priorytety ich zaspokajania, a co za tym idzie hierarchie wartości służące do ich wyznaczania.
- Przestrzeń jest medium społecznej komunikacji. W niej krzyżują się wszystkie interesy i potrzeby mieszkańców, dlatego powinna być areną dialogu.
- Zagospodarowanie przestrzeni jest formą kultury.
- Ład przestrzenny jest stanem dynamicznym, wynikiem określonej kultury przestrzeni
- Każde miejsce opowiada historię jego mieszkańców i dlatego nie można oddzielić tożsamości od miejsc i vice versa.
- Obywatel ma prawo do powszechnej edukacji przestrzennej od dziecka do starości.
- Obywatel powinien szanować potrzeby innych ludzi poprzez troskę o przestrzeń publiczną. Władze mają obowiązek stwarzać obywatelom warunki do spełniania tej powinności.
- Przestrzeń tworzy się z ludźmi – nie „dla” ludzi.
- Dbając o wspólną przestrzeń, dbamy o siebie.