HOKS

_______________________________________________________________________________

Ludzert Hoks  was tijdens de Tweede Wereldoorlog een beruchte Nederlandse collaborateur die nauw verbonden was met Kamp Erika in Ommen. Voordat hij aan de slag ging in de opsporing, werkte hij oorspronkelijk als bakker in Groningen. Zijn rol en de connectie met Kamp Erika laten zich als volgt samenvatten:

Functie in Kamp Erika
Hoks begon zijn oorlogsloopbaan als bewaker in Kamp Erika (het Justizlager en latere Arbeitseinsatzlager) bij Ommen. Dit Nederlandse strafkamp stond bekend om het excessieve geweld en de brute martelingen die er door Nederlandse bewakers (de 'Kommando's') op de voornamelijk niet-Joodse gevangenen werden uitgeoefend.

Commandant van de Arbeidscontroledienst
Vanuit Kamp Erika, dat functioneerde als het hoofdkwartier van de Duitse Arbeidscontroledienst (AKD), maakte Hoks promotie. Hij werd als AKD-wachtmeester en leidinggevende gedetacheerd naar Zuid-Limburg (Heerlen en omgeving). Zijn primaire taak was het opsporen en arresteren van mannen die probeerden te ontkomen aan de verplichte Arbeitseinsatz (dwangarbeid) in Duitsland, maar hij pakte tijdens zijn felle controles ook Joden en andere onderduikers op.

Arrestaties en slachtoffers
Tussen 1943 en 1945 wist Hoks als AKD-commandant een groot aantal onderduikers op te sporen. In de regio Heerlen arresteerde hij meer dan 200 personen, van wie er ten minste 34 de oorlog niet overleefden. Slachtoffers werden door hem via Kamp Ommen naar grotere doorgangskampen zoals Kamp Amersfoort gesleept, waarna ze vaak op transport werden gezet naar Duitse concentratiekampen zoals Neuengamme.

Veroordeling
Vanwege zijn actieve en wrede hulp aan de bezetter werd Ludzert Hoks na de bevrijding berecht. In april 1947 werd hij door de Maastrichtse rechtbank ter dood veroordeeld. Dit vonnis werd een jaar later, in 1948, omgezet in een gevangenisstraf van twintig jaar.

________________________