มาตรฐาน ศ ๓.๑เข้าใจ และแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ วิเคราะห์ วิพากษ์วิจารณ์คุณค่านาฏศิลป์ ถ่ายทอดความรู้สึก ความคิดอย่างอิสระ ชื่นชม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน

๑. ระบุทักษะพื้นฐานทางนาฏศิลป์และการละครที่ใช้สื่อความหมายและอารมณ์

· หลักและวิธีการปฏิบัตินาฏศิลป์

- การฝึกภาษาท่า- การฝึกนาฏยศัพท์

๒. ใช้ภาษาท่าและนาฏยศัพท์หรือศัพท์ทางการละครง่าย ๆ ในการถ่ายทอดเรื่องราว

· การใช้ภาษาท่าและนาฏยศัพท์ประกอบเพลงปลุกใจและเพลงพระราชนิพนธ์

· การใช้ศัพท์ทางการละครในการถ่ายทอดเรื่องราว

๓. แสดง การเคลื่อนไหวในจังหวะต่าง ๆ ตามความคิดของตน

· การประดิษฐ์ท่าทางหรือท่ารำประกอบจังหวะพื้นเมือง

๔. แสดงนาฏศิลป์เป็นคู่ และหมู่

· การแสดงนาฏศิลป์ ประเภทคู่และหมู่

- รำวงมาตรฐาน - ระบำ

๕. เล่าสิ่งที่ชื่นชอบในการแสดงโดยเน้นจุดสำคัญของเรื่องและลักษณะเด่นของตัวละคร

· การเล่าเรื่อง - จุดสำคัญ - ลักษณะเด่นของตัวละคร

มาตรฐาน ศ ๓.๒ เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างนาฏศิลป์ ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม เห็นคุณค่าของนาฏศิลป์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่นภูมิปัญญาไทยและสากล

๑. อธิบายประวัติความเป็นมาของนาฏศิลป์ หรือชุดการแสดงอย่างง่าย ๆ

· ความเป็นมาของนาฏศิลป์ · ที่มาของชุดการแสดง

๒. เปรียบเทียบการแสดงนาฏศิลป์กับการแสดงที่มาจากวัฒนธรรมอื่น

· การชมการแสดง - นาฏศิลป์ - การแสดงของท้องถิ่น

๓. อธิบายความสำคัญของการแสดงความเคารพในการเรียนและการแสดงนาฏศิลป์

· ความเป็นมาของนาฏศิลป์

- การทำความเคารพก่อนเรียนและก่อนแสดง

๔. ระบุเหตุผลที่ควรรักษา และสืบทอดการแสดงนาฏศิลป์

· ความเป็นมาของนาฏศิลป์ - คุณค่า