Een succesvolle manager ging op vakantie naar een arm land en ontmoette een visser die landerig op zijn bootje lag. "Waarom vis je niet?", vroeg de manager. "Ik heb al genoeg gevangen vandaag", gaapte de visser relaxed. “Maar dan vis je toch verder, zodat je nog meer hebt?" De visser keek de manager vragend aan. "Wat moet ik daar dan mee doen?" De manager legde het uit: de visser kon de vis verkopen, van dat geld zou hij een motor voor zijn boot kunnen aanschaffen zodat hij nog meer vis kon vangen. Met die opbrengst kon hij grote netten kopen. Zodat hij nog meer vis kon vangen. En geld verdienen. En na een poos kon hij dan meer boten kopen. Dan zou de visser rijk zijn, net als de manager. "Oh", antwoordde de visser. "En wat zou ik dan moeten doen als ik rijk was?" "Dan kun je gaan zitten en van het leven genieten!", riep de manager. De visser keek hem glimlachend aan. Toen zei hij: "Dat is toch precies wat ik nu aan het doen ben?"
De moraal van dit verhaal? Wat mij betreft is dat niet dat we maar op onze lauweren moeten rusten en niets hoeven te wensen. Maar het kan geen kwaad te kijken naar wat je al hebt, in plaats van wat je moet willen.