Zoals mijn hond ging sterven

Zoals mijn hond ging sterven.

Al dagen lag hij in het gras, en niets

deed zijn ogen nog glanzen.

Ik voelde hem verdwijnen.

Het was of ik zelf verging

in schuld en in ademloos falen.

Ik keek naar het meer

en plots liep mijn hond mij voorbij

met de snelheid van jaren terug.

Hij zag niet om, was enkel

beweging en sprong als een hond in

het water. Ik zou bijna zeggen, tevreden.

Het meer nam hem op,

denk ik nu. Zo ging hij dus sterven.