Zoals mijn hond ging sterven.
Al dagen lag hij in het gras, en niets
deed zijn ogen nog glanzen.
Ik voelde hem verdwijnen.
Het was of ik zelf verging
in schuld en in ademloos falen.
Ik keek naar het meer
en plots liep mijn hond mij voorbij
met de snelheid van jaren terug.
Hij zag niet om, was enkel
beweging en sprong als een hond in
het water. Ik zou bijna zeggen, tevreden.
Het meer nam hem op,
denk ik nu. Zo ging hij dus sterven.