Sangria

De kenners van de Wederopstanding gaan weer van deur tot

hofpoort met hun gekleurde brochures vol

vaderliefde. Men schijnt in volledig vertrouwen te sterven.

Er drijft houtskool tussen de gevels. Achter een tuinhuis ontploft

een overspannen pancreas.

En de deurbellen klinken, de honden staan strak aan hun leiband,

hun voorpoten graven een gat in de lucht. Een vliegtuig schrijft

reclame voor zeep in de hemel. Wij denken de zilveren

zonnebril te zien van de piloot, zo hevig wensen wij dat.

En hij lacht naar ons. Hij wil ons gelukkig zien en wij

flapperen onzeker met onze voordeur de tuin in. De zomer spuit sangria.