Embedded Files
En toen haar glimlach ontstond sloot zij
tevens haar ogen, en de plooien van pijn die
tevoorschijn marcheerden,
die pasten bijeen.
Haar ogen ontmoetten haar lippen.
Ik wist haar gezicht weer compleet.
Met dit beeld heeft zij mij na een veldtocht van onrust
het teken gegeven:
niets was voor niets, ik ben echt en wij
spartelende beesten, wij
leven
Google Sites
Report abuse