Verbond

Onder de straattegels door

kruipt een trage rij mensen voorbij.

Het wegdek golft als een deken over hun ruggen.

Elk jaar in dit seizoen zien we dit gebeuren.

Over een aantal dagen eindigen ze

bij de parkvijver.

’s Nachts gaan ze te water en graven

zich in onder de gezonken bladeren.

Ze doen niemand kwaad

en wensen niet gezien te worden.

Ieder van ons geeft hen een deel

van zijn persoonlijkheid mee.

Zo vernieuwen wij, de burgers, jaarlijks

ons verbond met onze bodem.

06/03/2019