Na drie maanden op mosterdpickles brak plots
het genie weer door, edelachtbare.
Het publiek huilde mij het podium op,
ik herkende het zweet van de aanbidding en
haalde met één krachtige snok
mijn eigen kloten uit mijn hoge hoed.
Brullen, edelachtbare. Brullen om meer.
Nu vraag ik u, sta ik voor uw triestige sokkel
om zoiets uit te leggen? Vindt u geen rust meer
in het zaagsel van uw kussensloop? Hoopt u
van mij te leren waar uw ruggenmerg zit?
4/11/2019