Installatie

Ik ben gewend geraakt aan de vorm

van mijn tuinmuurtje.

Mijn tuinmuurtje hoort nu bij mij.

Het is kniehoog en draagt mijn voeten,

klapstoel onder de kont.

Net fietste een vriendin voorbij,

met haar kind achterop.

Ze heeft mij niet gezien.

En diep onder mij en mijn muurtje

zou er dus lava zijn.

Nu ik literair zou afsluiten

moet ik nog melding maken van het meisje

van tien. Ze stapt hier voorbij

op zwemvliezen.

27/02/2019