Ik was nergens op voorbereid,
verklaarde de zeeman, toen ik de
tuin binnenging. Voor mij is elke plaats
op het land een ongekende bestemming.
Wat ik zag: een gistende zon op een
muur vol klimop en een zwart raam
dat luid en met nadruk huisraad uitbraakte.
Er was mij verteld van de weduwe
die gek zou zijn, niet omwille van
haar dode man, maar door al de
anderen die nog leefden.
Hier werd ik dus naartoe gestuurd,
niet om mijn kennis van de waanzin
maar omdat ik een zeeman ben-
ik zou het gevaar beter doorgronden.
Ik voelde een vlies voor mijn ogen
en heb toen mijn steven gewend,
niet vanwege het één of het ander
maar omdat ik een zeeman ben.
28/12/2018