Door een geniale angst gedreven
doorzocht ik ten slotte de woonst.
Mijn stembanden brulden koud.
En ik vond een bokaal met mijn haren.
Een doos met mijn melktanden.
Daarachter een beker met nagels
van tenen en vingers.
Ik nam al mijn huid onder mijn arm
en vertrok. Ik riep in de straat
om een handvol gerechtigheid.
29/03/2017