De gewonden

Zeer ruw waren hun gebruiken:

ze sloegen elkaar warm met ingewanden

en zongen dan barbaarse teksten.

Verrassend, gezien hun delicate vorming.

Als het ’s avonds hevig vroor,

duwden ze met hun blote hielen

deuken in het gras

om daar ontembaar mee te lachen.

Wanneer ze weenden, waren naar het schijnt

kalveren te horen die op stenen vloeren

werden geslacht.

Hun tenten stonden altijd

langs rivieren opgesteld.

26/01/2017