In het donkere raam komt
telkens weer een man voorbij
van vele eeuwen oud.
Maar in de hoekkast
krijst een baby, gedempt
door hout waarvan men kasten maakt.
En ik begrijp niet hoe dit gebeurt
dat ik mijzelf zie op mijn rug,
die stille dijk van onverstand.
09/07/2016