Weten

Mijn vijand weet dat ik op een dag

met zijn bovenkaak mijn geurig veld omploeg.

Er zal een dunne streep mist hangen

die de aarde net niet raakt.

De patrijzen zullen roepen

als altijd.

Langs de bomenrij aan de noordkant

loopt soms een stroper, soms het meisje

dat weet van de binnenweg

recht naar de school.

Een tak breekt.

Ik denk aan mijn groenten

mijn kinderen

en duw met mijn hiel.

Mijn adem versmelt met de ochtend.

01/12/2014