Trilling

Tijd, u heeft mijn

lichaam niet gebroken.

Mijn voorhoofd praat met bomen

langs de weg. De richting

zal van bronnen moeten komen diep

onder hun wortels. Ik luister als een blinde.

De jagers hebben midden in de wei

een dier gevonden, pas geboren met een

oog van achter in zijn hoofd. Ze willen het

hun toekomst zien voorspellen. Het kijkt hen

lang en minzaam aan.

Mijn schouders zijn ontroerd. De bodem laat zich

horen. Een trilling vaart omhoog

tot in de stammen. Zij fluisteren, ik luister.

De kiezel duwt een stempel in mijn voeten.

15/06/2014