Zoals zij in de modder zonk-
de hel voor elke man, die
met haar val zichzelf zag falen.
Ons wordt gevraagd om onze
voeten bij de ingang achter te laten
en boven onze vingers zwaait een
fuik vol vis en krabben.
Zout water druipt in onze ogen
en wij blijven wakker, vast van
plan om heel de wereld
vrij te maken van ons lijden.
Pezen spannen wijd
als vleugels tussen oor en
schouder van de mens met
zijn besluiten.
13/04/2014