Weer stootte er benzine uit mijn neus en
bewoog ik in de richting van de breuk in
mijn karakter, waar alle naden
open staan en moest ik mij behelpen
met de beste woorden uit mijn kelder.
Ik pompte dus mijn ochtend schoon. De dag
werd neon in mijn longen en ik smeekte als een bastaard dat
de vrouw de vrouw de vrouw zou zijn en nooit mij
meer gebruiken zou als wielen voor het bed
van haar impasse.
26/03/2014