In stilte kampeer ik
tussen al mijn vellen.
De gieren zijn al op de hoogte
maar hun ogen staan zo dom
zo dom. Dan lijken mij de
koeien met hun bellen bijdehanter,
schuin tegen de helling geposteerd en
pratend over later als
ze erven van hun tantes.
Het dierenrijk, het blijft mij fascineren.
Ik scheur een repel leder van
mijn lijf en gooi het op de stapel.
De zon gaat onder - ofwel is het
de berg die zich omhoog werkt,
een moegeklopte middelvinger.
30/06/2014