Als een paard

Als een paard sla ik met mijn hoofd

en mijn grote tanden zijn er om gras te eten.

Aan de zijkant mijn twee bange ogen.

Mijn wereld is dit: een zweep die ik nooit

echt kan zien, maar ze is er.

Ik wacht iets af, gevangen tussen het

hooi dat ik schrok en het hooi dat ik schijt.

Ik wacht iets af. Een soort van genade misschien.

09/10/2014