Winter

Men ontkomt er in deze uithoek niet aan,

Seppe Vansevenant gaat weer

kerstbomen planten op het platte dak.

We eten onze soep met erwten erin

en spek, knoken etcetera.

Grootmoeder is bij dit alles onze leidraad.

Vanaf vier in de middag hangt er diarree in de lucht,

komen de boeren met zwaar gezwollen

olijven van hun land.

Constant wordt laagland Permeke

en tussen de gordijnen kleeft

een zeker soort muziek:

laten wij de dag vergeten

en ook niet denken aan de nacht.

Trek de winter over je zonden, dorper.

Steek de kleine fonkelende lichtjes aan

voor Jezus. Voor de angst. Voor de kinderen.