Deze meneer heet Marcel.
Gevraagd naar zijn naam zegt hij altijd: Marseille.
Zo opent hij alle deuren tussen hier
en het neonblauwe tuinfeest met de
hoge vrouwenbenen in geopolitiek debat.
Het geurt naar chloor van het verlichte zwembad.
Het klinkt naar panfluiten van echte Peruvianen
uit Peru, het bergland. Peroe.
Deze meneer is de wees van zijn kinderen.
Hij lacht soms zijn wonden bloot.
Zijn naam: Marseille. De nacht: in wording.