Baardkemel

Het circus heeft een knappe koop gesloten.

Deze metaalpaarse amfibie ademt door

geleende kieuwen en bromt liederen

getekend Barry White.

De baardkemel, zoals hij in de volksmond

verscheen, kan schaatsen op beton

middels slijm dat uit zijn zolen sijpelt.

Ooit verplaatst de hele wereld zich op deze wijze.

Verbod geldt om de baardkemel te voederen

of anderszins het hof te maken.

Terwijl zijn zang om liefde vraagt

verschuift hij naar de uitgang, maar het

lot

van iedereen

kemel, toeschouwer, directeur

is dat niemand zonder niemand kan

en dat in deze zin de eeuwigheid

bestaat.