Mijn oorlog

Diender van de vijand,

ik ben u nu een woord of twee verschuldigd.

Uw keizer stuurde u mijn land in.

Ge hebt hem op zijn woord geloofd.

Een mooi en treffend woord zal het geweest zijn.

Geen mens kruipt anders dit moeras in.

Uw daden neem ik u niet kwalijk,

wat gij met onze vrouwen hebt gedaan noem ik

ter verontschuldiging

de zwakte van bange mannen.

Het bloed aan uw mouwen

het zal zeker beschreven zijn

door de beste dichters van uw land,

uw profeten zijn romantici.

Ik zie het zo,

hier in de loopgraven liepen wij verloren

gij zowel als ik

als in de groeven van ons eigen stervend gezicht.

Voor deze oorlog moet ik u niet hebben.

Maar gisteren, op deze zelfde plaats,

met uw jongensogen wijd open

en mijn Engelse sigaretten rokend

hebt gij uzelf mijn broer genoemd.

En daarom heb ik u vernietigd.