De held

De held hangt met zijn kloten naar boven

aan de waslijn

en de zon breekt door onze tanden

naar een vrijheid

nog nooit gezien

mooie felle zon dag moord

sla plat

wat de illusie had

muur tegen muur

en tussenin

de parasiet

ons aller verloren gelopen gedachten.

Degene die wij schenen op het blanke doek

genaamd

zwakte

met zijn kloten hangt hij naar boven

en zijn haar zuidwaarts tot in de wijde aars van de dromer.