De doos

Vandaag misschien alleen de contouren

in brede vegen petroleumblauw.

Ik heb in de zee een paar zaken begraven.

Ze lagen bijeen in een doosje gemaakt

uit een doos van karton van zo’n doekjes voor baby’s.

Boven de spullen van klei en van hout

lag de brief met de woorden van schade en schande

en de mij steeds verbazende

mijnwerkersarbeid

van hen die beweren:

belangeloos

en de doos ging dicht en te water.

Toen had ik geluk:

het tij was me gunstig

en de zee speelde mee

en de doos speelde mee.

Ze is pas gezonken toen ik niet meer keek

want zo ver heeft de zee,

een vrouw uit de duizend,

de doos meegevoerd.

Zij vroeg niets terug, zij vertrok

en zij bleef.