Om mijzelf aan u voor te stellen...

Op 23 september 1951 zag ik in Rotterdam-Charlois het levenslicht. Ik was de derde in een reeks van jongens. Na mij kwam er nog een drietal meisjes. Een gezellig en warm gezin, dat in 1967 verhuisde naar het nabijgelegen dorp Rhoon. Al heel jong wilde ik dominee worden. Dat zette zich door, zodat ik in 1970 naar Kampen ging om theologie te studeren, maar met mijn hart bleef ik in Rhoon. In 1973 trouwde ik met Marja de Jong, die ik in Rhoon had leren kennen in het bestuur van een christelijke jongerensociëteit, “Sordino” geheten (die nog steeds bestaat). Samen betrokken we een woning in de binnenstad van Kampen, waar ik student-huisman werd. Marja nam als pas afgestudeerd sociologe iedere morgen vroeg de trein richting Utrecht om daar voor ons beiden de kost te verdienen. Eind 1976 was het mijn beurt om af te studeren en vertrokken we richting Heerhugowaard. Daar ging ik, nog maar 25 jaar oud, voor 2 jaar aan de slag als een van de allereerste parttime predikanten in Nederland. Daarna volgde Oudewater (fulltime) en Amsterdam-Bijlmer. Daar ging ik opnieuw deeltijd werken en zorgde samen met Marja voor ons gezin dat inmiddels met drie zonen was uitgebreid: Arjan (1978), Rens (1980) en Bas (1981). Marja ging, na enkele jaren geheel de huishoudelijke zorg te hebben waargenomen, in deeltijd verband werken bij DISK, een oecumenische organisatie op het gebied van geloof en economie (arbeid, inkomen, de arme kant van Nederland e.d.). Zo deelden we tot 2001 de zorg voor ons gezin. Inmiddels hadden we de Bijlmer verruild voor Landsmeer, een dorp onder de rook van Amsterdam(-Noord). Toen we in 2001 vandaar afreisden naar Utrecht, gingen onze drie zonen tegelijk met ons het huis uit. Dat was best een grote verandering, maar die pakte gelukkig heel goed uit. In Utrecht ging ik weer fulltime aan de slag. Marja bleef bij DISK, welke organisatie drie jaar geleden naar Den Bosch (!) verhuisde. Inmiddels hebben onze zonen hun gewone studietijd achter de rug en hebben ze alle drie hun draai gevonden, in wetenschap, politiek en economie.

Eind oktober 2008 werd tot onze blijdschap onze kleindochter Tamar geboren. In juni 2010 gevolgd door Nora. We zijn er wijs mee! Wel jammer dat ze niet wat meer in de buurt wonen... In januari 2010 verscheen er opnieuw een kleindochter op het toneel, de goedlachse Lene. In april 2012 kregen we een pracht van een kleinzoon, Kasper. En zeer recent werd de al even mooie Bas geboren, sprekend zijn zussen Tamar en Nora, met zijn donkere ogen. Kijkt u maar eens op de krentenpagina (resp. krentnr. 17, 111, 132, 176, 197 en 244). Begin juli 2014 zag Elin het levenslicht. Een schat, maar tegelijk heel pittig! Als laatste werd Joep geboren. Een derde kleinzoon dus. Een wolk van een ventje! Zo hebben we zeven kleinkinderen op een rij. Een heel aantal maanden van het jaar volgen ze elkaar in jaren op...

Niet alleen onze kleinkinderen, maar ook onze kinderen laten ons niet onberoerd. Ze timmeren nogal eens aan de weg. In politiek en wetenschap. Zo is onze oudste zoon Arjan sinds juni 2014 wethouder in Amsterdam (SP, arbeid en inkomen). Onze schoondochter Marjolein is sinds april 2016 landelijk voorzitter van Groen Links. Haar man Rens volgt het doen en laten van de politieke partijen in Nederland zorgvuldig vanuit een wetenschappelijk perspectief. Het is voor mij en Marja gezien de politieke ligging van onze kinderen niet altijd even eenvoudig de eigen politieke keuze te bepalen... -:) Ik ben zelf sinds de 70-er jaren, het ene moment meer dan het andere, geboeid door het vraagstuk van oorlog en vrede. Daarbij voel ik me thuis in de stroming van het christelijke pacifisme waarbij het Jezus zelf is die mij op dit spoor heeft gezet. Deze eigen stellingname laat onverlet dat ik er grote waarde aan hecht andere mensen wat betreft hun mening in hun waarde te laten...

Het beroep van predikant is mij de jaren door voluit blijven boeien. De afwisseling, de diepgang, de creativiteit, het samen optrekken met mensen, de vrijheid om je werk in te delen, de mogelijkheid om eigen gaven in te brengen en tot ontplooiing te brengen.... Waar vind je elders zo’n bijzondere combinatie? De traditie van het christelijke geloof, de omgang met de Schriften, het betrekken van die beide op het leven van alledag, ik raak daar niet op uit gekeken. Ik vind de vrijheid in de kerk een groot goed. Er zijn in de loop der eeuwen door de kerk uitspraken gedaan waar je moeite mee kunt hebben. Maar gingen daar ook vragen aan vooraf, waar die uitspraken een antwoord op waren? Wat waren die vragen dan? Misschien kunnen we ons wel herkennen in die vragen en moeten we in onze situatie op zoek gaan naar nieuwe antwoorden. U begrijpt, de studie theologie blijft mij boeien.

In het werk als predikant heb ik in de loop der jaren op diverse terreinen ervaring opgedaan, zoals: het leiden van leeskringen, de opzet van een oecumenisch inloopcentrum, het dirigeren van een jongerenkoor, de organisatie van diverse musicals e.a. Het is altijd weer inspirerend te merken hoe een nieuwe situatie een appèl kan doen op andere kwaliteiten. Van nature heb ik een opgewekt karakter. Ik ben een ochtendmens. Dat Marja bij dit alles mijn werk een warm hart toedraagt is voor mij heel belangrijk.

De reden om eind 2007 te solliciteren naar Berlicum-Rosmalen hing ondermeer samen met de overzichtelijke setting van deze gemeente. Het trok mij aan om op een creatieve en aanstekelijke wijze in te spelen op de uitdagingen van gemeenteopbouw (de nieuwbouwwijken in Rosmalen), liturgie (de plaats van jongeren daarin b.v.) en de oecumene (in deze rooms-katholieke omgeving). En dat na zeven jaar Utrecht waar het grootschalige van de kerkelijke organisatie, samengaand met ingrijpende plannen van herstructurering, veel extra energie kostte. Dat was de aanleiding nog eens opnieuw uit te zien naar een andere gemeente om daar met goede moed en plezier het werk voort te zetten. Het feit dat de nieuwe woonplaats Rosmalen onder de rook van Den Bosch ligt maakt dat Marja naar haar werk kan fietsen.

Tot slot, waar hou ik me naast het werk mee bezig? Ik heb een scala aan hobby’s, waar ik meestal maar ten dele aan toe kom. Ik fiets graag en veel (ook uit principiële overwegingen) en hou van muziek. Ook actief: piano (o.a. blues en boogiewoogie) en zingen. Ik zit met plezier achter de computer, b.v. om digitale foto’s te bewerken of den DVD te maken van filmopnames en foto's. We vinden het heerlijk om samen naar de bioscoop te gaan (jammer dat het aanbod hier minder is dan in Utrecht...). Alleen in de vakantie kom ik toe aan het lezen van (dikke) boeken. Die spaar ik dan tevoren al op.

Gezien het naderend emeritaat (in 2017) heb ik bij de kerkenraad het verzoek ingediend om op 1 oktober 2014 2/3 te gaan werken. De kerkenraad heeft hier positief op gerageerd, mede gezien de zorgelijke situatie van de kerkelijke gemeente. De belangen bleklen dus met elkaar te sporen. Voor ik in juni 2017 met pensioen ga bereik ik enkele maanden eerder (in februari) mijn 40-jarig ambtsjubileum. En dat in actieve dienst. Het zal mij deugd doen!

(foto Marius van Pijpen, intrededienst Berlicum-Rosmalen 29 juni 2008)