Over dit boek

Jean Piaget- één van de meest originele denkers van de 20ste eeuw heeft voor een groot deel bijgedragen aan de ontwikkelingspsychologie van kinderen.

Hij beschreef de eerste twee levensjaren van een kind als de zintuiglijke ontwikkeling. Het gaat dan om gevoelens en het besef de wereld te leren ontdekken.

Een belangrijk aspect in deze fase is leren dat dingen blijven zoals ze zijn ook als je ze niet kunt zien. Hij karakteriseerde deze leeftijdsfase (2-4 jaar) als de “voor-begripsfase”, waarin het kind doorgaat met het vormen van begrippen. In deze fase gaat het kind deze begrippen ook gebruiken (ook voor dingen die niet zichtbaar zijn).

Het kind ziet de wereld vanuit zijn eigen belevingswereld, nog onwetend dat anderen andere gezichtspunten kunnen hebben.

Het kind tot de leeftijd van vier jaar heeft zich ontwikkeld tot de of/of fase: het is goed of slecht, het is binnen of buiten, het is goed of verkeerd.

Het kind doet dit, omdat het nog niet abstract kan denken.

De echte vormende jaren kunnen dus de eerste vier jaren zijn.

In deze tijd vormt het kind zich een beeld van wat het hoort en ziet.

Ouders spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van hun kinderen.

Echter, wat ouders ook doen – een goede opvoeding geven, waarden en normen overdragen, een goede sfeer in huis, veel bemoedigen, positieve ervaringen laten opdoen- kinderen trekken hun eigen plan.

Kinderen zijn niet blind. Ze kunnen psychisch uitgedaagd worden of ze hebben speciale aandacht nodig of ze weten met verschillen om te gaan, toch kiezen ze steeds voor hun eigen waarneming.

Alle kinderen zijn creatieve wezens die hun eigen invulling geven aan wat ze doen en wat ze ervaren.

Elk kind neemt z’n familie, broers en zusjes waar uit een verschillende invalshoek

en voor dat kind zijn deze waarnemingen juist.

We kunnen onze familiegeschiedenis niet herschrijven. We kunnen echter wel zaken bijstellen, daar waar we dingen niet goed hebben waargenomen of dat er nieuwe feiten bij zijn gekomen.

Een laatste gedachte

Sommige deskundigen zeggen dat kinderen groot brengen een moeilijke en lastige opgave is, maar wel de meest gewaardeerde.

We weten dat een harmonieuze omgeving in het belang van het kind is om: vriendschappen te sluiten, goede keuzes te maken, succesvol te zijn en goede relaties aan te gaan.

Ouders, leraren en alle anderen die met kinderen werken, kunnen hen begeleiden en leiden, maar kinderen zullen altijd hun eigen keuze maken.

Wat een persoon waarneemt, hoe hij dat doet, leidt tot een uniek mens.

Elk kind creëert zijn eigen unieke persoonlijkheid.

Een persoonlijkheid die nooit gelijk is aan die van een ander.