Jarenlang breek ik mijn hoofd over deze ene boom. Al zo lang valt hij me op, en al net zo lang probeer ik te achterhalen om wat voor soort het gaat. Telkens weer wordt hij door de groendienst hoog opgekroond, waardoor ik nooit een knop of blad kon determineren. Maar dát het een bijzondere boom was, stond als een paal boven water.
Zaterdag 6 december was de Beheergroep Buurtbewoners Beatrixpark bezig in de buurt van de boom en werd de boom opnieuw vrijgezet van opslag. Tijdens het werk vertelde medevrijwilliger Eibert mij opeens spontaan dat hij ooit had gehoord dat het om een Zelkova zou gaan. Hij heeft er een band mee, elke week fietst Eibert langs de boom en altijd weer groet hij de boom. Dat bracht eindelijk de oplossing voor het raadsel dat mij jaren had beziggehouden.
Op slechts een kilometer afstand, in het Muzenpark, staat namelijk ook een Zelkova. Maar die ziet er totaal anders uit: laag en met een brede kroon, precies zoals je ze vindt in bomenboeken en op internet. Dit exemplaar in het Beatrixpark echter is lang, rank en slank – of, zoals Eibert het treffend omschreef, vaasvormig. Geen wonder: de boom heeft altijd aan de rand van twee bospercelen gestaan en heeft daardoor nooit breed uit kunnen groeien.
De Zelkova is verwant aan de iep en komt van nature voor in Japan, Korea en Taiwan en wordt ook wel Japanse iep genoemd. Veel oude Japanse tempels zijn van het hout van deze boom gemaakt. Door de natuurlijke groeiwijze van een sierlijke breed uitwaaierende kroon wordt de Zelkova ook vaak als bonsai opgekweekt.
Ik ben ontzettend blij dat de boom nu eindelijk op naam is gebracht. Natuurlijk voegen we hem toe aan de kaart Bijzondere Bomen Beatrixpark, en krijgt hij een naamplaatje. Mooi hè, hoe zo’n jarenlang boom-mysterie op een werkdag van de Beheergroep opeens opgelost is.
Herbert Koster
Hierboven de Zelkova in het Muzenpark.