Kunstacademie Haarlem, Ruimtelijke Kunst
Yoko Ono heeft een boekje gemaakt met opdrachten waar ze zelf niet aan toe zou komen. Eén van die opdrachten ging over het maken van geluid (gillen door een sopraan tegen een muur, de lucht en tegen de wind). Roeptoeter is erop gebaseerd. Voor mij gaat Roeptoeter over het van je laten horen, zonder dat er naar je geluisterd wordt, iets wat ik herken in deze tijd. Er wordt door enkelen veel geroepen, maar kun je dan nog open staan voor de ander, de ander horen?