Ocena przydatności siatki polipropylenowej pokrytej kolagenem w rekonstrukcji powłok jamy brzusznej na modelu zwierzęcym
Przepukliny brzuszne i przepukliny pooperacyjne stanowią istotny problem zdrowotny. Leczenie tego typu przepuklin wymaga z reguły zaopatrzenia miejsca ubytku powięziowego materiałem protetycznym, najczęściej siatką polipropylenową. Siatka polipropylenowa posiada liczne zalety umożliwiające jej zastosowanie w rekonstrukcji powłok jamy brzusznej takie jak: odporność na zakażenie, łatwość wgajania, indukcja wytwarzania kolagenu w miejscu wszycia siatki, poręczność chirurgiczna oraz niski koszt. Niestety ma również wady z których podstawową jest indukowanie zrostów z narządami jamy brzusznej, a w konsekwencji tworzenie się przetok pomiędzy narządami wewnętrznymi jamy brzusznej, a skórą. Z tego też powodu siatka polipropylenowa w chwili wszczepiania być oddzielona od narządów jamy brzusznej innymi tkankami. Niestety w przypadkach, w których ubytek powięziowy jest duży, brak tkanek własnych oddzielających siatkę od trzewi uniemożliwia jej zastosowanie. W tych przypadkach stosowane są inne materiały o gorszych właściwościach mechanicznych oraz znacznie droższe.
Celem badania jest ocena na modelu zwierzęcym przydatności siatki polipropylenowej pokrytej od strony trzewi warstwą kolagenu w rekonstrukcji powłok jamy brzusznej i ocenę tendencji do tworzenia zrostów z narządami jamy brzusznej w porównaniu z siatką polipropylenową niepokrytą. Kolagen to podstawowy element białkowy macierzy zewnątrzkomórkowej tkanki łącznej. Stanowi rusztowanie dla komórek , decyduje o wielu własnościach mechanicznych tkanek miękkich. Jednocześnie będąc białkiem macierzy zewnątrzkomórkowej ułatwia zasiedlenie implantu przez komórki tkanki łącznej, a stanowiąc fizyczną barierę pomiędzy włóknami siatki i narządami jamy brzusznej ma wspomagać jednoczesne pokrywanie implantu od strony wewnętrznej komórkami śródbłonka otrzewnej. Śródbłonek otrzewnej posiada wiele własności umożliwiających ochronę siatki przed tworzeniem zrostów z narządami jamy brzusznej.
W badaniu wykorzystane mają być:
1. siatka polipropylenowa produkowana przez polską firmę Tricomed charakteryzująca się rzadkim utkaniem co ułatwiać ma wgajanie siatki i poprawiać jej własności mechaniczne po wszczepieniu
2. kolagen uzyskiwany w Zakładzie Chemii i Fotochemii Polimerów Zakładu Chemii Ogólnej Wydziału Chemii Uniwersytetu Mikaołaja Kopernika w Toruniu w procesie ekstrakcji w kwasie octowym ze ścięgien ogonowych szczurów.
Proces pokrywania siatki kolagenem polega na zalewaniu jej kolagenem w postaci żelu i pozostawieniu do czasu wyschnięcia w formie cienkiej błony na powierzchni siatki.
Część doświadczalna pracy polegać będzie na wszczepieniu dwóch rodzajów: siatki oryginalnej oraz siatki pokrytej kolagenem dwóm grupom szczurów ( każda po 30 zwierząt). W pierwszym etapie u każdego zwierzęcia w znieczuleniu ogólnym wytworzony zostanie ubytek powięziowo- otrzewnowy o wymiarach ok 3/2 cm w który szwami chirurgicznymi wszyty zostanie implant syntetyczny(siatka polpropylenowa lub siatka polipropylenowa z kolagenem). Kolejno po okresie 90-dniowej obserwacji zwierzęta zostaną uśpione i ocenie zostaną poddane następujące cechy: ilość i jakość zrostów otrzewnowych, siła zrostu tkanek szczura z siatką, ewentualna obecność przepuklin, zakażenia siatki i przetok. Histologicznie ocenione zostanie nasilenie procesu zapalnego oraz stopień rozwoju tkanki łącznej. Przeprowadzone badania mają odpowiedzieć na pytanie czy zmodyfikowany implant syntetyczny ma właściwości mechaniczne zbliżone do implantu standardowego oraz czy pokrycie siatki kolagenem rzeczywiście redukuje ilość zrostów pomiędzy trzewiami i implantem.