📐การออกแบบและเทคโนโลยี ม.5

1. ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้

1.1 ตัวชี้วัด

ประยุกต์ใช้ความรู้และทักษะจากศาสตร์ต่าง ๆ รวมทั้งทรัพยากรในการทำ โครงงานเพื่อแก้ปัญหาหรือพัฒนางาน

1.2 สาระการเรียนรู้

การทำโครงงาน เป็นการประยุกต์ใช้ความรู้และทักษะจากศาสตร์ต่าง ๆ รวมทั้งทรัพยากรในการสร้างหรือพัฒนาชิ้นงานหรือวิธีการ เพื่อแก้ปัญหาหรืออำ นวยความสะดวกในการทำ งาน

2. จุดประสงค์การเรียนรู้

2.1 อธิบายประโยชน์ของการคิดเชิงออกแบบ

2.2 วิเคราะห์สถานการณ์หรือความต้องการที่คำนึงถึงผู้ใช้ด้วยการคิดเชิงออกแบบและความรู้จากศาสตร์ต่าง ๆ

ความรู้กับการแก้ปัญหา

💡หัวใจสำคัญ: ปัญหาในโลกจริงไม่ได้แยกส่วนตามวิชาเรียน การแก้ปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพจึงต้องอาศัยการหลอมรวมความรู้หลายสาขา เพื่อสร้างนวัตกรรมที่ทั้ง "ใช้งานได้จริง" และ "ตอบโจทย์ผู้ใช้งาน"

1.1 การประยุกต์ใช้ความรู้บูรณาการ (STEAM Integration)

STEAM คือ การนำความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ ศิลปะ และคณิตศาสตร์ มาใช้สังเคราะห์แนวทางแก้ปัญหา หรือที่เรียกว่า STEAM

1.2 การประยุกต์ใช้ STEAM ในการแก้ปัญหา

เมื่อเจอปัญหาในชีวิตประจำวันหรือชุมชน สามารถนำ STEAM มาประยุกต์ใช้ได้ผ่าน 4 ขั้นตอน คือ

วิเคราะห์ปัญหา (Problem Analysis): ทำความเข้าใจความต้องการและข้อจำกัดของผู้ใช้
ถอดรหัส STEAM (Knowledge Mapping): ตั้งคำถามว่าแต่ละศาสตร์จะมาช่วยแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร
สังเคราะห์นวัตกรรม (Synthesis): ผสมผสานความรู้ทั้ง 5 ด้าน ออกมาเป็นต้นแบบชิ้นงาน/วิธีการ
ทดสอบและปรับปรุง (Testing & Refinement): นำไปทดลองใช้จริงและเก็บข้อมูลเพื่อพัฒนาต่อ

กรณีศึกษาตัวอย่าง (Case Study)

"ระบบรดน้ำแปลงผักชุมชนอัจฉริยะ เพื่อการประหยัดน้ำและแรงงาน"

สถานการณ์ปัญหา: ชุมชนแห่งหนึ่งมีแปลงผักสวนครัวรวมเพื่อสร้างรายได้เสริมให้ผู้สูงอายุ แต่ประสบปัญหาคือ ผู้สูงอายุหลงลืมการรดน้ำ หรือรดน้ำมากเกินไปทำให้พืชตายและสิ้นเปลืองน้ำชุมชน อีกทั้งการแบกบัวรดน้ำยังทำให้ปวดหลัง

ขั้นตอนที่ 1: วิเคราะห์ปัญหา (Problem Analysis)

เป้าหมาย: ทำความเข้าใจความต้องการและข้อจำกัดของผู้ใช้ (ผู้สูงอายุในชุมชน)

ทีมงานลงพื้นที่สัมภาษณ์ผู้สูงอายุและสังเกตสภาพแปลงผัก

ความต้องการ (Needs): ระบบที่ช่วยรดน้ำผักอัตโนมัติ ไม่ต้องแบกน้ำเอง พืชได้รับน้ำเพียงพอ
ข้อจำกัด (Constraints): งบประมาณชุมชนมีจำกัด, ระบบต้องใช้งานง่าย ไม่ซับซ้อน, ผู้สูงอายุต้องสามารถดูแลรักษาเบื้องต้นได้, แปลงผักอยู่กลางแจ้ง

รูปภาพ: แสดงการเก็บข้อมูลเพื่อนำมาวิเคราะห์ปัญหา

ขั้นตอนที่ 2: ถอดรหัส STEAM (Knowledge Mapping)

เป้าหมาย: ตั้งคำถามเพื่อนำศาสตร์ทั้ง 5 มาบูรณาการแก้ปัญหา

ทีมงานระดมสมองและสรุปการนำศาสตร์ต่าง ๆ มาใช้ดังนี้:

S (Science): พืชแต่ละชนิดต้องการน้ำเท่าไหร่? ดินชนิดไหนเก็บความชื้นได้ดี? ปรากฏการณ์การระเหยของน้ำ
T (Technology): จะใช้เซนเซอร์อะไรวัดความชื้นในดิน? จะควบคุมปั๊มน้ำอัตโนมัติได้อย่างไร (ใช้บอร์ดไมโครคอนโทรลเลอร์)?
E (Engineering): จะออกแบบโครงสร้างท่อน้ำและการกระจายน้ำให้ทั่วถึงแปลงผักได้อย่างไร? โครงสร้างกล่องควบคุมต้องกันน้ำกันแดด
A (Arts): ออกแบบสัญลักษณ์หน้าจอแสดงผลให้ผู้สูงอายุเข้าใจง่าย (เช่น รูปยิ้มเมื่อดินชื้น รูปเศร้าเมื่อดินแห้ง), การจัดวางท่อให้ดูเป็นระเบียบสวยงาม
M (Mathematics): คำนวณปริมาณน้ำที่ต้องใช้ต่อนาที, คำนวณพื้นที่แปลงผักเพื่อกำหนดจำนวนหัวฉีดน้ำ, คำนวณงบประมาณ

รูปภาพ: แผนผังความคิดสรุปการบูรณาการศาสตร์ทั้ง 5 เข้าด้วยกัน เพื่อสร้าง "ระบบรดน้ำผักอัจฉริยะ"

ขั้นตอนที่ 3: สังเคราะห์นวัตกรรม (Synthesis)

เป้าหมาย: ผสมผสานความรู้มาสร้างต้นแบบ (Prototype)

ทีมงานลงมือสร้างต้นแบบ "ระบบรดน้ำแปลงผักชุมชนอัจฉริยะ" โดยใช้:

เซนเซอร์วัดความชื้นในดิน ปักลงในดิน
บอร์ดไมโครคอนโทรลเลอร์ (เช่น Arduino) เป็นสมองกลควบคุม
ปั๊มน้ำขนาดเล็กและระบบท่อพีวีซีพร้อมหัวสเปรย์น้ำ
กล่องควบคุมที่มีหน้าจอแสดงผล ไอคอนรูปหน้ายิ้ม/เศร้า และปุ่มกดเดี่ยวขนาดใหญ่สำหรับการรดน้ำแบบ Manual

ผลลัพธ์ คือ ระบบจะตรวจวัดความชื้น หากดินแห้งเกินไป บอร์ดควบคุมจะสั่งเปิดปั๊มน้ำอัตโนมัติจนกว่าดินจะชื้นตามค่าที่กำหนด

รูปภาพ: แสดงการนำเครื่องต้นแบบ "ระบบรดน้ำแปลงผักชุมชนอัจฉริยะ" ไปใช้งาน

ขั้นตอนที่ 4: ทดสอบและปรับปรุง (Testing & Refinement)

เป้าหมาย: นำไปทดลองใช้จริง เก็บข้อมูล และพัฒนาต่อ

ทีมงานนำระบบต้นแบบไปติดตั้งที่แปลงผักชุมชนจริงและเก็บข้อมูลเป็นเวลา 2 สัปดาห์ โดยให้ผู้สูงอายุใช้งาน

ปัญหาที่พบ (Testing Phase):

เซนเซอร์ปักอยู่จุดเดียว ทำให้รดน้ำไม่ทั่วแปลงที่ยาวมาก
กล่องควบคุมร้อนเกินไปเมื่อโดนแดดจัด ทำให้หน้าจอเอ๋อ
ผู้สูงอายุบอกว่าเสียงปั๊มน้ำดังเกินไปตอนกลางคืน

การปรับปรุง (Refinement Phase):

(Engineering/Mathematics) เพิ่มเซนเซอร์ความชื้นเป็น 2 จุดและขยายระบบท่อ
(Engineering/Arts) ออกแบบหลังคาบังแดดขนาดเล็กให้กล่องควบคุม และเปลี่ยนวัสดุกล่องเป็นสีขาวสะท้อนแสง
(Technology/Mathematics) เขียนโปรแกรมเพิ่มเงื่อนไขไม่เปิดปั๊มน้ำในช่วงเวลา 22.00 - 05.00 น.

รูปภาพ: แสดงผลลัพธ์จากการแก้ปัญหา

2. การคิดเชิงออกแบบกับการแก้ปัญหา

💡หัวใจสำคัญ: กระบวนการคิดเชิงออกแบบ คือ กระบวนการแก้ปัญหาที่ยึด "ผู้ใช้งานเป็นศูนย์กลาง" (Human-Centered Design) เน้นทำความเข้าใจอารมณ์ พฤติกรรม และความต้องการที่แท้จริงของผู้ใช้ ก่อนจะสร้างสรรค์นวัตกรรมมาตอบโจทย์ได้อย่างตรงจุด

2.1 กระบวนการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking Process)

กระบวนการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) 5 ขั้นตอน พัฒนาและทำให้แพร่หลายโดย d.school (Hasso Plattner Institute of Design) แห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (Stanford University) ร่วมกับบริษัทออกแบบระดับโลก IDEO

บุคคลและองค์กรสำคัญที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดนี้

David Kelley: ผู้ก่อตั้งบริษัท IDEO และเป็นผู้ก่อตั้ง d.school ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ซึ่งเป็นผู้สรุปและเรียบเรียงโมเดล 5 ขั้นตอน (Empathize, Define, Ideate, Prototype, Test) จนกลายเป็นมาตรฐานสากลที่นิยมใช้ทั่วโลกในปัจจุบัน
Herbert A. Simon: นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบล ผู้เริ่มวางรากฐานทฤษฎีการคิดเชิงออกแบบเป็นคนแรกในหนังสือ The Sciences of the Artificial (ค.ศ. 1969) ก่อนที่ d.school จะนำมาพัฒนาต่อยอดเป็นกระบวนการ 5 ขั้นตอน

กระบวนการคิดเชิงออกแบบ มี 5 ขั้นตอน ดังนี้

1. Empathize — ทำความเข้าใจปัญหาและผู้ใช้อย่างลึกซึ้ง

เป็นการเอาใจเขามาใส่ใจเรา เพื่อหาความต้องการที่แท้จริง (Unmet Needs) และปัญหาซ่อนเร้น (Pain Points) ของกลุ่มเป้าหมาย
เครื่องมือที่ใช้: การสังเกต (Observe), การสัมภาษณ์ (Interview), และการทดลองเป็นผู้ใช้เอง (Immerse)
เทคนิคสำคัญ: ใช้ Empathy Map (แผนผังความเข้าใจ) เพื่อสรุปสิ่งที่ผู้ใช้ พูด (Say), คิด (Think), ทำ (Do), และรู้สึก (Feel)

2. Define — ระบุและกรอบปัญหาให้ชัดเจน

นำข้อมูลทั้งหมดที่ได้จากขั้น Empathize มาสังเคราะห์ เพื่อจับประเด็นว่า "แท้จริงแล้ว ปัญหาคืออะไร และแก้ไปเพื่อใคร"
เครื่องมือที่ใช้: การสร้างตัวละครสมมติ (User Persona) และการตั้งคำถาม POV (Point of View Statement)
รูปแบบการตั้งโจทย์: [ผู้ใช้] + กำลังประสบปัญหา [Pain Point] + เพราะ [Insight/เหตุผลเชิงลึก]

ตัวอย่าง: "นักเรียน ม.5 (ผู้ใช้) ต้องการกล่องข้าวกระดาษที่เก็บความร้อนได้นานโดยไม่เปื่อยนิ่ม (ปัญหา) เพราะต้องนั่งกินข้าวหลังเลิกเรียนเพื่อประหยัดเวลา (เหตุผลเชิงลึก)"

3. Ideate — ระดมความคิดสร้างสรรค์ไอเดีย

ระเบิดขอบเขตความคิดเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาให้ได้ "จำนวนไอเดียมากที่สุด" โดยเน้นความแปลกใหม่และไม่เพิ่งตัดสินว่าไอเดียใดดีหรือแย่ในตอนเริ่มต้น
หลักการสำคัญ: เน้นปริมาณ > ต่อยอดความคิดผู้อื่น > ห้ามขัดแย้งความคิดคนอื่น > คิดนอกกรอบ
เครื่องมือที่ใช้: Brainstorming, Mind Mapping, Crazy 8s, การตั้งคำถาม "HMW" (How Might We... / เราจะ... ได้อย่างไร)

4. Prototype — สร้างต้นแบบชิ้นงาน

เปลี่ยนไอเดียที่เป็นข้อความหรือภาพในหัว ให้กลายเป็น "วัตถุหรือกระบวนการที่จับต้องได้" เพื่อนำไปทดสอบ
หลักการสำคัญ: "Fail Fast, Fail Cheap" (ล้มเหลวให้เร็ว และต้นทุนต่ำที่สุด) เพื่อเรียนรู้ข้อผิดพลาดให้ไว
รูปแบบต้นแบบ:

Low-Fidelity: โมเดลกระดาษ, โฟม, วาด Storyboard, Wireframe หน้าจอแอปพลิเคชัน

High-Fidelity: ชิ้นงานพลาสติก 3D Print, แอปพลิเคชันจำลองที่กดคลิกได้จริง

5. Test — ทดสอบและรับข้อเสนอแนะ

นำต้นแบบ (Prototype) ไปให้กลุ่มเป้าหมายจริงลองใช้งาน เพื่อสังเกตพฤติกรรม เก็บข้อเสนอแนะ (Feedback) และนำมาปรับปรุงแก้ไข
สิ่งที่ต้องสังเกต: ผู้ใช้ชอบอะไร? ติดขัดตรงไหน? มีคำถามอะไรเกิดขึ้น? และมีความคิดใหม่ๆ เพิ่มเติมหรือไม่?
ผลลัพธ์ที่ได้: หากพบว่ายังไม่ตอบโจทย์ สามารถวนกลับไปแก้ตั้งแต่ขั้น Ideate (เปลี่ยนไอเดีย) หรือกลับไป Empathize ใหม่ (ทำความเข้าใจผู้ใช้ใหม่)

กรณีศึกษาตัวอย่าง (Case Study)

"การแก้ปัญหาแปลงผักชุมชนแห้งแล้งในพื้นที่ จ.ร้อยเอ็ด"

สถานการณ์ปัญหา: ในพื้นที่นอกเมือง จ.ร้อยเอ็ด ชุมชนมีแปลงผักรวมเพื่อสร้างรายได้เสริม แต่ในช่วงฤดูแล้ง ดินมักจะแห้งแตกและพืชผักเหี่ยวเฉา ทำให้ผู้สูงอายุในชุมชนที่ดูแลแปลงผักเกิดความท้อแท้

ขั้นตอนที่ 1: Empathize — เข้าใจปัญหาและผู้ใช้

เป้าหมาย: ทำความเข้าใจความต้องการและข้อจำกัดของผู้ดูแลแปลงผักอย่างลึกซึ้ง

ทีมงาน (นักเรียนและคนรุ่นใหม่ในพื้นที่) ได้ลงพื้นที่ Empathize โดยการสังเกตและพูดคุยกับคุณป้าอายุ 75 ปี ผู้ดูแลแปลงผักหลัก

สิ่งที่พบ: พื้นดินแห้งแตกระแหงมาก พืชผักเหี่ยวเฉาเกือบทั้งหมด ป้าบอกว่า "รดน้ำเท่าไหร่ก็ไม่พอ แป๊บเดียวดินก็แห้งแล้ว แบกน้ำมารดก็ปวดหลัง"
Insight (ความเข้าใจลึกซึ้ง): ปัญหาไม่ใช่แค่ "การขาดน้ำ" แต่คือ "ความสามารถในการกักเก็บน้ำของดิน" และ "ข้อจำกัดด้านแรงงานของผู้สูงอายุ"

ขั้นตอนที่ 2: Define — ระบุปัญหาให้ชัดเจน

เป้าหมาย: สังเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างกรอบปัญหาที่ชัดเจนและแก้ได้จริง

จากการ Empathize ทีมงานได้ประชุมและระบุ Point of View (POV) ของผู้ใช้:

User: ผู้สูงอายุที่ดูแลแปลงผักชุมชน (เช่น ป้า)
Need: ต้องการวิธีรดน้ำที่ประหยัดแรงและมีประสิทธิภาพสูง พืชผักไม่ตายในฤดูแล้ง
Insight: ผู้สูงอายุไม่สามารถแบกน้ำหนักมากได้ และดินเดิมกักเก็บน้ำได้ไม่ดี ทำให้ต้องรดน้ำบ่อย

Problem Statement (กรอบปัญหา): "เราจะช่วยให้ผู้สูงอายุดูแลแปลงผักชุมชนให้รอดพ้นฤดูแล้งได้อย่างไร โดยที่ประหยัดน้ำ ประหยัดแรงงาน และไม่ต้องลงทุนสูง"

ขั้นตอนที่ 3: Ideate — ระดมความคิดหาทางออก

เป้าหมาย: สร้างไอเดียให้ได้มากที่สุดโดยเน้นความคิดสร้างสรรค์และบูรณาการหลายศาสตร์

ทีมงานได้บูรณาการแนวคิดจากขั้นตอน Define โดยเน้นการแก้ปัญหาที่ POV ของป้า และเลือก "แนวคิดที่ 1 (IoT)" + "แนวคิดที่ 2 (น้ำหยด)" + "แนวคิดที่ 3 (วัสดุปรับปรุงดิน)" มาหลอมรวมกัน:

S (Science): ศึกษาชนิดพืชที่ใช้น้ำน้อยและวัสดุปรับปรุงดินที่ช่วยกักเก็บน้ำได้ดี
T (Technology): ใช้เซนเซอร์วัดความชื้นในดินและบอร์ดควบคุม IoT
E (Engineering): ออกแบบระบบน้ำหยดที่ควบคุมอัตโนมัติ
A (Arts): ออกแบบหน้าจอแสดงผลแอปพลิเคชันให้ง่ายสำหรับผู้สูงอายุ
M (Mathematics): คำนวณปริมาณน้ำและระยะเวลาการรดน้ำที่เหมาะสม

แนวคิดที่ถูกเลือกคือ: "ระบบกักเก็บน้ำดินและน้ำหยดอัจฉริยะแบบควบคุมอัตโนมัติ"

ขั้นตอนที่ 4: Prototype — สร้างต้นแบบ

เป้าหมาย: สร้างแบบจำลองหรือผลงานต้นแบบที่จับต้องได้เพื่อนำไปทดสอบ

ทีมงานได้สร้างต้นแบบระดับต่ำ (Low-Fidelity) และระดับกลาง (Mid-Fidelity) เพื่อทดสอบแนวคิด:

Soil Core: ผสมวัสดุปรับปรุงดินชนิดต่างๆ ในกระถางเพื่อทดสอบการอุ้มน้ำ
Breadboard Circuit: ต่อวงจรเซนเซอร์และปั๊มน้ำบนแผงทดลองเพื่อทดสอบการทำงานของโค้ด
UI Sketch: วาดหน้าจอหน้าจอแอปพลิเคชันลงบนกระดาษเพื่อสอบถามความง่ายในการใช้งานกับผู้สูงอายุ
Mid-Fi System: ติดตั้งระบบน้ำหยดจริงในแปลงทดลองขนาดเล็กและเชื่อมต่อกับกล่องควบคุม IoT ที่ติดตั้งอยู่บนเสาไม้ (ตามภาพประกอบ 3)

ขั้นตอนที่ 5: Test — ทดสอบและปรับปรุง

เป้าหมาย: นำต้นแบบไปให้ผู้ใช้จริงทดสอบเพื่อเก็บ Feedback และนำมาปรับปรุง

ทีมงานนำระบบต้นแบบไปติดตั้งในแปลงผักจริงและให้คุณป้า (ผู้ดูแล) ได้ลองใช้งานจริงเป็นเวลา 1 สัปดาห์

Feedback:

คุณป้าชอบที่ไม่ต้องแบกน้ำมารด และผักดูสดชื่นขึ้น (พึงพอใจ)
กล่องควบคุมร้อนเกินไปเมื่อโดนแดดจัด ทำให้ระบบ IoT ทำงานผิดพลาด (ปัญหา)
หน้าจอแอปพลิเคชันดูยาก ตัวหนังสือเล็กเกินไป (ปัญหา)
คุณป้าอยากให้มีปุ่ม "รดน้ำทันที" ที่ตัวกล่องเลย โดยไม่ต้องกดผ่านแอป (ความต้องการเพิ่มเติม)

การปรับปรุง (Iterate): ทีมงานนำ Feedback กลับมาปรับปรุงต้นแบบ โดยการ "เพิ่มหลังคาบังแดดให้กล่องควบคุม" (Engineering) และ "ออกแบบหน้าจอแอปใหม่ให้ตัวหนังสือใหญ่และใช้ไอคอนที่ชัดเจนขึ้น" (Arts & Technology)

3. กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม

💡หัวใจสำคัญ: กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม (Engineering Design Process: EDP) คือกระบวนการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบโดยประยุกต์ใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี เพื่อสร้างสรรค์ชิ้นงานหรือวิธีการที่ตอบโจทย์ความต้องการจริงภายใต้ข้อจำกัดที่กำหนด

3.1 กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม

กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม มี 6 ขั้นตอน คือ

ระบุปัญหา (Problem Identification) - ทำความเข้าใจโจทย์ วิเคราะห์สาเหตุของปัญหา ตลอดจนกำหนดเกณฑ์ (Criteria) และข้อจำกัด (Constraints) เช่น งบประมาณ เวลา พื้นที่ หรือวัสดุที่ใช้ได้
รวบรวมข้อมูลและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง (Related Information Search) - สืบค้นความรู้ทางวิทยาศาสตร์ ทฤษฎี คติทางคณิตศาสตร์ หรือเทคโนโลยีที่มีอยู่เดิมซึ่งสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหา
ออกแบบวิธีการแก้ปัญหา (Solution Design) - ฃนำข้อมูลมาระดมความคิด เปรียบเทียบข้อดี-ข้อเสียของแต่ละทางเลือก แล้วสร้างภาพร่าง (Sketch) พิมพ์เขียว หรือไดอะแกรมของชิ้นงาน/ระบบ
วางแผนและดำเนินการแก้ปัญหา (Planning and Development) - กำหนดลำดับขั้นตอน จัดสรรเวลา และเตรียมวัสดุอุปกรณ์ จากนั้นลงมือประกอบชิ้นงานต้นแบบ (Prototype) ตามที่ออกแบบไว้
ทดสอบ ประเมินผล และปรับปรุงแก้ไข (Testing, Evaluation & Improvement) - นำต้นแบบไปทดลองใช้งานตามเงื่อนไขจริง บันทึกจุดบกพร่อง แล้วนำผลลัพธ์มาย้อนกลับไปปรับปรุงพัฒนาชิ้นงานให้มีประสิทธิภาพสูงสุด
นำเสนอผลงาน (Presentation) - สื่อสารกระบวนการคิด วิธีการแก้ปัญหา และผลสัมฤทธิ์ของผลงานให้ผู้อื่นเข้าใจ ผ่านแผงนำเสนอ เอกสาร หรือการสาธิตการทำงานจริง

3.2 เปรียบเทียบ EDP กับ Design Thinking

Page updated

Report abuse

ความรู้กับการแก้ปัญหา

2. การคิดเชิงออกแบบกับการแก้ปัญหา

2.1 กระบวนการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking Process)