ยุคสุดท้ายที่ไดโนเสาร์ได้ครองโลกก่อนจะสูญพันธุ์ไป ยุคนี้เริ่มตั้งแต่ 145 ล้านปี และหมดสิ้นไปเมื่อ 70 – 65 ล้านปี ผืนแผ่นดินทวีปแพนเจียได้แยกตัวออกอีกครั้ง ส่งผลให้เกิดทวีปเล็กๆมากมาย ซึ่งใกล้เคียงกับโลกในปัจจุบันที่เราอยู่มาก ด้วยทวีปที่แยกกันออกไปมากมายทำให้สัตว์ในแต่ละพื้นที่เริ่มวิวัฒนาการลักษณะเฉพาะตัว บ้างมีขนาดเล็กลง บ้างมีขนาดใหญ่ขึ้นจนน่าตกใจ พืชพันธุ์เริ่มเปลี่ยนสภาพไปตามภูมิอากาศที่เริ่มมีกำมะถันเจือปนในบางพื้น ทำให้ยุคครีเทเซียสมีอากาศเป็นพิษในช่วงปลายยุค
ไดโนเสาร์ในยุคนี้เป็นยุคที่อันตรายที่สุดเนื่องจากวิวัฒนาการผลักให้ผู้ล่ามีขนาดใหญ่กว่าผู้ถูกล่า สัตว์กินเนื้อมีขนาดใหญ่ขึ้นมากกว่า 1 เท่าอาทิเช่น อาโครคานโทซอรัส กีกาโนโทซอรัส คาร์คาโรดอนโทซอรัส มาพูซอรัส และสไปโนซอรัส มีขนาดใหญ่กว่า 15 เมตร จนทำให้ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์ ที่น่าเกรงขามเมื่อ 20 ปีที่ร้ายตกอันดับไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดในโลก กลุ่มกินพืชได้วิวัฒนาการเขา และเกราะอันทรงพลังเพื่อป้องกันภัยจากนักล่าพวกนี้ อาทิเช่น ไทรเซอราทอปส์ สไตราโคซอรัส แองคิโลซอรัส และยูโอโพลซีฟารัส กลุ่มโดรมิโอซอร์กลายเป็นนักล่าขนาดเล็กที่ว่องไว และน่ากลัว เช่น ไดโนไนคัส ยูทาร์แรปเตอร์ และเวโลซีแรปเตอร์
ความหลากหลายของยุคครีเทเชียสทำให้เกิดสายพันธุ์ไดโนเสาร์แปลกประหลาดมากมาย ก่อนที่พวกมันจะถูกบีบโดยธรรมชาติให้สูญพันธุ์ไป