Muzika je jedna od najstarijih i najuniverzalnijih umjetničkih formi. Prisutna je u svim kulturama i kroz sve epohe ljudske historije. Ona može biti jednostavna kao ritmičko lupkanje ili složena kao simfonije Beethovena. Kroz tonove, ritam, melodiju i harmoniju, muzika ima moć da izrazi emocije koje često ne možemo pretočiti u riječi – tugu, sreću, nostalgiju, ljubav, bijes ili spokoj.

Muzika nije samo umjetnost – ona je i nauka, i terapija, i sredstvo komunikacije. Utječe na naš mozak, raspoloženje i čak fiziološke procese. Zbog toga se koristi i u medicini, psihologiji, pa i u marketingu i filmu.

Postoji mnogo muzičkih žanrova – od klasične i džeza, preko roka, repa, elektronske i pop muzike, do tradicionalne narodne muzike svakog naroda. Svaki žanr nosi dio historije, identiteta i kulture iz koje je potekao.

Na kraju, muzika je ono što nas povezuje – bez obzira na to ko smo, gdje živimo i kojim jezikom govorimo, svi razumijemo moć jedne dobre pjesme.

Prema naslovu i namjeni djela, muzika se dijeli na:

• Programnu muziku – ona ima određeni naslov i kroz muziku prikazuje neku priču, događaj ili osjećaj. Na primjer, ako se djelo zove Oluja, možemo pretpostaviti da ćemo kroz muziku „čuti“ grmljavinu, kišu i vjetar.
  
  

• Apsolutnu muziku – ova djela nemaju jasan naslov koji bi otkrivao o čemu se radi. Obično nose nazive poput Allegro, Sonata, Rondo, itd., i više se fokusiraju na muzičku formu nego na priču.