Ayat-ayat dalam bahasa Melayu boleh dibahagikan kepada empat jenis iaitu :

• Ayat penyata

• Ayat tanya

• Ayat perintah

• Ayat seruan

Ayat penyata ialah ayat yang diucapkan dengan maksud untuk menyatakan atau menerangkan sesuatu hal.

Contoh:

1.  Dia suka menonton rancangan televisyen.

2. ⁠Tasha sedang berehat di ruang tamu.

• Ayat tanya ialah ayat yang digunakan untuk menanyakan sesuatu hal.

• Terdapat dua jenis ayat tanya, iaitu ayat tanya tanpa kata tanya dan ayat tanya dengan kata tanya.

• Tanda soal (?) diletakkan pada akhir ayat dalam tulisan.

Ayat perintah terdiri daripada empat jenis, iaitu:

a) Ayat suruhan

b) Ayat larangan

c) Ayat silaan

d) Ayat permintaan

Penggunaan Jenis-jenis Ayat Perintah :

a) Ayat Suruhan

• Ayat suruhan memberi arahan atau memerintah seseorang membuat sesuatu.

Contoh: Minumlah teh ini dahulu.

b) Ayat Larangan

• Melarang seseorang daripada melakukan sesuatu.

• Menggunakan kata larangan seperti jangan, usah atau tak usah.

Contoh: Jangan petik bunga itu.

c) Ayat Silaan

• Menjemput atau mempersilakan seseorang

• Menggunakan kata silaan seperti sila atau jemput.

Contoh: Sila beratur sebelum masuk ke dalam kelas.

d) Ayat Permintaan

• Memohon permintaan dan pertolongan.

• Menggunakan kata permintaan seperti minta atau tolong.

Contoh: Minta tuan-tuan dan puan-puan mengambil tempat duduk masing-masing.

• Ayat seruan ialah ayat yang digunakan untuk melahirkan perasaan

seperti takut, marah, gembira, sakit, benci dan sebagainya.

• Tanda seru (!) biasanya diletakkan pada akhir ayat seruan.

• Ayat seruan didahului oleh kata seru seperti amboi, wah, eh, oh, aduh,

cis dan sebagainya.

Contoh: Amboi, cantiknya gadis itu!