Het verhaal achter Kom Dichterbij begint in de eetzaal van een Peruaans weeshuis. Het is mei 2015. Ik ben naarstig op zoek naar mijzelf en naar antwoorden op grote levensvragen. Eén van de vele plekken waar ik zoek is ver weg van huis. Ik ga mee met een bemoedigingsreis naar de allerarmsten in de sloppenwijken van Peru.

Samen met mijn reisgenoten bezoek ik o.a  een weeshuis. Veertig meisjes tussen de één en twintig jaar zitten op een rij, van jong naar oud, op het muurtje van de binnenplaats. Voor hen staat een stralend echtpaar. Trots op ‘hun’ 40 dochters! Allemaal afkomstig uit de sloppenwijken rondom de stad. 

De jongste is net een paar dagen geleden gevonden, nog bang en verlegen klampt ze zich aan haar verzorgster vast. Zou er nog iemand komen die haar zoekt? Weinig kans…

Hoe triest ook, toch is voor elk van deze meisjes de aankomst in het kinderhuis, het begin van hoop: Redding van hopeloosheid. Het echtpaar vertelt over vrijheid en veiligheid binnen de muren van hun ‘Castillo’. Over school en toekomstdromen, dingen die voor de meiden anders onmogelijk zijn. 

Eén van de oudste meisjes laat apetrots haar net behaalde verpleegstersdiploma zien. Ze kan gaan werken! 40 glunderende gezichtjes op een rij. 

Ik proef bij ieder van hen het besèf van deze bijzonderheid en hun oprechte blijdschap voor hun grote ‘zus’, maar voorál staat er op elk gezichtje te lezen: “Als het bij haar kan, kan het bij mij ook!”

Waardoor dat kan? Nou, in dit meisjeshuis klinkt elke dag de boodschap dat je geliefd bent en ertoe doet! Er wordt hen verteld dat er een God bestaat. 

God van Liefde is die jou door en door kent. God die je nooit in de steek laat! Een Schepper die weet wie je werkelijk bent. Een volmaakte Vader die je Leven geeft zoals Hij het bedoelde!  Hij heeft een plan met je, een hoopvolle toekomst! Het echtpaar en alle verzorgers hier, vertellen dat niet alleen…zij léven het!

De voorstelronde is voorbij, we lopen van de binnenplaats naar de eetzaal. Direct wordt mijn blik gevangen door een prachtige muurschildering die de hele wand bedekt. (Je ziet hem hier boven aan de pagina). Het raakt mij direct. Minutenlang sta ik er met tranen in mijn ogen naar te kijken. Ik zie hier wat ik net op de binnenplaats zag bij de meisjes op het muurtje. Tegelijk voel ik het verlangen van mijn eigen hart en het verlangen van vele vele anderen. Het beeld heeft me niet meer losgelaten. Van hieruit ontstond mijn droom. De naam “Kom Dichterbij” is zowel een uitnodiging als een verlangen. Een verlangen om gekend te zijn, geliefd en van waarde. En een uitnodiging van God om dichter bij Hem te komen. Hij biedt onvoorwaardelijk wat je hart verlangt. 

Niets en niemand op de wereld kan dat. In Nederland niet en in Peru niet. Ik ervoer het toen ik keek naar de meisjes en toen ik keek naar dit schilderij. 

Ik was toen niet met een naam bezig, ook niet met iets dat een naam nodig zou hebben. Maar als ik terugkijk, begreep mijn hart de boodschap al wel!

Het eerste dat ik zag was de vertrouwde aanraking van het meisje naar de leeuw. Direct herkende ik Hem als de Leeuw van Juda. 

Zijn krachtige en tegelijk bijna tedere uitstraling vond ik ontroerend.

Toen viel mijn oog op het tweede meisje, die in de spiegel. Ze fascineerde me. Een leidster wees naar twee kinderen die langs huppelden. 

Eén van hen was het meisje van het schilderij! De schilder schilderde háár situatie, maar het was ook de mijne. En het meisje was zij, maar ook ik… en tegelijk ieder ander in dit huis en op deze wereld.

Maar wie de Leeuw ziet ziet ook het Lam. Zie je zijn kwetsbaarheid? Besef je de kracht van die kwetsbaarheid? Zijn offer, Jezus dood aan het kruis? 

Zie je het wonder van het feit dat Hij en wij, in zwákheid sterk zijn, door Zijn opstanding uit de dood? Zonder het Lam kon deze boodschap geen werkelijkheid zijn. Maar dat is het wel!  IN Hem zijn we vrij. IN Hem ontdek je wie je werkelijk bent: Een uniek waardevol Kind van God de Vader, een Koningskind!

Voor de spiegel in vodden.. In de spiegel een prinses!  Het huppelende meisje kende haar afkomst als geen ander. Haar eigenwaarde toen zij hier aankwam was ongetwijfeld gelijk aan de situatie in de sloppenwijk waar zij rondzwierf. Maar in de spiegel…in contact met de Leeuw en het Lam ziet zij wie zij ècht is. Daar ziet zij zichzelf zoals God haar ziet: Zijn geliefde, waardevolle dochter, Zijn koningsdochter!

Ik besefte het belang van het vertrouwde contact met de Leeuw en het Lam. Ik besefte dat we dichterbij moeten komen om Hem èn onszelf echt te leren kennen. Hoe beter we leren kijken met de ogen van ons hart (Efeze 1) en onszelf zien zoals onze Schepper en Hemelse Vader ons ziet, hoe meer we onszelf leren liefhebben. In tegenstelling tot de boodschap van pijn, teleurstelling en afwijzing die de wereld vaak brengt en in tegenstelling tot alle oordeel die je zo snel over jezelf kunt hebben, is dit een boodschap van onvoorwaardelijke liefde en hoop.

Kom Dichterbij en Kijk! Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen! Heb je het al gemerkt?!

(Jesaja 43: 14-21 , 2 Korinthiërs 5:16-19)