تعالیم عروس و موت - قسمت اول - باغ عدن حوای اول
خلاصه :
این برنامه درباره هویت «عروس خدا» یعنی کلیساست؛ از آفرینش تا مکاشفه نشان میدهد که کلیسا همیشه در مسیح بوده و بر صلیب ماهیت یافته است. هدف، حفظ پاکی درونی، گسترش پادشاهی خدا و آمادهسازی برای بازگشت داماد است.
تعالیم عروس و موت - قسمت دوم - تولد حوا
در این قسمت به شکلگیری حوای اول در باغ عدن پرداخته میشود. برادر مانی توضیح میدهد که خداوند آدم را در خواب عمیقی (تَردِما - نوعی از مرگ) فرو برد و از دندهاش حوا را آفرید. این تصویر نشاندهنده آمدن کلیسا از پهلوی مسیح بر صلیب است - جایی که خون و آب (کلام) جاری شد. حوا به عنوان "معاون" و "موافق وی" آفریده شد، یعنی شریک، همدل و همراه آدم. این همان موقعیت کلیسا در کنار مسیح است. نکته کلیدی این است که حوا از وجود خود آدم جدا شد، همانطور که کلیسا از کلام مسیح شکل گرفت. آیه مهم "دو یک تن خواهند شد" نشان میدهد که برنامه نهایی خدا، یکی شدن کامل عروس با داماد در جشن عروسی است - جایی که کلیسا با خود مسیح یکی میشود و وارث تمام وراثت او خواهد بود.
تعالیم عروس و موت - قسمت سوم - لعنت گناه حوا بخش اول
این قسمت به بررسی لعنت گناه حوا در پیدایش ۳:۱۶ میپردازد و رابطه عمیق آن با کلیسا را توضیح میدهد. برادر مانی توضیح میدهد که پس از سقوط، درد زایمان حوا افزون شد (نه اینکه اصلاً وجود نداشت)، و این نشاندهنده است که خواندگی اصلی عروس - چه حوای اول و چه کلیسا - آوردن خلقت نو و حیات جدید است. درد بخش جداییناپذیر از تولد روحانی است و کلیسا نمیتواند بدون کشمکش و درد، ملکوت خدا را پیاده کند. این تعلیم به انتقاد از پیامهای مدرن که وعده زندگی بدون درد میدهند میپردازد، و تأکید میکند که گناه، عدم باور، ترس و اضطراب درد را مضاعف میکنند. با این حال، مسیح لعنت را بر روی صلیب برداشته و درد طبیعی (نه مضاعف) برای به وجود آوردن چیزهای زیبا ضروری است. مسئولیت کلیسا آوردن خلقت نو است، درست همانطور که حوا مسئول زایش حیات بود.
تعالیم عروس و موت - قسمت چهارم - لعنت گناه حوا بخش دوم
این قسمت به ادامه بحث لعنت حوا میپردازد و بر دو موضوع اساسی تمرکز دارد: اول، مسئولیت عروس (کلیسا) در آوردن خلقت نو و حیات تازه که با درد همراه است. برادر مانی به رومیان ۸:۲۲ اشاره میکند که خلقت در درد زایمان است و منتظر ظهور فرزندان خداست. تأکید میشود که معجزات زمانی رخ میدهند که عروس با داماد (مسیح) درست همکاری کند. دوم، بحث مهم از دست دادن اقتدار حوا پس از گناه و بازیابی آن در مسیح. کلیسا باید بفهمد که با مسیح هماقتدار است و رابطه زناشویی دارند، نه رابطه خادم و سرور. عروس باید خود را در جایگاه اقتدار کنار مسیح ببیند و بداند که همان قدرتی که مسیح دارد، او هم دارد. این درک باعث میشود که آسمان منتظر عمل عروس باشد و وقتی عروس با اقتدار عمل کند، آسمان پشت او قرار میگیرد.
تعالیم عروس و موت - قسمت پنجم - از دست دادن اقتدار
این قسمت به بررسی قسمت دوم لعنت حوا میپردازد: از دست دادن اقتدار و قرار گرفتن تحت حکمرانی شوهر. برادر مانی توضیح میدهد که قبل از گناه، آدم و حوا در پوزیسیون و اقتدار کاملاً مساوی بودند، اما پس از سقوط، حوا اقتدار خود را از دست داد. این تعادل شکسته تا امروز در جامعه و کلیسا ادامه دارد. تا زمانی که کلیسا بر روی زمین است، باید در اطاعت کامل از مسیح (سر کلیسا) باشد، درست مانند رابطه حوا با آدم. اما مکاشفه اصلی این است که در جشن عروسی آسمانی، این وضعیت کاملاً تغییر میکند. عروس با داماد یکی میشود و دیگر "حکمرانی" وجود ندارد، بلکه "یکی بودن کامل" است. تمام اقتدار، قدرت، مالکیت و مقام مسیح به عروس داده میشود و هیچ تفاوتی بین آنها نخواهد بود - بازگشت به وضعیت آدم و حوا قبل از گناه. متی ۲۸ نشان میدهد که همه اقتدار به مسیح داده شده و او این اقتدار را با عروس خود تقسیم میکند.
تعالیم عروس و موت - قسمت ششم - آخرین خواسته پدر بخش اول
این قسمت به داستان زیبای پیدایش ۲۴ میپردازد که در آن ابراهیم خادم خود را میفرستد تا برای اسحاق همسر پیدا کند. برادر مانی این داستان را تصویری از خواست پدر آسمانی برای یافتن عروس برای عیسی مسیح تفسیر میکند: ابراهیم نماد پدر آسمانی، اسحاق نماد مسیح (فرزند اطاعت)، خادم نماد روحالقدس، و ربکا نماد عروس (کلیسا) است. نکته کلیدی این است که ربکا به خاطر شخصیت خاصش انتخاب شد: او پیشقدم بود، نه تنها آب به غلام داد بلکه داوطلبانه به شترها هم آب داد و این کار را با شادی و بدون گله تا آخر انجام داد. این نشاندهنده طرز فکر دگرمحور، محبت عمیق، و خدمت بدون درخواست است. تعلیم اصلی این است که روحالقدس دائماً کلیسا را زیر نظر دارد و به دنبال کسانی میگردد که واقعاً مسیح را دوست دارند، ملکوت خدا را اول میگذارند، پیشقدم میشوند و با شادی خدمت میکنند. فیض برای نجات کافی است، اما برای انتخاب شدن به عنوان عروس شایسته، نوع زندگی و شخصیت بسیار مهم است.
تعالیم عروس و موت - قسمت هفتم - آخرین خواسته پدر بخش دوم
این قسمت به ادامه داستان ربکا و اسحاق میپردازد و بر تصمیم حیاتی ربکا تمرکز دارد. وقتی خانواده میخواهند او 10 روز بماند، ربکا فوراً قبول میکند که بدون تأخیر برود. برادر مانی توضیح میدهد که این نشاندهنده یک اصل مهم است: اطاعت اول میآید، عاشق شدن بعد. ربکا بدون دیدن اسحاق، بدون دانستن چهره او یا آیندهاش، فقط بر اساس ایمان "بله" میگوید. تعلیم اصلی این است که انتخاب اول از داماد میآید (یوحنا 15:16) و عروس باید بدون تأخیر لبیک بگوید. جاده ناشناخته است، پر از خطر و سؤال، اما باید سریع وارد شد. مکث کردن و ماندن در گذشته درد را بیشتر میکند. ربکا تجربه "مرگ" نسبت به گذشتهاش میکند - جدایی از خانواده، دوستان و همه چیزهای آشنا. مسئله کلیدی این است که کلیسا باید بدون تأخیر، با ایمان کورکورانه، و با رابطه عمیق با مسیح، وارد جاده اطاعت شود. بیاطاعتی نشانه عدم رابطه است. هرچه سریعتر از گذشته جدا شویم، درد کمتر و رسیدن به مقصد آسانتر است.
تعالیم عروس و موت - قسمت هشتم - داستان روت قسمت اول
این قسمت به داستان زیبای روت میپردازد که تصویری قدرتمند از عروس مسیح است. برادر مانی توضیح میدهد که روت یک دختر غیر یهودی (موآبی) است که نماد کلیسا از میان امتهاست. نکته کلیدی شخصیت روت محبت بدون قید و شرط او به نعومی است - زمانی که نعومی هیچچیز ندارد (نه شوهر، نه پسر، نه ثروت، نه آینده)، روت با او میماند و میگوید: "هر جا که تو باشی من هستم، خدای تو خدای من، قوم تو قوم من." روت مرگ را میپذیرد - جدایی از گذشته، فرهنگ، و زندگی خود. تعلیم اصلی این است که آسمان به دنبال عروسی میگردد که محبت خالص بدون ریا داشته باشد: محبت به بدن مسیح (مخصوصاً کسانی که درمانده و نیازمندند)، و محبت به خود مسیح نه به خاطر چیزهایی که میدهد بلکه به خاطر خود او. روت حاضر است برای این محبت فداکاری کند و مانند یک گدا در مزرعه بوعز کار کند. سؤال کلیدی: آیا واقعاً مسیح را بیش از همه چیز دوست داریم؟ این محبت خالص است که ما را به عنوان عروس شایسته انتخاب میکند.
تعالیم عروس و موت - قسمت نهم- داستان روت قسمت دوم
در این قسمت به تکمیل بررسی کتاب روت و خصوصیات یک عروس شایسته برای عیسی مسیح میپردازیم. داماد است که عروس را انتخاب میکند، همانطور که مسیح گفت "شما مرا انتخاب نکردید، من شما را انتخاب کردم". بوعز نماد مسیح است که روت (نماد کلیسا) را انتخاب میکند. خصوصیات کلیدی روت عبارتند از: (۱) وفاداری و ایستادگی در مشکلات - روت حتی در بدترین شرایط نعومی را ترک نکرد و با او به بیتلحم بازگشت؛ (۲) عدم تسلیم شدن در برابر مشکلات - بیشتر جنگها درونی است، با افکار، ترسها و شک و تردیدها؛ (۳) فعال بودن و کار کردن - روت از صبح تا شب در مزرعه بوعز کار میکرد و خوشهچینی میکرد، حتی وقتی کارهای بزرگ از دستمان برنمیآید، کارهای کوچک را انجام دهیم؛ (۴) فروتنی و خدمت - روت خود را در پای بوعز انداخت و از او درخواست ولیبودن کرد. در نهایت، روت با بوعز ازدواج کرد و جد داوود پادشاه شد. این تصویری است از اینکه عروس مسیح وارد پادشاهی میشود و با پادشاه پادشاهان یکی میشود - تاج، اقتدار و وراثت مسیح متعلق به عروس میشود و پادشاهی او تا ابد خواهد بود.
تعالیم عروس و موت - قسمت دهم - داستان روت قسمت سوم
در این قسمت به بررسی شخصیت استر میپردازیم و میبینیم چه ویژگیهایی او را به عروس شایسته برای پادشاه تبدیل کرد. ابتدا به وشتی میپردازیم که به دلیل عدم اطاعت از پادشاه رد شد - او نخواست در جشن حضور یابد و خود را به نمایش بگذارد، که نماد غرور و نافرمانی است. در مقابل، استر (هَدَسّه) دختر یهودی یتیمی است که با فروتنی و اطاعت وارد حرمسرا میشود. نکته کلیدی فرآیند ۱۲ ماهه آمادهسازی است (استر ۲: ۱۲-۱۳): ۶ ماه اول با روغن مُر تطهیر میشود - مُر روغنی است که برای دفن استفاده میشود و نماد مردن نسبت به انسان قدیمی، دفن آدم کهنه و برداشتن صلیب است. این حرکت اول موت است. ۶ ماه دوم با عطریات تطهیر میشود - نماد میوههای روحالقدس، خوشبویی زندگی در اطاعت و تبدیل شدن به شخصیت جدید. این حرکت دوم مسح با روحالقدس است. اشعیا ۵۵:۱۳ میگوید "به جای درخت خار، سنوبر، و به جای خس، آس خواهد رویید". استر (که به معنی "ستاره" است) در اصل هَدَسّه (به معنی "آس" یا "مرتل") نام داشت - نمادی از تبدیل خار به گل زیبا. ما خارهایی هستیم که خداوند میخواهد به گلهای زیبا تبدیل کند. این زیبایی در ما پنهان است و وقتی خود را در اطاعت مسیح و زیر فرمان روحالقدس قرار میدهیم، آشکار میشود. روزی در جشن عروسی، عروس مسیح جلوی تمام ملکوت آسمان و زمین، فرشتگان و امتها ارائه میشود. نوع زندگی و اطاعت ما امروز، ابدیت را تعیین میکند.
تعالیم عروس و موت - قسمت یازدهم - داستان روت قسمت چهارم
در این قسمت به بررسی نقش حَجی (خواجه حرمسرای پادشاه) میپردازیم که تصویری غنی از روحالقدس است. وقتی استر وارد دربار میشود، حَجی به او لطف خاصی میکند و او را به بهترین جای حرمسرا منتقل میکند. استر ۲:۹ میگوید حَجی به استر هفت کنیز داد و او را به بهترین خانه زنان نقل کرد. حَجی نماد روحالقدس است که: (۱) دوست و همراه شماست - کسی که در کنار شما هست و حواسش به شما است؛ (۲) شما را مراقبت میکند و بهترین شرایط را برایتان فراهم میآورد؛ (۳) هفت کنیز نماد هفتگانه کمال روحالقدس است (اشعیا ۱۱). فرآیند ۱۲ ماهه آمادهسازی (استر ۲:۱۲) نماد تقدیس است - از زمان ایمان تا زمان ملاقات با داماد یک فصل میگذرد که آنی نیست. ۶ ماه اول با روغن مُر (نماد موت - دفن شدن، برداشتن صلیب، مردن نسبت به خود) و ۶ ماه دوم با عطریات (نماد حیات - میوههای روحالقدس). دوم قرنتیان ۲:۱۵-۱۶ میگوید "ما بخور خوش خدا در مسیح هستیم... عطر موت الی موت... عطر حیات الی حیات". ابتدا باید عطر موت را ترجمه کنید تا بعد عطر حیات را ارائه دهید. در این مسیر، بوی تعفن خودمحوری، خودخواهی، خودپروری و غرور برداشته میشود و جایش بوی معطر مسیح میآید - اطاعت کامل. این زندگی پادشاه را جذب میکند. خداوند روحالقدس را به ما داده که همراه ماست و مراقب ماست، و همچنین "حَجیها" - انبیا، معلمین، رسولان و خادمین خدا با خواندگی خاص (مثل الیای نبی و یحیی تعمیددهنده) که عروس را بیدار کنند و برای داماد آماده کنند. در کنار ما ارتشی قرار میگیرد: روحالقدس، فرشتگان، انبیا، رسولان و خادمین که به ما کمک میکنند اطاعت را یاد بگیریم.
تعالیم عروس و موت - قسمت دوازدهم - داستان روت قسمت پنجم
در این قسمت به خواندگی و مأموریت استر میپردازیم. داماد (عیسی مسیح) برای عروس برمیگردد، اما آیا همه ایمانداران عروس هستند؟ خداوند میخواد عروس را در کلیسا بیدار کند - کسانی با کیفیت و خصلت خاص. امپراتوری هخامنشی (۱۲۷ استان از شمال آفریقا تا هندوستان) تصویری از دنیاست - پادشاه میخواهد از بین امتها عروس پیدا کند. تخت خالی وشتی باید پر شود: در آسمان تختهای خالی برای عروس آماده شدهاند. از بین صدها دختر، یک ملکه انتخاب میشود. خواندگی ملکه چیست؟ نجات قوم و امت. استر ۴:۴-۱۴ - مردخای به استر خبر میدهد که هامان (تصویر شیطان و شرارت) برنامه نابودی یهودیان را دارد. استر باید تصمیم بگیرد: آیا ساکت بماند یا عمل کند؟ مردخای میگوید "کیست که بداند که به جهت چنین وقتی به سلطنت نرسیدهای؟" خداوند عروس را به پوزیسیون اقتدار میبرد تا نجات فراهم کند و پوششی باشه برای کلیسا. شخصیتهای داستان: پادشاه = عیسی مسیح، استر = عروس، مردخای و حَجی = روحالقدس (در کاربردهای مختلف)، هامان = شیطان و شرارت که میخواهد فرزندان خدا را نابود کند. روحالقدس امروز دنبال عروسهاست - افرادی که: قلبشان درست است، در تقدیس زندگی میکنند، متانت دارند، غرور ندارند، ترس مقدس از خدا دارند، زندگی مقدس و دستهای پاک دارند، هدفشان ملکوت آسمان است، عاشق مسیح هستند. سؤال: چطور خدا را خوشنود کنیم؟ جواب: کاری کنید که عیسی مسیح عاشقتان شود! اول ملکوت آسمان را بجویید و همه چیز حل میشود. روحالقدس دنبال کسانی است که: فرایض روحانیشان سالم است، خواندگیشان پیشبرد ملکوت است، اطاعت میکنند، دستها پاک و نیتها سالم است، حسادت و غرور ندارند، تخت و اقتدار برای خودشان نمیخواهند - اقتدار برای برکت دیگران است. در همه ایمانداران عروسی خوابیده است که باید بیدار شود - انتخاب شدهاید برای چیزی بزرگتر از فقط ایماندار بودن. خواندگی شما: دست در دست مسیح، پیشبرد ملکوت، ربوده شدن، عروسی با او، نشستن بر تخت پادشاهی آسمان و وارث نصف ملکوت شدن.
تعالیم عروس و موت - قسمت سیزدهم
در این قسمت به یکی از عمیقترین مفاهیم کتاب مقدس میپردازیم: چرا جشن عروسی ضروری است؟ جشن عروسی مسیح به اندازه تولد، موت و رستاخیز او اهمیت دارد - اما این سوژه در کلیسا به اندازه کافی تدریس نمیشود. پیدایش ۱:۲۶-۲۸ میگوید خدا انسان را به شباهت خود آفرید - نر و ماده. این نشان میدهد عروس همیشه در کلام بوده است. پیدایش ۲:۱۸ - خدا میگوید "نیکو نیست که آدم تنها باشد" و حوا را از دنده آدم میسازد. سؤال مهم: چرا خدای روح که با آدم در باغ راه میرفت، میگوید آدم نیاز به معاون دارد؟ پاسخ: انسان از خاک سرشته شده - جسمی است که روح خدا در آن دمیده شده. اما خدا روح است، نه جسم. نیازهای جسمانی، غرایض، عواطف و احساسات در آدم وجود دارد که نمیتواند در روح خدا ارضا شود. حوا باید "از وجود آدم" باشد تا بتواند نیازهای او را برآورده کند - نیازهای ارتباطی، عاطفی، جسمانی. وقتی آدم حوا را میبیند میگوید "استخوان از استخوانهام، گوشت از گوشتم - به خاطر همین از خانه پدرم جدا میشوم." این نبوت درباره مسیح است که از خانه پدر جدا میشود و با عروسش یکی میشود! چرا مسیح از آسمان آمد? (۱) نجات ایمانداران، و (۲) به دست آوردن عروس. وقتی پهلوی مسیح بر روی صلیب باز شد، آب و خون بیرون آمد - کلیسا/عروس از پهلوی او بیرون آمد، همانطور که حوا از دنده آدم. عروس از کلام جدا شد - قسمتی از وجود کلام دیگر در او نیست. از زمان رستاخیز تا امروز، مسیح در جسم رستاخیز است و به پدر میگوید "من نیاز به عروسم دارم." پدر به پسر که جسم ابدی به خود گرفته میگوید "نیکو نیست که تنها باشی - باید برای تو عروسی به وجود بیارم." ما عروس، پاداش داماد هستیم - اما مهمتر، جزئی از وجود او هستیم. همیشه بودیم، بعد از صلیب شدیم. هدف روحالقدس برگرداندن عروس به جایی است که همیشه بوده - از طریق جشن عروسی. در جشن عروسی، کلام جسم گرفته با عروسی که از جسم او کشیده شده و حالا جسم ابدی گرفته، دوباره یکی میشوند و کلام کامل میشود. مگر خدا احتیاج به عروسی دارد؟ بله! کلام جسم گرفته به عروسش احتیاج دارد. هر دو در جسم رستاخیز هستند و باید به هم ملحق شوند - موافق و معاون همدیگرند، همشکل هستند، همدیگر را کامل میکنند. همانقدر که ما به او نیاز داریم، او به ما نیاز دارد.
تعالیم عروس و موت - قسمت چهاردهم
این قسمت به ماهیت جسم رستاخیز مسیح و عروس میپردازد. لوقا ۲۴:۳۹-۴۳ - مسیح علناً میگوید "من جسم دارم، نه فقط روح - جسمی به شباهت شما." این با تجسمهای عهد قدیم (ظهور به ابراهیم، یعقوب، کوره آتش) فرق دارد. در عهد قدیم خدا محدود نمیشد، اما در تولد مسیح، فیلیپیان ۲ نشان میدهد خدا محدودیتهای زیادی پذیرفت: نمیتواند در همه جا باشد، در همه زمانها حاضر باشد، از همه چیز آگاه باشد - باید اراده پدر را بجوید، نیاز به خلوت با پدر دارد، پوزیسیون ثانویه میگیرد. افسسیان ۱:۴ - ما (عروس) قبل از بنیاد عالم در کلام بودیم. وقتی کلام جسم گرفت، عروس هم با او وارد دنیا شد. مکاشفه ۱۳:۸ - نامهای عروس در دفتر حیات برّه که قبل از بنیاد عالم کشته شد نوشته شده. ما قبل از خلقت در او بودیم و بعد از صلیب از او جدا شدیم. اول قرنتیان ۱۵:۴۲-۴۵ - "در فساد کاشته میشود، در عدم فساد برمیخیزد... جسم نفسانی کاشته میشود، جسم روحانی برمیخیزد... آدم اول نفس زنده، آدم آخر روح حیاتبخش." جسم رستاخیز: از روح به وجود آمده، به شباهت جسم مسیح، ابدی ولی جسمانی، لمسشدنی، مکان دارد، در فضای خاص قرار میگیرد. هر دو (مسیح و عروس) جسم ابدی دارند. پادشاهی مسیح بر روی زمین علنی است - بر تخت مینشیند، عروس دیده میشود، لمس میشود، غذا میخورند، راه میروند. یوحنا ۲۱ - مسیح با پتروس صحبت میکند: "آیا مرا دوست داری؟" این رابطه عاشقانه انسان به انسان، دوست به دوست است - عاطفی، عشق، محبت، نیاز دوگانه. مسیح شاگردانش را دوست داشت، گریه کرد وقتی لعازر مرد. خدای جسم گرفته نیاز به مشارکت و دوستی دارد. ربوده شدن کلیسا (اول تسالونیکیان ۴) برای چیست؟ برای رفتن به جشن عروسی! تصویر: ربکا از خانواده جدا شد و با غلام ابراهیم به سوی اسحاق رفت - اسحاق او را دید و عاشقش شد. وراثت عروس: نشستن بر کرسی تثلیث در کنار خداوند، افکار به شکل افکار خدا، اقتدار یکی با خدا، حکومت با کلام، رابطه عاشقانه. ای کاش میتوانستیم پاداش و وراثت عروس را چنان زنده کنیم که مزهاش کنید! وقتی این را ببینید: زندگی مقدس سخت نیست، اطاعت سخت نیست، در جاده باریک حیات ماندن سخت نیست. مشکل کسانی که میگویند "نمیتوانم گناه نکنم" این است که وراثت برایشان واقعی نیست. به جشن عروسی فکر کنید - شادی، عروس و داماد، عشق سرشار. اگر تا آخر بیاییم، این وراثت ماست. وراثت عروس فیض نیست - فیض ما را نجات میدهد و فرزند میکند. وراثت عروس در اطاعت است، زندگی درست، ردای پاک. خلاصه وراثت: با خود خدا یکی میشوی - جسم با جسم، روح با روح. روحی که جسم گرفتی با روحی که جسم گرفته و تا ابد خود خداست، یکی میشوی.
تعالیم عروس و موت - قسمت پانزدهم
عروس پاک - استانداردهای جشن عروسی
مکاشفه ۱۹: عروس خود را حاضر ساخته - کتان پاک = اعمال عادله. افسسیان ۵: کلیسای بدون لکه، بیعیب، مقدس. آیا فقط فیض است؟ خیر! فیض = فرزندی، وراثت عروس = اطاعت و تقدیس. مثال: آیا داماد میپذیرد عروس ۲ دقیقه قبل خود را تسلیم دیگری کند? نه! استانداردها: تعهد کامل، عشق کامل، وفاداری کامل. دو هویت: فرزندان خدا (فیض) + عروس مسیح (اطاعت). وراثت عروس سنگینتر - استانداردها بالاتر. "فیض مرا وارد داستان میکند، اما باید اصلاح کنم: توبه واقعی، زندگی مقدس، افکار زیر کلام، عشق عمیق به مسیح." نمیتوانیم تنها حرکت کنیم.
تعالیم عروس و موت - قسمت شانزدهم
عروس پاک - قسمت دوم: دوشیزگان نادان و عاقل
متی ۲۵: دوشیزگان نادان و عاقل - ۵ نادان روغن نداشتند، ۵ عاقل روغن داشتند. وقتی داماد آمد، عاقلان وارد جشن عروسی شدند، در بسته شد. نادانان آمدند گفتند باز کن، داماد گفت "شما را نمیشناسم." "شناختن" = ازدواج، یکی شدن - یعنی نمیتوانم با شما ازدواج کنم، شما با من یکی نیستی. سه هویت: (۱) فرزند - فیض، محبت والدین، بچه اشتباه میکند ولی محفوظ است. (۲) عروس - استانداردها بالاتر، انتظارات بیشتر، اشتباهات کمتر، پاکی و تقدیس، زنا = طلاق و زخم. (۳) پادشاه - بچه نمیتواند پادشاهی کند، پدر اقتدار را به پسر داد، پسر با عروس پادشاهی میکند. متی ۲۵: آمدن داماد به طول انجامید، همه خفتند، نصف شب صدا آمد "اینک داماد میآید." نادانان گفتند روغن بدهید، عاقلان گفتند نمیشود، خودتان بخرید. وقتی نادانان رفتند، داماد رسید، آنانی که حاضر بودند وارد جشن عروسی شدند. این ربوده شدن است - اتفاقی قبل از برگشتن مسیح برای پادشاهی (مکاشفه ۱۹). ربوده شدن منحصر به عروس است، نه همه. سؤال: مگر فیض شامل همه نیست؟ چطور بعضی رد میشوند؟ پاسخ: اینها عروس بودند (باکره)، ایمان داشتند، ولی روغن (روحالقدس) نداشتند - آماده نبودند. فرق بچه و عروس: بچه با فیض محفوظ است، عروس باید آماده باشد. کلیسای امروز راه فرار و راه ساده میخواهد - نمیتوانی آسان وارد قصر شوی. هشدار به خادمین: بار سنگینتری داریم. بهتر است خدمت نکنیم تا خدمت نادرست کنیم - خدمت برای ملکوت خود، پول گرفتن، سوء استفاده از برههای خدا. خادمین کاذب = فریسیان امروز، در خطر نابودیاند. وظیفه من: درست زندگی کنم، خود را اصلاح کنم، راههای خدا را محبت کنم، درست تعلیم دهم.
تعالیم عروس و موت - قسمت هفدهم
متی ۲۲: مَثَل جشن عروسی پادشاه - سؤال بزرگ: اگر همه ایمانداران عروسند، مهمانان از کجا میآیند؟ پادشاه برای پسرش جشن عروسی ساخت، غلامان فرستاد دعوت کردند، اما دعوتشدگان نیامدند. دوباره غلامان فرستاد: "جشن حاضر است، بیایید." آنها اهمیت ندادند، بعضی رفتند، بعضی غلامان را کشتند. پادشاه خشمگین شد، لشکر فرستاد، قاتلان را نابود کرد، شهر را سوزاند. (نبوت نابودی اورشلیم ۷۰ میلادی توسط رم). پادشاه گفت: "دعوتشدگان لیاقت نداشتند" (بنیاسرائیل رد کردند). گفت به غلامان: "به شواره عامه بروید، هر که را بیابید - خوب یا بد - به عروسی بطلبید." غلامان رفتند، نیک و بد جمع کردند، خانه عروسی مملو شد. دعوتشدگان اول (بنیاسرائیل) → دعوتشدگان دوم (امتها، خوب و بد). پادشاه وارد شد، شخصی بدون ردای عروسی دید، گفت: "دوست من چرا ردای عروسی نداری؟" او لال شد. پادشاه گفت: "دست و پایش ببندید، بیرونش بیندازید." ردای عروسی = ردای پارسایی، نه اخلاق. شخص بدون ردا ایماندار بود (در جشن بود) ولی آماده نبود. سؤال اصلی: عروس کیست؟ مهمان کیست؟ آیا غیرایمانداران مهمانند؟ خیر - تنها ایمانداران دعوت شدند. آیا بنیاسرائیل بعداً (زمان مکاشفه) مهمانند؟ به نظر نمیرسد. آیا همه ایمانداران یکسانند؟ ایماندار که خود را تسلیم مسیح کرده، زندگی بر اساس عشق واقعی = عروس. ایماندار که به کلیسا میرود، ایمان دارد، ولی زندگی خودش را انجام میدهد = مهمان. آیا این دو فرق دارند؟ آیا پاداش و مقامشان یکی است؟ وقتی مسیح میگوید "بیا دنبال من، زندگی خود را انکار کن" - شخصی میکند، شخصی نمیکند. آیا زندگی روحانیشان در آسمان یکی است؟
