Para a elaboración do requeixo utilízase leite enteiro procedente de vacas criadas nos pastos do Condado e Celanova. O seu sabor único e a súa textura cremosa, semellante ao dunha mousse caseira, fan que sexa moi especial. Non leva sal, ten fortes aromas lácteos e unha acidez elevada, e como a maioría dos queixos galegos procede de leite de máxima calidade.
O leite cru pasteurízase e despois arrefríase a 28 °C. O seguinte paso é engadir o callo e os fermentos lácticos para remover coa man mentres colle consistencia. Despois transfírese a bolsas de fíos de algodón ben tecidas para garantir que o soro de leite drene lentamente.
Despois de escurrir e repousar durante aproximadamente 24 horas, o queixo está listo para envasar. Para iso fanse porcións individuais, do tamaño dunha cullerada de xeado, que se envolven unha a unha en papel film e se colocan en caixas.
Pódese comer só ou mesturado con azucre, mel, marmelada, froita fresca, froitos secos. Pódese utilizar en calquera receita de sobremesa ou comida quente. É un bo substituto de calquera queixo crema.
A tradición do requeixo das Neves remóntase á Idade Media. Os veciños das Neves, segundo os primeiros testemuños escritos do século XII, agasallaban aos peregrinos da ruta coñecida como Sendeiro dos Frades con este produto.
Tratábase dun prato típico das casas galegas máis modestas que posuía gando debido á súa facilidade de elaboración. As familias considerárono un luxo que non todos podían permitirse.
O requeixo facíase artesanalmente nas casas dos veciños das parroquias montañosas das Neves: Cerdeira, Batalláns e San Xosé de Ribarteme, onde existían extensos pastos que servían de alimento ao gando. O leite cru de vaca e cabra colocábase nunha pota a carón da lareira. Cando se temperaba, espolvoreabase o cuaxo natural, remexíase o leite e deixabase repousar un día. Unha vez cuaxado o requeixo, colocábase en bolsas de liño, e despois baleirase a bolsa e amasase para darlle un aspecto homoxéneo e cremoso. Finalmente separabase en porcións e envolvíase en follas vexetais.
Tamén compre sinalar que antigamente non se chamaba requeixo, as familias chamábanlle leite trallado, leite tomado, leite mazado ou leite callado.
No ano 2013, o Concello de As Neves conseguiu que a feira do requeixo e a mel do Condado fose declarada Festa de Interese Turístico de Galicia. A combinación de requeixo e mel deu lugar a unha exquisita sobremesa de máxima calidade que fai que miles de comensais de diversa procedencia acudan a probalo. Esta festa gastronómica vense celebrando cada ano no mes de maio en As Neves dende 1991.
Esta celebración única foi declarada festa de interese turístico nacional. Coincide como é tradición, co venres e o sábado santo. Tratase dunha cita gastronómica de gran valor cultural que leva máis de tres décadas conmemorando as raíces e tradicións dos veciños de As neves e onde o requeixo e o mel son os grandes protagonistas.
A esta localidade acoden dende 1991 visitantes de toda Galicia atraídos polo requeixo, que se degusta acompañado do mellor mel e dos viños tintos de Rubiós. Ademais destes produtos representativos da zona, na feira non faltan outros pratos como o polbo á feira, os chourizos ao viño e, por suposto, a música.
Tamén se organizan cursos, conferencias e seminarios sobre o queixo cottage e o mel.
Falando do mel, hai que sinalar que tamén é un dos produtos tradicionais de As Neves. A comarca, ten unhas condicións espléndidas para a súa produción dada a gran cantidade, calidade e variedade de plantas melíferas existentes. O breixo, o eucalipto e o castiñeiro son algunhas das especies vexetais nas que as abellas recollen o néctar que empregan para elaborar este mel.