ประวัติความเป็นมา 

ประวัติความเป็นมาของหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต  สาขาวิชานาฏศิลป์และศิลปการแสดง

          การศึกษาวิชาชีพนาฏศิลป์ในสถาบันราชภัฏ ได้เริ่มเป็นครั้งแรกที่วิทยาลัยครูสวนสุนันทา  ในปี  พ.ศ.  2515  โดยเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง  (ป.กศ.สูง)  โดยมีจุดมุ่งหมายในการผลิตครูนาฏศิลป์ในระดับประถมศึกษา  ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากนโยบายของกรมการฝึกหัดครู  ในการเร่งผลิตครูด้านวิชาเฉพาะ  เช่น  ดนตรี  นาฏศิลป์  ศิลปศึกษา  เป็นต้น  ความต้องการของหน่วยใช้งาน  คือ  โรงเรียนในระดับประถมศึกษา  และมัธยมศึกษา  หลังจากนั้นก็มีการเปิดสอนในวิทยาลัยครูต่างๆ  ตามความพร้อมของวิทยาลัยครูทั้ง  36  แห่ง  โดยเปิดสอนทั้งภาคปกติ  และภาคสมทบ

   ต่อมาในปี  พ.ศ.  2517  วิทยาลัยครูในสังกัดกรมการฝึกหัดครู  ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนถึงระดับปริญญาประกอบกับเป็นระยะที่มีการปรับปรุงการศึกษาในทุกระดับ  ดังนั้นในปีการศึกษา  2517-2518  กรมการฝึกหัดครูจึงมุ่งคำนึงถึงความสอดคล้องกันระหว่างการพัฒนาการฝึกหัดครู  การพัฒนาการศึกษาโดยทั่วไป  และการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ  ทั้งนี้ได้พิจารณาเกณฑ์มาตรฐานของทบวงมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเป็นหลักประกอบด้วย  จากหลักการที่กล่าวมาจึงมีการปรับปรุงหลักสูตรวิชาชีพนาฏศิลป์ของวิทยาลัยครูเพื่อเปิดสอนในระดับปริญญาเมื่อ  พ.ศ.  2519

   เมื่อการเร่งผลิตครูตามความต้องการของหน่วยใช้งานถึงจุดอิ่มตัวกระทรวงศึกษาธิการได้มีนโยบายลดจำนวนนักศึกษาครู  ทำให้มีพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู  (ฉบับที่ 2)  พ.ศ.  2527   กำหนดให้วิทยาลัยครูเป็นสถาบันการศึกษาและวิจัยและทำหน้าที่อื่นๆ  ทำให้วิทยาลัยครูซึ่งเดิมจัดการศึกษาวิชาชีพครูสาขาเดียว ต้องจัดการศึกษาสาขาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้น อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคม วิทยาลัยครูจึงได้จัดเปิดสอนวิชาการอื่นๆ ประกอบด้วยหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต   วิทยาศาสตร์บัณฑิตและศิลปศาสตรบัณฑิต   ทั้งในระดับอนุปริญญา  ปริญญาตรี 2  ปี  และปริญญาตรี  4 ปี   ซึ่งเป็นแนวทางใหม่ของการศึกษาวิชาชีพนาฏศิลป์ในวิทยาลัยครู  โดยมีการจัดทำหลักสูตรนาฏศิลป์และศิลปการแสดงระดับอนุปริญญาขึ้นไป  ในปี พ.ศ. 2528 พร้อมยุติการจัดการศึกษาวิชาชีพครูนาฏศิลป์ระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูงด้วย

   ในปี  พ.ศ. 2531  สภาการฝึกหัดครูได้มีการอนุมัติให้วิทยาลัยครูเปิดสอนหลักสูตรวิทยาลัยครู  พ.ศ.  2528  ฉบับปรับปรุง  2531  ได้มีการพัฒนาเพิ่มเติมหลักสูตรวิชานาฏศิลป์และการละคร  ระดับปริญญาตรี  สาขาศิลปศาสตรขึ้นในวิทยาลัยครู  โดยสถาบันราชภัฏจันทรเกษมได้เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตร์บัณฑิต  มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ทางด้านนาฏศิลป์และการละคร  ซึ่งจะส่งผลคือการสร้าง  การพัฒนาและผลิตผลงานของบุคลากรทางวิชาชีพนาฏศิลป์  อีกทั้งเป็นการส่งเสริมเจตคติและค่านิยมในการอนุรักษ์  และส่งเสริมนาฏศิลป์และการละคร

   ในปี พ.ศ. 2549 ได้ปรับปรุงหลักสูตรนาฏศิลป์และการละคร เป็นหลักสูตรนาฏศิลป์และศิลปการแสดง  และเปลี่ยนชื่อจากโปรแกรมวิชานาฏศิลป์ เป็นสาขาวิชานาฏศิลป์และศิลปการแสดงโดยปรับจำนวนหน่วยกิตจากเดิม 145 หน่วย เหลือเพียง 124 หน่วยและปรับปรุงรายวิชาที่สอนเพื่อรองรับกับตลาดเมื่อบัณฑิตสำเร็จการศึกษาต่อไป

   ในปี พ.ศ. 2554 สาขาวิชาฯ ได้ปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรนาฏศิลป์และศิลปการแสดง โดยปรับจำนวนหน่วยกิตเพิ่มเติมเป็น 127 หน่วยและได้ปรับปรุงคำอธิบายรายวิชา เนื้อหาของวิชาให้สอดคล้องการแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และการเปลี่ยนแปลงทางพลวัตทางการศึกษาเพื่อรองรับกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป และยังคำนึงถึงความต้องการสถานประกอบการต่อบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาต่อไป

   ปี พ.ศ. 2558  สาขาวิชาฯ มีการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรนาฏศิลป์และศิลปการแสดง โดยครบรอบการปรับปรุงหลักสูตร  ซึ่งมีการปรับปรุงทั้งโครงสร้างหลักสูตร  รายวิชา  คำอธิบายรายวิชา  จากเดิม  127 หน่วยกิต เป็น 129 หน่วยกิต  และมีการเพิ่มรายวิชาบังคับภาษาอังกฤษเพื่อสาขาโดยเฉพาะ  เพื่อรองรับการศึกษาที่เข้าสู่ระบบอาเซียน และความต้องการของสถานประกอบการต่อไป  โดยเริ่มเปิดทำการสอนในปีการศึกษา 2559

ปี พ.ศ. 2564  สาขาวิชาฯ ได้ปรับปรุงหลักสูตรเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม นโยบาย ยุทธศาสตร์ราชภัฏ และความต้องการสถานประกอบ  หลักสูตรมีความจำเป็นต้องพัฒนาหลักสูตรเชิงรุกที่มีศักยภาพในการผลิตบุคลากรด้านนาฏศิลป์และศิลปการแสดง เน้นการสร้างนวัตกรรมใหม่และการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เน้นทรัพยากรมนุษย์ที่มีศักยภาพ มีทักษะความสามารถรอบด้านในการทำงานและมีทักษะความรู้สอดคล้องกับการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 บูรณาการการเรียนรู้กับศาสตร์ต่าง ๆ และสามารถเข้าสู่การแข่งขันทั้งภายในประเทศและนานาชาติในเวทีโลกได้