|
Zaterdag 12/5 en zondag 13/5 We zijn de zaterdagmorgen vertrokken, niet eens vroeg, het was 8h45, en toch hebben we die dag 900 km afgelegd. We overnachten op een camping in Seehammer op 30 km van de Oostenrijkse grens. Zondag gaat het minder vlot, we hebben ook minder snelweg. Toch zijn we al tegen 17h op camping Korana op 7 km van de Plitvice-meren in Kroatië.
Maandag 14/5 – zonnig 29 gr.
Zoals gepland is de hele dag voorbehouden aan het bezoek van de Plitvice-meren. Het nationale park van Plitvice is wereldpatrimonium door de Unesco beschermd. Het is een opeenvolging van 16 meren die trapsgewijs in elkaar lopen. Het is een magnifiek natuurgebied. Door een pendelbus worden van aan de ingang tot aan de bovenmeren gebracht. Het is nog vroeg in de voormiddag en er zijn nog niet zoveel toeristen. Vanaf de bovenste meren wandelen we over de houten vlonders die langs en tussen de meren lopen. We worden begeleid door een puur natuur orkest: de ruisende wind in de bomen, het geklater van de vele watervallen, het gekwaak van de kikkers en het gekwetter van de vogels. De meren zijn heel zuiver en van een mooie blauwgroene kleur met hier en daar turkoois schakeringen. Beekjes, bruggetjes, de sluier-watervallen waar het ene meer in het andere loopt, het vele groen van de bosjes en het mos, het kreupelhout, kleine tere bloemetjes, dit is hier het aards paradijs. Tegen de middag komen we aan het grootste meer met een eiland in het midden. Hier stappen we op een boot die ons naar de benedenmeren brengt. Bij aankomst nemen we een half uurtje om te picknicken en daarna gaan we verder. Hier zijn de watervallen groter en indrukwekkender. De benedenmeren zijn blijkbaar erg in trek, want busladingen toeristen komen hier de grootste waterval van het gebied bewonderen. Via hoger gelegen paden keren wij terug naar ons vertrekpunt, wat ons een prachtig overzicht geeft over verschillende meren en watervallen. Wij voelen het in de benen na bijna een hele dag stappen, maar het was een droom van een tocht in een mooie, ongerepte natuur.
Dinsdag 15/5 en woensdag 16/5 Dinsdag is weer een heel warme dag. Wij zijn bijna de hele dag onderweg naar Dubrovnik. Het grootste gedeelte van de weg voert langs de kust. Het is een mooi, bochtig parcours, langs kleine, druk bezochte kustplaatsjes. De kustlijn is rotsachtig, soms lijken de bergen gewoon in zee te eindigen. We vestigen ons op een stadscamping in Dubrovnik. Woensdag gaan we met de stadsbus naar het oude, ommuurde stadsgedeelte van Dubrovnik, dat volledig verkeersvrij is. Het is een heel mooie, oude stadskern. De stadsmuren zijn volledig bewaard gebleven. We gaan de stad binnen door de Pilepoort en komen zo op de Placa (de hoofdstraat van de oude stad). De Onofriofontein (15de eeuw) aan het begin van de Placa is een blikvanger.
De terugweg naar de camping (4 km) leggen we te voet af. Zo zien we ook nog de nieuwe haven met in de verte de mooie spanbrug die de toegang vormt naar Dubrovnik.
Dubrovnik wordt terecht het pareltje van de Adriatische kust genoemd.
Donderdag 17/5 – zonnig 25 gr. Vandaag staan er twee bezoeken op ons programma: het stadje Korcula op het eiland Korcula en de vesting van Ston. We rijden over het schiereiland Peljesac naar Orebic. De weg loopt door een verlaten berglandschap en langs de kust. We laten de wagen in Orebic staan en nemen de boot naar Korcula, waar we rond de middag aankomen. Korcula zou een van de best bewaarde middeleeuwse stadjes zijn van het Middellands zeegebied. De mooie stadspoort, de kathedraal, de vestingmuur, de smalle straatjes, alles oogt middeleeuws charmant.
Reeds van ver voor Ston zie je de vestingmuren die zich op de top van de heuvel uitstrekken. Aan de voet van de vesting en hoog op de heuvel ontwaren we nog ruines.
Het is bijna 19h als we terug zijn op de camping.
Vrijdag 18/5 – bewolkt 20 gr. Het is zwaar bewolkt als we 's morgens vroeg vertrekken naar Montenegro. We moeten maar een 100 km afleggen tot rond Kotor en we hopen vlug ter plaatse te zijn. Niets is minder waar! Nog in Dubrovnik schuiven we minstens 45 min. aan om uit de stad te komen. Daarna volgen we de bochtige kustweg. Aan de grens hebben we geen problemen, we krijgen ons passerdokument en mogen Montenegro binnen. Het regent nu zachtjes, en dat is jammer want de kustweg is mooi.
Wel valt ons onmiddellijk het contrast op met Kroatië. De kustlijn is zeker even mooi, maar de kustplaatsjes zien er verwaarloosd uit en de weg is in slechte staat, met veel kuilen. In de omgeving van Kotor kijken we tevergeefs uit naar een camping. Aan het tankstation zegt men dat we door moeten rijden tot Budva, dat daar campings zijn.
Zaterdag 19/5 – 25 gr. We willen zoveel mogelijk zien vandaag en om 9 h zijn we reeds op pad. Eerst bezoeken we Citinje, de historische hoofdstad van Montenegro. Het bijzonder mooie 18de eeuwse klooster weerhoudt onze aandacht. In de mooie kerk is een orthodoxe plechtigheid aan de gang. Er zijn mooie muurschilderingen en prachtige iconen. Grappig is dat Alain een witte pij moet aantrekken omdat je in korte broek niet binnen mag.
Dan gaan we naar het nationaal park van Lovcèn. Onderweg worden we door de polietie tegengehouden wegens te snel rijden. De boete is normaal 30 Euro. Maar op ons verzoek laat de vriendelijke agent ons toch doorrijden. Midden in het natuurgebied op 1735 m hoogte ligt het mausoleum van de beeldhouwer en dichter Njegos. Dapper nemen we de 462 treden die deels door een tunnel naar het mausoleum met prachtige beeldhouwwerken leiden.
Binnen de stadsmuren lopen de smalle straatjes met gladde, glanzende stenen naar leuke pleintjes. Er zijn een 10-tal kerken in de kleine stadje. Daar is ook de St. Triphons kathedraal met dubbele toren. Er zijn enkele oude paleizen. Het is een aangenaam, gezellig stadje.
Montenegro heeft heel veel te bieden: een magnifieke natuur, een schitterende kust, mooie oude stadjes... maar er is nog veel te doen. In Montenegro ga je op sommige plaatsen 30-40 jar terug in de tijd. De wegen zijn in slechte staat (maar daar wordt hard aan gewerkt). Buiten de heel sjieke hotels geven de kustplaatsjes een verwaarloosde indruk. Dat zou komen omdat de eigendomsherverdeling na de recente oorlog nog niet rond is. Toch laat Montenegro geen slechte indruk na. Het is een prachtig, bekoorlijk land.
Zondag 20/5 – 24 gr. De verplaatsing naar Opuzen in Kroatië is ongeveer 200 km. We worden even opgehouden omdat een deel rotsblokken van een bergflank op de weg zijn gevallen, maar dan gaat het vlot. Kort na de middag zijn we in Opuzen, op een camping aan zee. De camping moet ooit heel luxueus zijn geweest, maar is nu een beetje verlopen. Het is wel netjes, dus we staan wel goed. We genieten van een rustige namiddag aan zee.
Maandag 21/5 – 28 gr. Bij onze uitstap van vandaag moeten we weer over de grens. We gaan naar Mostar in Bosnië-Herzegovina, zo een 50 km van onze camping verwijderd.
Dinsdag 22/5 – 28 gr. Wij verhuizen naar een camping nabij Trogir. Het is een mooie camping vlak aan zee. Vanuit ons zeteltje genieten we van de "Belvedere". We kijken uit op de zee-inham met zijn vele kleine eilandjes.
Woensdag 23/5 – 28 gr. In de voormiddag brengen we een bezoekje aan Omis, dat vroeger een piratenstadje zou zijn geweest, en rijden we door de Cetinakloof, die ons maar matig kan boeien.
Donderdag 24/5 – 30 gr. Het nationaal park van Krka is het doel van ons bezoek vandaag. Het is het gebied van de rivier Krka, een brede rivier met vele stroomversnellingen en een lang uitgestrekt meer. Ten zuiden van het meer liggen de watervallen van Skradinski Buk. Hier is het park een beetje vergelijkbaar met de Plitvice meren: waterbeddingen, kleine en grotere watervallen, een weelderige plantengroei, natuurschoon alom.
Zaterdag 26/5 – 30 gr Vrijdagmorgen verlaten wij de camping en komen rond de middag aan in Starigrad. De camping ligt aan zee en de rest van de dag verpozen we aan het strand.
Zondag 27/5 – 30 gr. Langs de uitgestrekte zee-inham rijden wij naar Novigrad. Het landschap is dor en verlaten en weer zien we verlaten, beschadigde huizen en overal waarschuwingsbordjes voor mijnen.
Maandag 28/5 en dinsdag 29/5 Maandagmorgen begon het hard te regenen. We hadden maandag een luie dag aan het strand willen houden, maar dat viel dus letterlijk in het water, dus zijn we maar vertrokken naar onze volgende bestemming: het eiland Krk.
Woensdag 30/5 De zon is wel aanwezig, maar nog niet van harte. Toch gaan we nog een paar plaatsjes bezoeken. Het is immers onze laatste dag op het eiland Krk.
|














































