Wim Oomens
Wim Oomens 14 september 1918 - 27 juni 2008 Tezamen met een tweeling broer werd pater Wim Oomens in 1918 geboren in een Haags ondernemersgezin. Later voegden zich daar nog een zus en een broer bij. Als ondernemer leidde zijn vader 5 kleine boekhandels annex uitleenbibliotheek. Gedurende de crisistijd en de jaren van de Duitse bezetting moest er hard gewerkt worden. Vandaar dat Wim op het Aloysius College de driejarige HBS-opleiding deed, gevolgd door een 2 jarige cursus voor vakdiploma boekhandelaren. Toen moest hij meteen gaan meewerken in de onderneming van zijn vader en gaan deelnemen in maatschappelijke verantwoordelijkheid. Vrij spoedig kreeg hij de volledige leiding over een van de boekhandels. Intussen besloot hij zelf daarnaast in een privé studie wis- en natuurkunde te gaan studeren. Vanwege zijn leeftijd was hij ook gedwongen om gedurende het laatste oorlogsjaar en de hongerwinter onder te duiken. Na de oorlog konden de boekhandels het niet meer redden. Hij zocht een baan als corrector, zette zijn privé studie wis- en natuurkunde door, en voegde daaraan Latijn en Grieks toe als voorbereiding op zijn intrede in de orde in 1949. De geestelijke vorming en de jaren van studie in filosofie en theologie gaven ruimte voor de uitgroei van onvermoede gaven die hem, als ook artistiek getalenteerd persoon, bleken eigen te zijn. Een ‘duizendpoot’, een ‘bezige bij’. Tijdens de Maastrichtse jaren toverde hij in de Jezuïetenberg personages uit het mergel te voorschijn ontleend aan mythologie en sprookjes. In 1958 werd hij tot priester gewijd. Benoemd als teamlid in het retraitehuis in Spaubeek bleek hij in de loop der jaren (1959-1969) een bijzonder talent te hebben voor dagen van bezinning voor middelbare scholieren. Geholpen door levenservaring en het geven van godsdienst in Maastricht stond hij dicht bij hen. Hij bespeurde wanneer en waarom jonge levens niet konden ontbloeien. De door hem gegeven leiding in het studeren bracht velen weer op de rechte weg. Velen zette hij weer op het paard in die kritische fase van hun leven. Gezinnen gaf hij hoop, ouders hielp hij om tot nieuw zelfvertrouwen te komen. Dat alles nam een groeiend deel van zijn energie in beslag. Na sluiting van Spaubeek groeide dit werk uit tot de Stichting Centrum Oriëntatie en Culturele Vorming Jongeren, welke aanvankelijk was gevestigd in Geleen, later op verschillende plaatsen in Sittard. Wim was er directeur van 1968 tot 1985. Ten tijde van de mijnsluitingen heeft het voor vele jongeren bijgedragen aan behoud van levensperspectief.
Zowel de schildering van de op zichzelf verliefde mythologische Narcissus-figuur, als zijn verbeelding van de Barmhartige Samaritaan tegen de achtergrond van het ‘dal van de schaduw des doods’, weerspiegelen tekenende facetten van zijn levenservaringen gedurende die periode. In zijn apostolisch leven stonden toen niet eredienst en rituele verplichtingen voorop, maar de diaconie van de opvoeding; de mens, gewond of in nood, die ontroerde hem. Deze mogelijkheid om ‘via artistieke intuïtie nog dieper in de werkelijkheid door te dringen, en verborgen geheimen daarin te doorgronden’, zoals hij zelf formuleerde, heeft hij meegenomen, toen hij, eenmaal 67 jaar, in 1985 een taak als pastoor aanvaardde in Eschweiler-Röhe, vlak over de grens bij Aken (D). Binnen de meer traditionele vormen van parochie zielzorg hebben de gelovigen aldaar nog 20 jaar mogen ‘genieten’ van die ‘nabije’ pastorale aandacht van Wim Oomens. Deze werd gevoed door de bewust aangebrachte uren van ‘sprekende stilte’ wanneer hij schilderend uitdrukking probeerde te geven aan een Bijbelse scène. Hij zocht de mystieke en gelovige boodschap ervan. In nagenoeg al zijn voorstellingen zijn jeugdige en jong volwassen vrouwen en mannen uitdrukkelijk aanwezig, naast volwassenen die levenservaring uitdrukken in hun uiterlijk. Weergave van de mensengemeenschap waar jong, volwassen en oud in onderlinge verbondenheid samen het mensenleven doormaken. Zelf vond hij schilderen fijn. Het hielp hem ook om het Bijbelse gegeven met ogen, oren en gevoel te contempleren. Opdat de schildering mensen in de kerk zou aantrekken om hetzelfde te doen. En hen te helpen om via rustig toeschouwen tot een diepere geloofsuitwisseling ermee te komen. Op zijn 85e verjaardag heeft hij zijn laatste schilderij gesigneerd. Velen zijn hem diep dankbaar! Sinds 2005 werd Pater Wim Oomens huisgenoot in het Berchmanianum te Nijmegen. Zijn ‘bezige leven’ werd een vol-tooid leven. Zijn gaven werden omgeven met een ‘sprekende stilte’. Andere samaritanen waren nodig om hem ‘te verbinden’ en ‘naar de herberg’ van God te brengen. Daar komt hij bij ’op de volgende morgen’: die van de opstanding.
Wilhelm Josef Oomens wurde im Jahre 1918 in Holland geboren. Seit 1949 gehört er dem Orden der Jesuiten an und war langjähriger Direktor des Zentrums für Orientation und kulturelle Bildung in Limburg. Seit 1985 war er neben der Ausübung seines Berufs als Pfarrer in der Gemeinde St. Antonius in Eschweiler/Röhe bis 2005 immer auch als Maler tätig.
Im Oeuvre von Wilhelm Josef Oomens gibt es drei Komponenten, die für seine Form der Kunst ausschlaggebend
sind. Zum einen geht es für ihn persönlich um den Akt der Malerei selbst, der aber nie zum reinen Selbstzweck avanciert. Zum anderen nutzt er dabei die Chance, in diesem Prozess der Schöpfung nach verborgenen Momenten, Gefühlen und Motiven im Leben der von ihm erschaffenen Figuren zu fahnden. Selbst wenn es in seinen Arbeiten "nur" darum geht, Szenen der Bibel Gestalt und Form zu geben, geschieht dies nicht erst auf Pergament, sondern schon lange vorher im Geist. Stück um Stück schaut er aus nach den Augenblicken im Leben der von ihm dargestellten biblischen Personen, die schwarz auf weiß gedruckte Worte nicht überliefern können. Diese Momente möchte er zu anschaubarer, erfahrbarer Realität werden lassen, was seine Darstellung biblischer Szenen zu einer in Kunst umgesetzter Form der Exegese werden lässt.
Die dritte, entscheidende Komponente, die nicht zu letzt Anlass ist, eine Auswahl aus dem Oeuvre zu präsentieren, ist Wilhelm Josef Oomens Zuversicht in die Ausstrahlungskraft seiner Bilder, die den Betrachtern gefallen und sie dazu anregen sollen, durch genaues Hinschauen tiefer in die Ereignisse der Bibel einzudringen.
Seine Bilder laden dazu ein, eine Weile über das Dargestellte nachzudenken. Begeben wir uns auf den Weg, einmal genauer hinzuschauen.
Bron: Eschweiler Kunstverein
28. SEPTEMBER 2018 ESCHWEILER St. Antonius Röhe Aachener Straße 189
„Klangbilder“ in der Röher Kirche
Zum 100. Geburtstag des Malers Pater Wilhelm Joseph Oomens SJ, der über 20 Jahre in Eschweiler als Priester gelebt und gewirkt hat, präsentieren wir einige seiner Werke, unterlegt mit inspirierenden Texten und Musikeinspielungen des im Jahr 2015 verstorbenen Komponisten und Kirchenmusikers Franz Surges, der in diesem Jahr seinen 60. Geburtstag gefeiert hätte.
Bron: Eschweiler Kirche
Limburgs Dagblad 27 november 1971
Burgemeester Dassen constateerde in zijn toespraak, dat het werk van dit instituut heeft aangeslagen. Hij toonde zich verheugd dat men naar Sittard, de onderwijsstad, was gekomen.
De gemeente subsidieert jaarlijks met een bedrag van 10.000 gulden.
Pater-directeur W. Oomens ging in zijn toespraak nader in op de begeleiding, die aan de jongelui wordt geboden. Uitgangspunt daarbij 3s ook dat het klassikale onderwijs op de scholen probleem-verschijnselen gaat vertonen en dat de ouders van de leerlingen als gevolg van nieuw ingevoerde methodieken veelal niet meer in staat zijn thuis de helpende studie-hand te bieden. Pater Oomens zei ook dat het de bedoeling is in dit instituut in de toekomst een brugklas te vormen voor leerlingen, die de middelbare school hebben verlaten en die hoger beroeps- of universitair onderwijs willen gaan volgen. Een soort hogere brugklas dus.
Deputé Lebens sprak lovende woorden aan het adres van pater Oomens. die in korte tijd als een soort tovenaar dit instituut tot stand heeft weten te brengen. Hij zei voorts dat er bij het ministerie een subsidie-aanvrage voor rijkssubsidie lopende is. Overigens zal de CRM-minister, die dinsdag naar Limburg komt. op die dag in Sittard het gebouw komen bezichtigen.
‘Dankzij Oomens de middelbare school gehaald’
In memoriam Wim Oomens door Erwin Schmidt
Op negentigjarige leeftijd is pater Wim Oomens vrijdag overleden in het zorgcentrum voor religieuzen Berchmanianum in Nijmegen. Oomens is in de regio Sittard-Geleen vooral bekend om de (bij)les die hij zo’n kwart eeuw lang gaf aan kinderen met een leerachterstand.
“Dankzij hem heb ik mijn diploma gehaald”, zegt Robert Claessens uit Nieuwstadt. “Goh. Dat is meer dan 25 jaar geleden. Er kwamen heel veel kinderen ‘bie Oomens’ aan de Kromstraat in Sittard. Hij had wat leraren om zich heen verzameld die hem ondersteunden bij het lesgeven. Zelf gaf Oomens Nederlands. Omdat ik astma had, was ik op school achterop geraakt. Ik ging naar het College, maar ’s avonds kwam ik dan voor bijles bij Oomens. De groep telde toen veertig à vijftig kinderen waarvan ongeveer de helft intern zat en de rest langskwam voor bijles.”
De in Den Haag geboren Oomens was van veel markten thuis. Hij studeerde wiskunde, natuurkunde en psychologie en trad in 1949 toe tot de orde der jezuïeten. In 1957 werd hij priester, waarna hij actief werd als leraar.
Maar daarnaast had hij grote interesse voor kunst. Als beoefenaar van scholastiek in Maastricht maakte hij al kunstwerken uit mergel. Al vanaf zijn jeugd schilderde Oomens. Maar vooral na zijn pensioen in 1985, toen hij priester werd in het Duitse Eschweiler-Röhe, kon hij zich meer toeleggen op het maken van schilderijen. Bijbelse thema’s kwamen vaak in zijn kunst terug. “Veel kunstenaars hebben ons geholpen om door hun werk de woorden van God beter te verstaan”, zei Oomens zelf eens hierover. “Het lukt de artistieke intuïtie vaak om doorheen datgene wat woorden uitdrukken, nòg dieper in de werkelijkheid door te dringen en de verborgen geheimen dieper te doorgronden.”
In 2003 signeerde Wim Oomens zijn laatste schilderij, ‘Christus de Verlosser’. In Duitsland verscheen zelfs een boek over zijn schilderijen met de titel Worte in Bildern erleben, dat een overzicht biedt van zijn schilderijen na 1985.
Als leraar in de Westelijke Mijnstreek was Oomens volgens Claessens een echte kindervriend. “Zo kwam hij over. De sfeer was losser dan op het College, het huidige Trevianum. Maar er moest wel geleerd worden. Al;S je kattekwaad uithaalde, liet Oomens je duidelijk weten wat hij daarvan vond. Als hij boos op je werd, werd hij ook goed boos op je.” Nadat Oomens in 1978 gezondheidsproblemen kreeg, was hij gedwongen zijn onderwijsactiviteiten af te bouwen.
De uitvaart vindt woensdag om 11.00 plaats in Berchmanianum aan de Houtlaan 4 te Nijmegen. Om 9.00 uur kan nog afscheid genomen worden in de Jozefkapel op het terrein. Om 12.15 uur vindt de begrafenis plaats op Jonkerbos aan de Winkelsteegseweg in Nijmegen.
IHS
Na een leven dat geheel gewijd was aan God en aan zijn medemensen is heden, na een lange ziekte, in ons huis overleden onze dierbare medebroeder Pater Wim Oomens
Priester in de Sociëteit van Jezus
In de leeftijd van 90 jaar.
Zijn energie en zijn hartelijkheid waren haast spreekwoordelijk. Na 25 jaren van vruchtbare arbeid,, vooral onder jongeren in wat toen nog de Mijnstreek heette, in Spaubeek, Geleen en Sittard, was hij 20 jaar werkzaam in Eschweiler (D.), waar hij een geliefd pastoor werd. Daar kwam ook zijn werk als illustrator tot volle bloei, het museum van Eschweiler is daarvan een monument.
De uitvaart heeft plaats in het Berchmanianum, Houtlaan 4, Nijmegen op woensdag 2 juli om 11.00 uur. De begrafenis is om 12.15 uur op de begraafplaats Jonkerbos aan de Winkelsteegseweg te Nijmegen. Vanaf 9.00 uur kunt u nog afscheid nemen in de Jozefkapel op Berchmanianum.
Namens de medebroeders, Frits Wobbe S.J.