พระคาถาพระพุทธเจ้า 5 พระองค์เปิดโลก

พระพุทธัง  อาราธนา  พระพุทธเจ้าเปิดโลก  พระธัมมัง  อาราธนาพระพุทธเจ้าเปิดโลก  พระสังฆัง  อาราธนา  พระพุทธเจ้าเปิดโลก  นะเปิดบุญ

โมเปิดบารมี  พุทเปิดวาสนา  ธาเปิดจิต  ยะเปิดธรรม  เปิดโลกเปิดจิตครอบ จักรวาลด้วยนะโมพุทธายะ  ยะเปิดกรรมดี  ธาเปิดงานดี  พุทเปิดโชคดี  โมเปิดลาภดี  นะเปิดอำนาจดีเปิดสิ่งดีๆทั้งหลายมาสู่ตัวข้าพเจ้าด้วย  ยะธาพุทโมนะ

นะมะพะธะ  พุทธัง  ธัมมัง  สังฆัง  ขออำนาจบารมีของพระรัตนตรัย  โปรดเชื่อมโยงบุญบารมี  ทานบารมี  ศีลบารมี  วิริยะบารมี เมตตาบารมี ปัญญาบารมีวาสนาบารมี  ฌานบารมี  ญาณบารมี  ทั้งหลายทุกภพทุกชาติของข้าพเจ้า  จงมารวมกัน ณ ปัจจุบันชาติ  และขอพลังบารมีทั้งหลายมาสู่ตัวข้าพเจ้า ณ กาลบัดนี้เปิดโลกเปิดจิตเปิดธรรมเปิดด้วย  นะโมพุทธายะ  ยะธาพุทโมนะ

คาถาพระเจ้าห้าพระองค์ (ของเก่า)

นะทะรงฟ้า  โมทะรงดิน  พุธทะรงสินข์  ธาทะรงสมุทร  ยะทะรงอากาศพุทธังแคล้วคลาด  ธัมมังแคล้วคลาด สังฆังแคล้วตคลาด  สัตถูวินาสสันติ  นะกาโรกุกกุสันโธ  สิโรมัชเฌ  โมกาโร  โกนาคะมะโน  นานาจิตเต  พุทธกาโร  กัสสะโปพุทโธ  จะ  ทะเวเนเต  ธากาโรศรีศากกะยะมุนี  โคตะโม  ยะกันเน  ยะกาโร 

อะริยะเมตเตยโย  ชีวหาทีเป  ปัญจะพุทธา  นะมามิหัง  พุทธะบูชา  มะหาเตชะวันโต  ธัมมะบูชา  มะหาปัญโญ  สังฆะบูชา  มะหาโภคะวะโห  อะระหังพุทโธ

อิติปิโสภะคะวา  นะมามิหัง”

คาถากั๋งก่า

อุ่งกั่งก่า  ธิกั่งก่า  มะละกั่งก่า  อุ่งสะมะแก้  มะละแก้  อุ่งสะตะสะหะฯ

โอมธง ๆ  มหาธง ๆ  ว่า  ๓  จบ  แล้วว่าคาถาต่อ

สิทธิกิจจัง  สิทธิกัมมัง  สิทธิตะถาคะโต  สิทธิอิติปิโส  ภะคะวา  สีโลเม  พุทธ  เทวัญจะ  นะละเต  พรหมมะเทวะตา  หัตถะเย  พิสสนู  กัณเจวะ  ประสิทธิเมฯ 

สาธุ  สาธุ  พระกุกุสินโธ  พระโกนาคมนะ  พระกัสสปะ  พระโคตรมะ  พระศรีอริยะเมตตรัย  พระพุทธเจ้า  ๕  พระองค์  จุ่งประสิทธิ์ประสาทหื้อแก่กู พระพิสสนูครูบาอาจารย์เจ้าทั้งหลายจุ๋ตนจุ๋องค์  หมายมี  มหาป่าเจ้าผาเรีย  มหาป่าเจ้าเมืองแพง  มหาป่าเจ้าไหล่หิน  ลำดับมา  สาธุเจ้าตินา  สาธุเจ้าครูบาศรีวิชัย  สาธุเจ้าครูบากาวี  สาธูเจ้าครูบาขาวปี  สาธุเจ้าครูบามหาวัน  สาธุเจ้านุต  สาธุเจ้าครูบาเจ้าดวงดี  สาธุเจ้าครูบาอินตา  สาธุเจ้าครูบาสิงห์แก้ว สาธุเจ้าหลวงปู่หงส์  สาธุเจ้าใส  สาธุป่อครูบาแวว อันประศาสวิชามาฮื้อแก่ข้า จงมาเป็นกรรมประสิทธิ์  บ่เต้าแต่นั้นยัง ลำดับมา ป่อหนานสุนันต๊ะ  ป่อหนานหลวงใต  ป่อเลี้ยงน้อยหนิ้ว  ป่อหนานอินตา  ป่อหนานอินหลง  ป่อหนานหล้า  ป่อพรหม  ป่อหนานอินตา  ป่อหนานอินสม  ป่อแสงคำ  ป่อหนานใจ๋  ป่อหนานทองดี  ป่อหนานปั๋น  ป่อหนานอุ๊ด  ป่อหนานจ๋อม  รวมถึงครูเก้าครูป๋าย  ครูตาย  และครูยัง  ครูสั่งครูสอนเจ้าทั้งหลายอันอยู่ทิศสะวันตก  วันออก  ขอกใต้  และหนเหนือที่ใกล้  และที่ไกลที่ใดที่หนึ่งขีดเขียนหื้อมานั่งขอบนั่งขันธ์  แห่งผู้ข้าหื้อกล้าหื้อแข็งหื้อเร่งหื้อแรงมาเน้อ  เจ้ากูเน้อ  เอหิ  เอหิ  พุทธัง  เอหิ  ธัมมัง  เอหิ  สังฆัง  พุทธะวะจะนะ  ธัมมะวะจะนะ  สังฆังวะจะนะ  อาคัจเฉยยะ  อาคัจฉาหิ  โอมสิทธิก๋ารครูบาอาจารย์หื้อแก่กู  กูจักเรียกติ๊บพมนต์หื้อลุก  กูจักปุกติ๊บพมนต์หื้อตื่น  ติ๊บพมนต์กูไปตี่อื่นก็หื้อมันมา มาเน้อพ่อมา

         โอมคุรุเทวานะมามิ  พ่อปู่ฤาษี ๕ องค์ทรงตะบะเดชะ รวมถึงพ่อหมอเอกโกมารภัทร์พ่อหมอแก่พ่อหมอเฒ่าพ่อปู่ฤาษีเจ้าทั้งร้อยแปดพระองค์ พระฤาษีนารอด  พระฤาษีนาไลย์  พระฤาษีกระไลยโกฎิ  คุณพระฤาษีตาวัว พระฤาษีตาไฟ พระฤาษีกัสสป  พระฤาษีไกรภพ  พระฤาษีทัสสนะมงคล  พระฤาษีสิงหน ปู่พยาอินทร์  ปู่พยาพรหม  พระทิพย์พระเนตร พระทิพย์พระกัณ เจ้าองค์คำ เจ้าหลวงคำแดง  เจ้าพ่อแสงคำลือ  เจ้าพ่อพญาตุงลาย โอมพระเพลิง โอมพระพาย โอมพระนารายณ์  พระอิศวรจงมาประสิทธิ์พรไห้กู  ( เฉพราะขึ้นขันเทพ หรือ ขันหลวง)

         โอมคะรุกคะรุก  โอมกูจะปลุกป่อครูกูหื้อลุกป่อครูกูก็จักลุก  โอมคะรุกคะรุก

กูจะปลุกครูหื้อตื่น  ป่อครูกูก็ตื่น  ป่อครูกูไปที่อื่นที่ไกลเมื่อแก้วหลวงใต้หล้า  เมื่อฟ้าลอดถึงเมืองพรหม  โอมปะมากะมา

         โอมปลุก  ปลุก  กูจักปลุก  พ่อครูกูลุก  กูจักปลุก  พ่อครูกูให้ตื่น  ครูไปที่อื่นให้แล่นมาทันแม้นจนเมื่อวันก็ให้แล่นมาปล่อย  หื้อมาทั้งอาฬวกยักเจ้าพันตน  จนมากินเหล้า  ( ในกรณีที่ขันตั้งมีเหล้า )  กับตัวแทนแห่งข้าในกาลยามนี้แต่เตอะ (โอก๋าสะวันตามิ  ภันเต๋  บัดนี้ผุ้ข้าจักกระทำ_____อันนี้ )  ของจงประสิทธิ การงานทุกอย่างจนสำเร็จ ขอหื้อมาก้ำชูผู้ข้า  แต้แด่เต๊อะฯ

สิทธิกิจจัง  สิทธิกัมมัง  สิทธิวาจา สิทธิ  การิยะตะถาคะโต  สิทธิ  เตโช  ชะโย  นิจจัง  สิทธิลาโภ  นิรันตรัง  สัพพะกัมมัง  ประสิทธิเม  พุทธังประสิทธิ  ธัมมังประสิทธิ  สังฆังประสิทธิ  มหาประสิทธิเม ฯ  

ติวา  คังโน  ธัมมาติ  รุจจะเร  แรงนักแล

สาธุพระพิษณุกุมภัณฑ์ตุกเจ้าองค์  มีพระอินทร์  พระพรหม  พระยมราชจตุโลกบาลทั้ง ๔ พระโมคคัลลา  พระสารีบุตร  พระพุทธ  พระธรรม  และพระสงฆ์  ตุ๊ก ๆ พระองค์  จุ๋งมาประจุ่มจุมนุมกันทั้งโลกนับได้เก้าล้านเก้าพันโกฏิมีพระพุทธสิโร  เม พุทเธวัญเจ  นะรา  เทวะภุมมา นากั๋ญจ  เวสสุวรรณ  กัญเจวะสิทธิเม  สิทธิกิจจั๋ง  สิทธิกัมมัง  สิทธิเต๋ชัง  สิทธิตถาคะโต๋  สิทธิเต๋โช  สิทธิไซโย  นิรันตะรัง  นะมามิหัง  สิโรเม  พุทธะเทวัญจะ  นะราเต๋  สะสัตเถ  ปะระเมวะสุรา  พัทธิระพิษณุ  กัญเจวะ  สัพพะกัมมา  ปะสิทธิเม  สิทธิกิจจั๋ง  สิทธิกัมมังสิทธิอากา  ตัตตถาระคะโต๋  สิทธิไชยโย  นิจจั๋ง   สิทธิเต๋ชัง   จิรันตะรัง  สิทธิจิตติ  โสฬสะมหาพรหม  จะรูปา  จตุทินนา  เตเชนไชยโย  นะสิทธา  สัพพะโสตติ  ภะวันตุเม ฯ

วันทิตวา  อาจริยปทัง  อันตรยา  วินาสันติ  สิทธิกิจจั๋ง  สิทธิกั๋มมัง  สิทธิลาภัง  สิทธิอริยา  ตะถาคะโต  สิทธิเตโช  นิรันตะรัง  สิทธิพุทธัง  สิทธัมมัง  สิทธิสังฆัง  ปสิทธิเม  ตรีนิสิงเห   สัตตะนาเค  ปัญจะพิสสะนุ  นะมามิหัง   กัญเจวะ   สัพพะกัมมา  ฉะวะราชา  เอกะอินทา  เอกะยักขา  ยาเมวา   ปัญจะพรหมาสะหัตเถราชา  ปุญจะพุทธา นามิหัง  สิโรเม   พุทธเทวัญเจ  นะราหัตเถ พิสสะนูกัญเจวะ   สัพพะกัมมา   ปะสิทธิเมฯ

ข้าพเจ้าจักกระทำการมงคลสิ่งใด ๆ ขอให้ประเสริฐเลิศล้นครูกูอยู่หรืออยู่ในถ้ำแม่นว่าอยู่ที่ไหนก็ขอซื้อมาช่วย   เมแห่งข้าพเจ้าในการทำพิธีอันนี้  เชยยะกิจจัง   สิทธิกัมมัง  สิทธิการ  พัตตะโกตถาคโต   เชยโยนิจจัง  สิทธิลาภัง  ภะวันตุเม ฯ

 อมจะเรียกจะเรียกกูจักเรียกปอกรูกูมากูจักหายครูกูมาเต๊า ๓๐ ป่อหมอครูกูเป็นเก้า ๙๐ ป่อหมอเจ้าทั้งหลาย  เอหิ  เอหิ  อัญญะปะเทสะนานา  ก๊ะสะอาก๊ะเสยยะก๊ะสวาหุม ฯ

อมธง ๆ มหาธง ๆ กูจักป๊กพญามนต์กูลูกกูจักป๊กค้าวพญามนต์กูตื่น  ปอครูกูหนีไปเมืองอื่นก็หื้อมา  ปอครูกูหนีไปเมืองแก้วใต้หล้าก็หื้อมายังต๋นกู  ป่อครูกูหนีไปเมืองฟ้าเถิงพรหมก็หื้อมาทรงตื่นกู   อมระงับสวาหุม ฯ

อมติ๊ปพญาธรขีจอนมงน้ำอากาศสะกันง้าวสวาฮับ   อมภะกุ๋มอมภะกั๋มอมพะมนต์กูมาอยู่ในปาก  อมพะมนต์กูอยู่ฟากฟ้ากูเรียกก็หื้อมา  พะมนต์กูตกกงกางป้อมนาคกูเรียกก็หื้อมา  พะมนต์กูตกปากถ้ำกูหากูเรียกก็หื้อมา  หื้อมาเรียวมาปันไจจ้ามานั่งอยู่ถ้าเป็นเตวดา  อมราโม  สะป๊ะพุทธานัง  ชะนานัง  ปิยัง  โหนตุ ฯ

         อมป่อครูกู ๓๐ ป่อหมอเก้า ๙๐ ป่อหมอครูกู  กูจักป๊กพญามนต์กูหื้อลุกหื้อตื่น ไปที่อื่นก็หื้อมาเรียวธรง ๆ ตุ๊กหมู่เตวดา  อาคัจเสยยะ  อาคัจฉาหิ  ๑๐ ครูป่อหมอเก๊า ๙ ครูป่อหมอหลวง ๑๐ ครูป่กหมอเก๊า ๙ ครูป่อหมอมนต์ ๑๐ ครูปอหมอเก๊า  ๙ ครูป่อหมอยา ๑๐ ครูป่อหมอเก๊า ๙ ครูป่อหมอยันต์ยำหื้อมาอุปถัมภ์ก้ำจูยังต๋นตั๋วผู้ข้าจิ่มเต๊อะ  ๆ

อมสิทธิการครูบาอาจารย์หื้อแก่กู  กูจักเรียกกูจักหามายังติ๊ปปะมนต์อันวิเศษ  อันอยู่ด้าวต้องเตศเมืองลังก๋า  กูจักเรียกกูจักหามาเต๊าตังกุณพระเจ้าและพระเปิงพระพราย  พระนารายเป็นเจ้าหื้อมาอยู่เฝ้าตั้งมนต์ทรงและมนต์ประเสริฐ   บังเกิดสมฤทธิ์ตั้งมนต์จ้างและมนต์สาว  มนต์สะเดราห์และมนต์คงซหื้อมาพร่ำพร้อมมาอยู่ล้อมต๋นตั๋วกูแต้เน้อ อมสวาหุม ฯ

สาธุ  สาธุ   ครูบาอาจารย์เจ้าปู่เหล็กย่าเหล็ก็หื้อมาปู่ดย่าดำก็หื้อมา  ครูบาอาจารย์ต๋นเดียวต่องผ้ายหาขวัญก็หื้อมา  ครูบาอาจารย์พิสสะนู๋กั๋นต๋นเดียวสวรรค์ชั้นฟ้าก็หื้อมาพิสสะนูกุมกันณ์ตั้ง ๔ เจ้าเป็นเก๊าแก่เสนาเจ้าทั้งหลาย จุ๋ต๋น จุ๋พระองค์ก็หื้อมาหื้อมาตังครูเก้าครูปลายครูตายครูยัง  หื้อมาตังครูสั่ง  หื้อมาตังครูสอนหื้อมาตังครูร่ำครูเรียน ๓๐ ครูมาอยู่ตังหน้า ๕๐ ครูหื้อมาอยู่ตางหลัง  นะวะมาหื้อมาอยู่ตังซ้าย  พิจจรงค์หื้อมาอยู่ตั้งขวาพญายักแสนต๋าหื้อมาอยู่ตางข้า  ขอหื้อมีเตชะฤทธีเข่มกล้าผาปื้นโลกจมปู  พรพกำเปียงตั้งพระอาทิตย์ส่องใส  พระจันทร์ดวงสองแจ้ง  พระอังคารมาเตียวแวด  ปุดผัตเข้าสุพินโทราหูสุกเสาร์  นะวะฆาตอย่ามาต้อง  จะตุรงค์อย่ามาพองยามเมื่อผู้ข้ายอขัน  ขอหื้อข้ามีเตชะฤทธิ์แต้เต้อะ  กันตั๋วข้าเป็นพิธาจารย์ขอหื้ออยู่ดีมีสุขเต๊อะ  พระติษเข้ามากลางพระอังคารเข้ามาช้ำเล้าพระเสาร์มาเล้าเถิง  พระพุธเป็นกำลังข้าด้วย อิมินาปัณณะระโสเซยโย  เชยยะโสตถิกิจจาภิตตะรัง  สิทธิภะวันตุเม  อมสวาหะหะสาหะเปี่ยงสล่าเปี่ยง  สว่าสงสว่าลงกัดสล่ากัด  อมสวาหะเถ็ก ๆ

อมพุทธังวันทามิ  กูจักเรียกครูกูลุกกูจักป๊กป่อครูกูตื่นแม่นครูกูไปตี่อื่นก็หื้อมาตันกูในวันนี้  กูจักเรียกกูจักหา ๕๐ พรหมรักษาตังหื้อมาตันกูในวันนี้ ๕๐ พรหมรักษาปายหลังก็หื้อมาตันต๋นกูในวันนี้ ๔๐ พรหมรักษาแขวขวาก็หื้อมาตันต๋นในวันนี้ ๕๐ พรหมรักษาแขนซ้ายก็หื้อมาตันต๋นกูในวันนี้   ตังป่อครูเก๊าครูป่ายครูตายครูยังหื้อมาระวังแวดล้อมจิ่มต๋นตั๋วผู้ข้า  แม่นจ๋นเมื่อคืนก๋หื้อแล่นมาตัน  แม่นผู้ข้าจ๋นเมื่อวันก้หื้อแล่นมาป่อย  ดังอาฬะวะกะยักษ์เจ้าปันต๋นจุ่งมากินเหล้า  แพ่งตักแพ่งพายจิ่มต๋นตั๋วผู้ข้าในวันนี้ยามนี้ แด่เต๊อะ ฯ

อม  เทวะบุตโต๋  สะมาเทโว   พิสสะนูกันสามาธิก๊ะสันติ  อม อิมัสสนึง  เคโห  อารักขะ  อารักขา  อากะสันตุ ฯ 

โอมพุทธคุณ  ธรรมคุณ  สังฆคุณ  วันทิตวา  สิริสา  ปาสเทวันทา  สิริสา  ปริโย  อุเร  สัพพะคุณ อัคคะสันตุ  สิทธิกิจจัง  สิทธิกัมมัง  ปวาสันตุ  สิทธิลาโภภะวันตุเตฯ 

โอม ๓๐ ปอครูเก๊า ๙ ป่อครูปลาย  ครูต๋ายครูยังครูสืบ ๆ ตาม ๆ กันมา  จุ่งมาเร็วอย่าจ้ามาอยู่ตัดหน้าต๋ามกู  โอม  นะมะพะธะ  นะโมพุทธายะ อิสวาสุสวาหุม  ฯ  (วางขันครูลงไว้ต่อหน้า)

ข้าพเจ้าขอกราบพระบาทพระอะริยะเจ้าทั้งหลาย  ขออันตรายต่าง ๆ จุ่งอย่าได้มีแก่ข้าพระเจ้า  ขอกิจการงานโชคลาภด้วยเดชพระตถาคตจุ่งสิทธิพระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์  จุ่งประสิทธิ์ประสาทแก่ตั๋วข้าพเจ้าใจ๊ใจ๊ราชสีห์ ๓ ตัวพระยานาค ๗ ตัวพระพิสสนุ ๕ ต้น  พญาอินอันเป็นใหญ่บนชั้นสวรรค์และพระพรหม ๑๖ ชั้นฟ้า  ยัก ๑ ตัน  เทวดา ๙ องค์  พระพรหม ๕ ราชา  พระอรหันต์พระพุทธเจ้า ๕ พระองค์   จุ่งประสิทธิ์ประสาทหื้อการงาน (................ ) นี้สำเร็จไปด้วยดี   ข้าพเจ้าขอกราบไหว้  พระพุทธเทวดาและพิสสนุด้วยหัวแห่งข้า  ขอกรรมทั้งหลายทั้งมวลที่มีแก่การงงานนี้อย่ามาถูกต้องแก่ตั๋วแห่งข้าพเจ้าเลยสาธุ

อมพระเปิ่ง   อมพระพราย  อมพระนารายณ์ต๋นเป็นเจ้ามิมหาพิสสะนูต๋นหลวงเป็นเก๊าประธานเจ้าเวสสุวรรณ   อมพะกุ๋มพะกั๋นกุ๋มภันณ์ต๋นสักสวดสะหะจาดหมู่รังสีหลวงเป๋นเก๊าพะธานสัตตะไหลคะบานบวร   อมพะอินมาจุชก้ำคุฑรนาคน้ำหมู่พิริธรณีครูหมู่ครูเถ้าครูเก๊าครูป่ายครูตายครูยังสะหะจองมารักษาต๋นตั๋วแห่งข้าเรโสจะตุนัง  เอหิ  มะมะ  อะคัจเสยยะ  อาคัจเสหิ  ข้าขอหื้อมาจุต๋นจุ๋องค์อันข้าได้ร่ำเรียกมานั้นเต๊อะ ๆ

คำขึ้นครูเงี้ยวครูม่าน (ไทยใหญ่)

         กกุสันทะ  โกนากะมะนะ  กัสสะปะ  โคตะมะ  อริยะเมตตรัย  สุนันตุโภโต  เทวะสังขาโยดูรา  หมู่เทวดาตังหลายอันอยู่โขงบนฝากฟ้ามีพยาอิน  พยาทร  พยายมราช  ติ๊บพยาเวสสุวรรณ  ติ๊บพยาแดน  ติ๊บพยาคุฆ  เจ้าหนองสามลาย  เจ้ามังกี  เจ้าผาหินอันจอบ  เจ้าเมืองม้า  เจ้าเมืองแลม  ตึงเจ้าปู่สางเจ้าต้างยาน  เจ้าเมืองแส  ตึงเจ้าเมืองแจ้  ตึงเจ้าหม่อนแก้ว  และเจ้าเมืองแผน  เจ้าแก่นหย่างมาหมากหากกับต๋าม  เมืองเจียงฮายมาแผวจอด  ตึงเจ้าหลวงเมืองสาด  แสนหวี  สี่ป่อหล้าเสี่ยวต๋งกี  เจ้าเจียงคำอ่างวะ  ตึงเจ้ารอยเงิน  เจ้าเมืองขอน  เจ้าป่อก๋าหลงเจียงหลาบ  เจ้าเมืองฝากและเจ้าเมืองเลน  ตึงเจ้าเมืองยอง  ตึงเจ้าป่อต๋าเหล้อ  เจ้าเมืองตุม  เจ้าเมืองป๊อก  เจ้าเมืองลง  เจ้าผาก๋งและถ้ำใหญ่  เจ้าหมอกและเจียงใหม่นาครัง  ป่อเติมหลายการเส้ง  เจ้าเมืองตังหลายข้าพเจ้าก็จวนกันมาขุนผีนางผีตังหลายหื้อได้จ่วยกันมาจ่วยกู  (  ตามเทียน  )  ขุนกู่แก้ว  ตังจตุปาริโตไบโอวาสหนังสือขอได้ฟังดูถี่หื้อได้จื่อจำเอาในดิ๊ก  หนังสือเราว่าไว้  เจ้ามูลศรัทธาตัง  ๔  หน้า  ๘  ฝ่ายหื้อได้มาฝายโผดยังเจ้ามูลศรัทธาตังหลายหื้อ เจ้ามูลศรัทธาตังหลายตังวันตกและวันออกตังห่องและตางจานหื้อมาจ่วย  (  ปูจาฝูงเทียน  ฝูงอาง  )เจ้าป่อตังหลายหือมาขึ้นเหมือนดังสายเดือนสายวันสายแดด  อ่องเมืองถ่างชาหื้อได้ปากแขมกำก่า  อิตถี  ปุริสะ  สุวรรณะ  ติดจันทร์  อังคาร  ปุ๊ด  ผัด  ศุกร์  เสาร์  เกาเก้าราหู  อิตถีปุริสะ  เอหิ  เอหิ  ปิยังมะมะ  จิตตัง  ปิยังมะมะ  สวาหุม  เกียะละล่า  เกียะข้าแลฯ

คำไหว้คุณหลวง

สาธุ สาธุ อะหัง วันทามิ สิระสา อิติปิ โส ภะคะวา เอกวิสะติปิตาคุณัง ข้าขออาราธนาคุณพระบิดา ๒๑ จุ่งมาอยู่ก้ำขวา  ทะวาทะสะ มาตาคุณัง  ข้าขออาราธนาพระมารดา ๑๒ จุ่งมาอยู่ก้ำซาย  เอกูนะติงสะ ข้าขอาราธนาคุณพระโพสพเจ้าทั้ง ๒๙ จุ่งมาอยู่ทั่วสะระพังค์กายแห่งข้าพเจ้า ฉะปัญญาสะ พุทธคุณัง ข้าขออาราธนาคุณ พระพุทธเจ้าทั้ง ๕๖ จุ่งมาเป็นกำแพงแก้ว ๗ ชั้น แวดตนตัวแห่งข้าพเจ้า คือว่า พุทโธ พุทธัส กำจัดออกไป สารพัดศัตรูอย่าเข้ามาไกล้จักกะวัตติมณฑล จุ่งถอยหนีออกไปหี้อพ้นด้วยเตชะคุณแห่งพระพุทธเจ้านี้เต๊อะ  อัฏฐะติงสะ ธัมคุณัง ข้าขออาราธนาคุณแห่งพระสัทธรรมเจ้าตัง ๓๘ จุ่งมาเป็นกำแพงแก้ว ๗ ชั้นแวดล้อมตนตัวแห่งข้าพเจ้า คือ ธัมโม ธัมมัส กำจัดออกไป สารพัดศัตรูอย่าเข้ามาไกล้จักกะ วัตติมณฑล จุ่งถอยหนีออกไปหื้อพ้นด้วยเตชะคุณแห่งพระสัทธรรมเจ้า ๓๘ นี้เต๊อะ สังฆัญจะ จุททะสะ เจวะ ข้าขออาราธนาคุณแห่งพระสังฆะเจ้าตัง ๑๔ จุ่งมาเป็นกำแพงแก้ว ๗ ชั้นแวดล้อมตนตัวแห่งข่าพเจ้า คือว่า สังโฆ สังฆัส กำจัดออกไป สารพัดศัตรูอย่าเข้ามาไกล้ จักกะวัตติมณฆลจุ่งถอยหนีออกไปหื้อพ้นด้วยเตชะคุณแห่งพระสังฆเจ้าตัง ๑๔ นี้เต๊อะ ติระตะณัง อะหัง วันทามิ สิระสา อิติปิ โส ภะคะวา ทะสะ อาจะริยะคุณัง ขออาราธนาพระอาจารย์เจ้าทั้ง ๑๐ ตั๊ด มาอยู่ทั่วอาการ ๑๒  อัฏฐะ ทะสะกัมมัฎฐานัง ข้าขออาราธนาคุณพระกัมมัฎฐานเจ้าตัง ๑๘ จุ่งมาเป็นทิพพะนมต์สอดส่อง ทะวาทะสะ อาโป ข้าขออาราธนาคุณพระคงคา ๑๒ เอกะวิสะติ ธระณีคุณัง ขออาราธนาคุณพระธรณี ๒๑ สัตตะวาโย ข้าขออาราธนาคุณลม  ๗ ฉะเตโช ข้าขออาราธนาคุณไฟ ๖ นะ มะ พะ ธะ เรียกว่าธาตุทั้ง ๔ ดิน น้ำ ลม ไฟ นี้ก็หากเป็นที่เพิ่งสารพัดสัตว์ ข้าขออาราธนา  กำจัดกำจาย  นะทะลม  โมทะลาย  พุธสูญหาย  ธาสูญหนี  ยะทนอยู่ได้  นะกาโร  กะกุสันโธ   สัมภโว  โหตุ จุงหื้อ โจุ่งหื้อบังเกิดเป็น นะ คือว่า พระกะกุสันโธ เป็น อาโป ธาตุน้ำ หื้อยิ่งช้ำทั่วกายา โม กาโร โกนะคะมะโน สันภะโว โหนตุ  จุ่งหื้อบังเกิดเป็น โม คือว่า พระโกนาคมน์ เป็นธาตุลม หื้อซาบซ้านทั่วมังสังและโลมา พุทธกาโร กัสสโป สัมภะโว โหตุ จุ่งหื้อบังเกิดเป็น พุท คือว่า กัสสโป เป็น เตโช ธาตุไฟ หื้อหลั่งไหลสังหาญเผลาญอสรพิษกิตติยาตั่งแต่ เกสา โลมา  นะขา ทันตา ตะโจ  มังสัง  นะหะรู  อัฏฐี  อัฏฐิมิญชัง  วักกัง  หะทะยัง  ยะกะนัง กิโลมะกัง ปิหะกัง บัปผาสัง อันตัง   อันตะคุณัง  อุทะริยัง กะรีสัง  ปิตตัง  เสมหัง ปุพโพ โลหิตัง เสโท เมโท อัสสุ วะสา เขโฬ สิงฆานิกา ละสิกา มุตตัง มัตถเก มัตถะลุงคัง  ฝูงหมู่อสรพิษกิตติยากันว่าได้ยิน  ถูกกล่าว   พระคาถานี้ก็หื้อวิ่งหนี ธากาโร โคตะโม สัมภะโว โหตุ จุ่งหื้อบังเกิดเป็น ธา คือว่า พระศรีศากยะมุนีเป็นปฐวีธาตุดิน ยะกาโร อิริยะเมตเตยโย สัมภะโว โหตุ จุ่งหื้อบังเกิดเป็น ยะ คือว่าพระศรีอริยะเมตไตร เป็นอากาสธาตุ ฝูงหมู่อสรพิษกิตติยา กันว่าได้ยินถูกกล่าวพระถาคาก็ทนอยู่บ่ได้ข้าพระพูทธเจ้าจึงยอมประณมมือไหว้คุณอากาส ๑๐ ตั๊ด คุณอากร ๒๑ คุณขระ ๓๓ คุณนิสสะวาส คุณอัสสะวาส คุณปัสสวาส คุณศีล ๕  คุณศีล ๘  คุณศีล ๑๐  คุณศีล ๒๒๗ คุณปัญญาญาณ คุณโสดา คุณสกิทาคา คุณอนาคา คุณอรหันตา คุณมรรค ๔  คุณผล ๔  คุณนิพาน ๑  เป็น ๙  นับทั้งปริยัติธรรมเข้า เป็น ๑๐ คุณ ทานะ สีละ  เนกขัมมะ  ปัญญา  วิริยะ  ขันติ  สัจจะ  อธิฏฐานะ  เมตตา  อุเบกขา  ทะสะมะติงสะ  ปาระมีสัมปันโน  พุทโธ  อะนันตาธิคุโณ  วะตะ  โส ภะคะวะ  อันว่าพระสัตถาอนันตาธิคุณหาที่จักประมาณมิได้ชุมนุมหมู่ตะกรุดพิสมรมณฑล ผ้าประเจียดตัง ๘๔.๐๐๐ พระธรรมขันธ์ตัดเสียทั้งภายในและภายนอก คุณพระระษีนารอท คุณพระระษีนารายน์ คุณพระระษีตาวัว คุณพระระษีตาไฟ คุณพระระษีว่าได้แสนโกฏิ คุณมิทดาบสตัง ๑๘ พระองค์ อันทะรงวิชา คุณแห่งพระพุทธเจ้าเตไต คุณพระไสยาสน์ คุณพระบาท คุณพระธาตุ คุณพระโมคคัลลาน คุณพระสารีบุตร คุณพระมหาอุปคุต คุณพระอสีติมหาสาวกะ คุณปัญฑิตะสามเณร คุณพระมหากัจจายะนะเถร คุณตรีนิสิงเห ๑๒  คุณพรหมวิหารตัง ๔ แสนโกฏิจักรวาล ข้าขอราธนามาบันดลเผาผลาญอสรพิษกิตติยา หื้อซาบซ่านทั่วโลมาและอินทรี ข้าขออาข้าขอราธนาคุณพระอภิธัมมา ๗ คัมภีร์ คือ สัง วิ ธา ปุ กะ ยะ ปะ ข้าขออาราธนาคุณนิกายตัง ๕ คือ ที มะ สัง อัง ขุ ข้าขออาราธนาคุณพระวินัย ตัง ๕ คือ อา ปา มะ จุ ปะ ข้าขออาราธนาคุณสัททาตัง ๘ คือ อะ ชิ นะ วา อะ ธา กะยะ ข้าขออาราธนาคุณอัฏฐาชัยยะคือ พา มา นะ อุ กะ สะ นะ ทุ จุ่งมาเป็นดาบกายสิทธิ์อันกล้าคม เหมันตา ข้าขออาราธนามาอยู่กลางสัน ผู้ข้าจักฟันด้วยพระไตรสรณคมน์ คือ พุทธัง ตัจจะฆาสิ ธัมมัง ตัจจะฆาสิ สังฆัง ตัจจะฆาสิ นะโม ตัสสะ สะ ตัสสะ โม นะโม ตัส  สารพัดศัตรูก็ขาดเป็นผงเถ้าธุรีที่ยังเหลือหรออยู่ในออินทรีย์ก็หนีไปอยู่เนินจักวาร กูจักอ่านโองการว่า นะ กิง บันดาล กูจักสวาธป่าหิมพานต์ ฝูงหมู่มารก็ร้อนอยู่เรรนกูจักปิดทวารตัง ๙ จักเล่าพระคาถาว่า อะ สัง วิ สุ โส ปุ สะ พุ ภะ นะ ปิตตัง นะ ทะวารัง ติดสมิต พูทธะ อมิตตึดทวาร ตัง ๙ กูจักเล่าพระคาถาว่า               

       พูทโธ จะ มัชฌิโม เสฏโฐ           สารีปุตโต จะ ทักขิเณ

       อุตตะเร โมคคัลลาโน จะ           อานันโท ปัจฉิเม วะจะ

          โกณฑันโญ ปุพพะโต ผาเค         พายัพเพ จะ คะวัมปะติ

       อุปารี หะระติฏฐาเน                 อาคะเณยเย จะ กัสสโป

       ราหุโล เจวะ อีสาเณ                 สัพเพเต พุทธะมังคะลา

       โย ญัตตะวา ปูชิโต โหติ             นิทุกโข นิรุปัททะโว

       มะหาเตโช สะทา โหติ               ชะยะโสตถี ภะวันตุ เม  ฯ

ฐีนิสิงเห

ฐีนิสิงเห สัตตาเก๋  ปัญจะปิสสนู นะเม  วะจะสะตุวะส้อ  วัจจะราจา 

ปัญจะอินตา  เอกะยักขานะวะเตวา  ปัญจะพรมาเตวะราจา  อัฐอะระหันตา

ปัญจะพุทธา  นะมามิหัง  สัปปะอันตรายา  สัปปะสัตรูวินาสันตุ ฯ

ฐีนิสิงเห สัตตาเก๋  ปัญจะปิสสนู นะเม  วะจะสะตุวะส้อ  ปัญจะอินตานะมามิหัง  ดอมพุทธแดงแดด  โอมตากูแดงดังแสงพระอาทิต  องคืกูย่ำแผ่นดินก็ล้ม  องค์กูก้มหน้าผู่ธรรีอีสาร  มึงอยู่บ่ได้จิ่งใหว้องคืกู  สัพพะหุงดีพาหุง  องค์กูแฮงว่าฟ้า  องค์กุฆ้าผีตาย  องค์กุหงายผีล้ม  องค์กูใสหยังกแปงเป็ก  องค์พระจักรเหล็กเต๋งหงสื  องคืต๊ะหลึง  มหาต๊ะหลึง  โอมจะนะจะหะเท็ก ฯ

คาถาธรณีสารใหญ่

โอมนะโมพุทธายะ ด้วยเดชะทั้งหลายประสิทธิ์ พระโองการธรณีสาร ครูอาจารย์ท่านประทานให้แก่กู ครูกูชื่อพระอิศวรผู้เป็นเจ้า เธอจึงใช้ให้กูตั้งฟ้าแลแผ่นดิน อีกทั้งพระอินทร์แลพระพรหม ทั้งพระยมแลพระกาล ทั้งพระจัตุโลกบาลทั้งสี่ ทั้งพระมาตุลีแลพระนารายณ์ ทั้งพระปัจจัยเถรผู้มีฤทธิ์ ทั้งพระฤๅษีสิทธิ์เพชรพยาธร พระเพชรฉลูกันม์ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พระพุทธเจ้าทั้งห้าพระองค์ อันทรงอยู่บนพื้นแผ่นแท่นพระธรณี มหาปัถพีดลพหลวันนา ได้สองแสนสี่หมื่นโยชน์ เธอจึงจะให้กูทรงพระคาถา แปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์ ท้าวเวสสุวันเธอจึงจะให้กูทำการ ตั้งคนทรงลงพระธรณีสาร เธอจึงจะให้กูเบิกโขลนทวาร บานประตูขุดคูฝังเสมา แลขุดหัวคันนา เธอจึงจะให้กุกำราบปราบที่ทุกแดนตำบล เธอจึงจะให้กูถมถนนถมพระสมุทร ขุดสระแลขุดบ่อ ขุดท่อแลขุดธาร เธอจึงจะให้กูยกพระวิหาร ตั้งพระประธานฐานพระพุทธรูป เธอจึงจะให้กูไขรูสูบ ปั้นรูปเต่าเหล็กหล่อ ต่อโลงแลกะวัดผ้า เธอจึงจะให้กูปลูกเบ็ญจาแลเจาะหนังแลตราสังฝังผีตายโหง เธอจึงจะให้กูต่อตีนโลงแลมณฑป เอจึงจะให้ตั้งต่อรูปหน้ามุขแลพาไล เธอจึงจะให้กูตั้งฉัตรไชยไขน้ำพุแลประจุกำเกวียนเธอจึงจะให้กุเขียนรูปราชรถ แลสกดท่อรองคัดโลง คัดช้างโขลงเข้าพะเนียด เธอจึงจะให้กูปักเสาเกยเฉียดประตูคอก ตอกสลักปักเสาประรำ เธอจึงจะให้กูต่อตะโกนขึงกลองไชย เธอจึงจะให้กูปลูกไม้ไผ่ไขรูดาน เธอจึงจะให้กูฝังอาถรรพณ์ ตั้งกระดานเจาะระแนงแลเจาะรูปภาพต่างคน ผูกสายยนต์สลักหนัง เธอจึงจะให้กูฝังเสาพระเมรุลงโล่ห์แขนอันปรากฏ เธอจึงจะให้กูทดน้ำขังฝูงผีทั้งหลาย ทั้งผีภูตแลผีพลายผีตายมิดี ฝูงผีกุมภันฑ์ยักษาแลพรายกุมาร เธอจึงจะให้กูขับฝูงฝีประรังควาน เธอจึงจะให้กูขับผีนางไม้อันอยู่ในไพร ผีตายโหงผีตายห่าผีป่าทั้งหลาย ทุกพรรณฝูงผี เร่งหนีออกไปอย่านาน โอมนะโมพุทธายะ ด้วยเดชะทั้งหลายจงประสิทธิ์โองการพระธรณีสาร ครูอาจารย์ประทานให้แก่กู ครูกูชื่อพระอิศวรพระนารายณ์ ท้าวเวสสุวัน เธอจักให้กูกันสรรพเสนียดแลจัญไร ให้กำราบปราบอุปัทอันตรายเสียจงไกล โอมสรรพพิสม์ทั้งหลาย ครูปัตถยายให้กรรมสิทธิแก่กุสวาหะ โอมนะโมพุทธัสสะ โอมนะโมธัมมัสสะ โอมนะโมสังฆัสสะ เสยยะถีทัง หุลูหุลูสวาหะ ฯ

นะถอด  โมถอน  พุทคอน  ธาเคลื่อน  ยะเลื่อน  หลูดหาย  ถอนยะ  ถอนยะ นะโม พุทธายะ สีโลเม พุทธะเทวัญจะ นะลาเต พรหมมะเทวะตา อัททะเย นะรากันเจวะ หะเถ ปะระเม สุราปาเทถะ เพชรฉลูกัญเจวะ สัพพะกัมมะ ประสิทธิเม  สมุหะติ สมุหะตา สมุหะเสนา ลุยยะ  ถอนยะ คัตชะตะ คัตชะมุหิ โอกาเสติ ติถาหิ สมุหะติ สมุหะโต อะระหัง พุทโธ นะโมพุทธายะ

คาถาธรณี (อีกแบบ ธรณีสารหลวง)

โอมสีธิการ พ่อหมออาจารณ์ผู้ประเสริฐลำเลิศกว่าหมอทั้งหลายโผดฝายเสด็จเพชรอาคม สวาหะ กุสละเสียยังแสลงเทศเพชรหื้อตกไปด้วยน้ำ กูจักสละเสียยังจำแก่นหื้อซำไปด้วยดิน  กูจักสละเสียยังอย่าหื้อมนต์ทินสังมาใกล้  กูจักสละเสียยังบาปใบ้อย่ามาปาน  กูจักสละเสียยัวยานอย่าหื้อแปดได้ต้องยาแฝดท่าน  กูจักสละเสียหื้อหายได้ต้องยากาย  กูจักแก้เสียหื้อหายได้ต้องยาก่าย  กูจักสละแก้เสียซ่วยเสียหื้อหมดแห้งไข้ป่งฮู้แควน  กูจักแก้เสียแยน7อยู่แกนฮูปถูกกำท่านส่งต๋น  กูจักแก้เสียเป๋นคนจื่อป่อแลก  กูจักแก้เสียเสี้ยงบ่ออก กูจักแก้เสียผีมักฮับออกมักอำ  กูจักแก้เสียเป๋นกำบ่ฮู้แล้ว กูจักแก้เสียแควงอยู่สะอืนสะอ้อน กูจักแก้เสียนวนมักฝันฮ้าย  กูจักแก้กับกลายนอนไม่หลับ  กูจักแก้เสียขิงขิงอยู่ใจ๋ไหว  กูจักแก้จันไรท่านมาปอก  กูจักแก้เสียท่านได้เคราะห์13มาต้อง  กูจักแก้เสียท่านได้เคราะห์55มาถูก  กูจักแก้เสียโซกซ้าท่านถูกฮ้าย  กูจักแก้เสียซุยทรายท่านดูหมิ่น  กูจักแก้เสียผีว่าเป๋นโตดกลางวัน กูจักแก้ฝูกใดกระทำร้ายอ้ายจาก  กูจักแก้เสียน้ำมาพัดไหล  กูจักแก้เสียไฟจักมาไหม้ กูจักแก้เสียสิ้นอยู่ตังวันคางทุกคางยาก  กูจักแก้เสียซมุดซมาดปากเสียสี  กูจักแก้ซยานวนบนติวตือกกตกต้นไม้  กูจักแก้เสียสัปปะเคราะห์ทั้งหลายมีต้นว่า อาทิตย์ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี ศุกร์ เสาร์ ราหู เกตุ อันได้เป๋นถูกต้องลักขณาปาถาจาเคราะห์สัปปะเคราะห์สัปปะคาดได้ต้องอุบาตรพระยมอุบาตร พระสมอะคิพิษศะหนู  กูจักแก้เสียได้เป๋นยาธินักหนาลำบาก  กูจักแก้เสียโอมไก่แตกหันเห็นก็หื้อหนีไปวันนี้  ผีเข็นอยู่คิงทำร้ายหื้อแก่เจ้าก็หื้อซัวไปในวันนี้  เสียหมีจักขอกัณหนีจากถ้ำก็วันนี้เสือหมีก็วันนี้  โอมกัสแลงไกล้โอมสัปปะเคราะห์สัปปะโตด  โอมสัพปจั่งไร  โอมใส  โอมสวาหะ  สวาหาย  หื้อตกไปด้วยส้มป่อย  หื้อตกไปด้วยอาคม  กูจักแก้เสี้ยงโอมสวาหาย ฯ

คาถาธรณีสาร (อีกแบบ ธรณีสสารฝน)

โอมนะโมพุทธายะ นะกือพระกุกุกสันโธ  โมกือพระโกนาคม  พุทกือพระพุทธกัสสะปะ  ธากือพระศรีอริยะเมตตรัย ขอเดชพระปาระมีพระพุทธเจ้าตั้ง ๕  องค์ รวมถึงพระปะระเมศวรผู้เป็นเจ้าเสด็จมาตั้งฟ้าแลดิน ตั้งสินสานสมุทร แลพระอินทร์ พระพรหม พระยม พระกาศ จตุโลกาบาลตั้ง๔ แม่ธรณี แม่นางคงคา พระเปิง พระปาย พระนารายณ์ท่านจิงจักให้กันเสนียญแลจังไรพงพายทั้งหลายอย่าได้มาถูกต้องท่านจั่งจักให้ตีเจือกบาทแลบ่วงก้องทั้งปอกแลขอทั้งกะทอแลคน กูจักทำตามมนต์ท่านจิงจักให้ไว้ท่านจิงจักไว้ให้ทำการ กูจักบักบานต้นไม้ใหญ่อันมีผี กูจักตัดพิธีต่อก๋งต่อวารบานประตู ขุดขื่อขุดบ่อ ขุดท่อต่อแปงตาง ขุดสะเกตุ รูปพระ รูปพา ตัวเบงยะศาลา จ้อหนังธัมสัง ทั้งผีตายหง ต่อโลต่อโกร ตัดศาลามณฑป นมศพ ปะนมเมรุ ครูกูจื่อว่าพระอนุรุตทเถรต๋นมีฤทธิ์เทวจิงจักเอาน้ำต้นแก้วไปตักเอาน้ำ อะโมมะตะมหานทีมาให้แก่กูแล้วใช้แก่กูเป็นหมอเฒ่าแก่คนทั้งหลายให้กูเอาไปรดวัวควายรดจ้างรดม้ารดคนเป็นบ้าอยู่กลางเมือง รดคนเงือนคนเง่าหาวนอนอยู่ รดคนถูกต้องอธิการเธอสล่นจนิงจักขื่อขำถูก รดผักรดผ้ารดข้าวในนา รดผัก รดแพง รดแตง รดเต้า รดเข้ามิ้นขิงข่ากล้วยอ้อยม่วงฝาง รดเข้าในยุ่งในสาง รดนางผู้ได้หายใจอันยาก รดหมาก รดปู รดงูขึ้นเฮือนงูเหลือมขึ้นฮ้านสัตว์เถื่อนเข้าบ้านแรงใจหลังคา รดเขี้ยวรดงาอันเป็นอธิการเธอจิงจักเอาต้นไปต่อต้นเอาป๊ายไปต่อป๊ายเอาเก๊าไปฝากพระนารายณ์เอาป๊ายไปฝากพระแม่ธรณีโอมนะโมพุทธกำจัดเคราะห์ออกไปโอมนะโมธัมมะกำจัดเคราะห์ออกไปโอมนะโมสังฆกำจัดออกไปโอมหุลาเพธุเลสวาหาย พุทธคุณนัง ธัมมะคุณนัง สังฆคุณนัง อิสีคุณนัง มหาอิสีคุณ นังปัจเจกะพุทธสารังอรหันต๋าคุณนัง พระปิดต๋าคุณนัง พระมารดาคุณนัง นะโมนะมะนะอะวา กะณะฆะณะนะยังวะมะธะวา จังวิหายะมะสิสัจกะวา พุทธปัญญา ธัมมะปัญญา สังฆปัญญา วาธิ มะสังอังขุ ปาปามะจุปะ สังวิทาปุกะยะปะ อัสวาส ปัสวาส นิสวาส  ภะวะสูตร พระวินัย กะวะถะคะ อภิธัมมาเจ้า7คัมภีร์ จุงลงมาเป๋นที่พึ่งเมแห่งข้าโอมมโหสถใจป้องขอหื้อใจกูซ้องป่านดาว ขอหื้อใจกูขาวปานฝ้า ยามเมื่ออ้าปากขึ้นปอหื้อไหลลงมา อุ่งสติ มามะติ มาสติ มานิ มานัง อานุพันธิตวา มาเลมาโสโส เลมาลังยันตังสันตังวิลึงวิตึงคะเลนะมะพะทิดจะภะกะสะนะโมพุทธะ พระครูกูจื่อว่าพระมหากัจจายเถระเจ้าต๋นมีฤทธีเต๋ชะจิงมาประสิทธิหื้อแก่กูหื้อปัดยังอุปัตตะวะอันตราย วินาศสันติ พุทธัง กั๋นเสนียญจังไร วินาศสันติ สิทธิหุลู หุลู สวาหาย  ธัมมัง กั๋นเสนียญจังไร วินาศสันติ สิทธิหุลู หุลู สวาหาย  สังฆัง กั๋นเสนียญจังไร วินาศสันติ สิทธิหุลู หุลู สวาหาย  นะโม พุทธายะ สีโลเม พุทธะเทวัญจะ นะลาเต พรหมมะเทวะตา อัททะเย นะรากันเจวะ หะเถ ปะระเม สุราปาเทถะ เพชรฉลูกัญเจวะ สัพพะกัมมะ ประสิทธิเม  สมุหะติ สมุหะตา สมุหะเสนา ลุยยะ  ถอนยะ คัตชะตะ คัตชะมุหิ โอกาเสติ ติถาหิ สมุหะติ สมุหะโต อะระหัง พุทโธ นะโมพุทธายะ นะสาโร โสธายะ โสสะติ  อิติปิโส ภะก๊ะวา ฝูงวะวา วะโสผาติ หะหัง  วะวิโววังวะ วิวะอะวะสุสะตะวิวะสวาหาย

(เป่า กัสสะ อะมุมหิโอก๋าเส มนต์นำหื้อกิ๋น)

คาถาส้มป่อยหลวง (ไทยใหญ่)

โอมพุทธายะสรี โอมธัมมะยะสรี โอมสังฆายะสรี  ธรรมหื้อแก่กู โอมประสิทธิพระฤาษีเจ้าตั้ง๕ต๋น ท่านจุ่งจักประสาททิพยะมนต์มอบประสิทธิหื้อแก่กู โอมกูจักมนต์ปู่ส้มป้อยย่าส้มป้อยแต่ก่อนมาหลังมึงอยู่ปายฝากฟ้าจักวานบัดนี้มึงลงมาเป็นต้นซะลายป๋ายมึงเถิงเมืองนาค รากต้องดินดำ ลำมึงต้องดินแดง ทุกญิงชายย่อมแล่นหามึงสะเก้าดำหัว โอมมุกกันทะสัพพะจัญไร ท่านหื้อตกใจ๋จากเนื้อจากตั๋วท่านไปวันนี้ยามนี้/   

เยียวว่าท่านได้ไปขึ้นไปลอดลาวขัวแสนท่า หื้อมึงแก้เสียเน้อป้อยเน้อ/       

เยียวว่าท่านไปถูกหลาวข้าวแสนต๋ำหื้อมึงแก้เสียเน้อป่อยเน้อ/       

เยียวว่าท่านใด้ไปถูกขี้หม่าน้ำดำ ก็หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/

เยียวว่าท่านได้ไปถูกดินดำแกบก้องก็ หื้อมึงแก่เสียเน้อป้อยเน้อ/       

เยียวว่าท่านได้ไปถูกงาจ้างฆ่าหักขำ หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/     

เยียวว่าท่านได้ถูกต้องเคราะห์ตกกลางเรือน หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/       เยียวว่าท่านได้ไปถูกผีเถื่อนผีโพง หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/ 

เยียวว่าท่านได้ไปถูกผีกลางโต้งกลางนา หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/   

เยียวว่าท่านได้ไปถูกผีเงือน้ำวังป๋า หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/        

เยียวว่าท่านได้ไปถูกจัญไรท่านใส่หุ้น หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/

เยียวว่าท่านได้ไปถูกภัยจ้างใหญ่ใพรสา หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/

เยียวว่าท่านได้ไปเข้าใฮ่หอเฮือน หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/          

เยียวว่าท่านได้ไปถูกผีกะพงผาย หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/  

พระปายหายท่านหย่าได้มาแปดแขวดละท่านมาตา ติ๊บพระขวัญได้ไปถูก

กว้านใบหาน ได้ไปถูกคำกางก่ำ ได้ไปถูกจำน้อยต๋าเหลือง ได้ไปถูกกำเมืองใหญ่น้อย ไปถูกถ้อย23 ได้ไปถูกนาม55 ได้ไปถูกผีป่าจ้าอันท่านจ้างมาหื้อหลงใหล หื้อมึงแก้เสียเน้อปอยเน้อ/  

โอม หู ลู หู ลู สวาหาย ตะสะเตสีอุระกังยะต๊ะฐาคังคายะโสตั๋งตัดติมะโน

ผะผิฐิตุงสะโพนโต๋ประรายันตุสาเตวีจะปัญจะกังฆะยะนะราชะเตวีจะปัญจะธะ

ระณีนะมามิหังสุกะโตสุกะตัสจานังจ๋ะสุมะคะโต๋โป๋นะโมนะมามิหัง 

อุ่งมะอุ่งมะซะแว้มะเก๋สวาหาย (ต๊อลิ้น)

โอมกั๊งก๊ะยะมะหากั๊งก๊ะยะ ปอยอยู่ฟ้าแขวนสุง แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ท่านได้ถูกผีแหมแลเถือนถ้ำ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ท่านถูกผีเงือกน้ำสองนาง ถูกผีลวงยางอยู่ม่อน แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/   

โอมฐิมาหะอิอุสวาหาย(ต๊อลิ้น)

ป่อยอยู่ฟ้า แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ท่านถูกผีป่าจ้ามายะหื้อใหลหลง แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีตายโหงเตี่ยวอากาศ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีวิศาจร้ายอันท่านขับหนี แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกยางก่ายต่านมาแปด แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกยาแฝดท่านมาตา แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกว้านก่านหน้า แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกยาก้านดำ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีเตียวเมืองท่านฆ้า แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกป่าเจ้าตายท่านฆ้ากลางตาง แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีสองนางอยู่เถื่อนถ้ำ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีหน้าเจ้าอยู่ยังดอย แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีวัดห่างอยู่ไม้ก้ำศรี แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกลังกะเจดีมหาธาตุ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกวิศาจอากาศกลางหาวและกุมภัน แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีมองจ้างหานถูกฟ้ากางกับถูกถานเหลืองถูกกำเมืองเป๋นบ้าถูกภัยปันว้า

อยู่กลางโต้งดงลี แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

โอมเต๊เมนะมะอะอุสวาหะ ปลอยอยู่ฟ้า แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ท่านถูกผีขี้หม่าน้ำจำ แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีลินดำมิดบ้อง แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีจ้างปวงหลวงหลายแก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกภัยงัวควายตายห่า แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกไก่ป่าพระตาขันหนีถูกผีเข็นอยู่ยังคิวบ่อฮู้หนีจากเจ้าถูกผีหมวดอั้นอยู่กลางหัว แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

ถูกผีต๋ามัวจ้างมาเยียว หื้อเป๋นผีลี้เป๋นตุ่ม ถูกผีตาซุ่มจ้างมาแสวงหากิ๋น ถูก

พายดินและพายโบ้ง แก้เสียเน้อป่อยเน้อ/

โอมนะโมพุทธัสสะ นะโมธัมมัสสะ นะโมสังฆัสสะ ยะธิทัง หูลู  หูลู  สวาหาย  โอม  ทุรา  ทุรา  เพเทเร  สวา  หาย     

คาถาน้ำส้มป่อยหลวง  (อีกแบบหนึ่ง)

โอมสาธุสิทธิการครูบาอาจารย์หื้อแก่กู  โอมประสิทธิพระฤๅษีเจ้าทั้ง  ๕  ตนท่านจุ่งจักประสาททิพย์มนต์มอบประสิทธิ์ให้แก่กู  กูจักมนต์ส้มป่อย  ย่าส้มป่อย  แต่ก่อนมาหลัง  สูเจ้าเกิดมาอยู่บนแหล่งหล้าอยู่บนขอบฟ้าจักรวาล  บัดนี้สู่เจ้าเกิดเป็นต้นตะตุ่มเป็นต้นคุ้มอาภาย  ปายมันตั้งอยู่เมืองนาครากเมืองต้องดินดำ

ลำมึงต้องดินแก่น ทุกหญิงชายใหญ่น้อยก็แล่นหามึง เอามาสะโหลงสะเกล้าดำหัวแม่นว่ากูนี้ได้ไปขึ้นไปลอดราวขัวแสนท่า  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกขี้หม่าน้ำดำ  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกดินดำแกลบกล้อง  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกต้องเคราะห์ตกกลางเรือน  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีเถื่อนผีโพง  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีกลางโต้งรอบนา  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกกงกางผีเงือก  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีเงือกยังวัง  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกกำจังต่านใส่หุ่น  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกไฟจ้างใหญ่  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกไล่สุ่มกัน  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกฟุมฟาย  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกยางก่ายต่านมาแปด  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกยาแฝดท่านมาตา  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกว้านก่านหน้า  แก้เนอปล่อยเนอ/

ถูกยาก้านดำ  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกลำน้ำตาเหลือง  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีเตียวเมืองท่านฆ้า  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกป่าเจ้าตายท่านฆ้ากลางตาง  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีสองนางอยู่เถื่อนถ้ำ  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีหน้าเจ้าอยู่ยังดอย  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกผีวัดห่างอยู่ไม้ก้ำศรี  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกลังกะเจดีมหาธาตุ  แก้เนอปล่อยเนอ/

ได้ถูกวิศาจอากาศกลางหาวและกุมภัน  แก้เนอปล่อยเนอ

นะ  พุทธัง  กำจัด  หือจรัต  ออกไป  ในวันนี้

นะ  ธัมมัง  กำจัด  หือจรัต  ออกไป  ในวันนี้

นะ  สังฆัง  กำจัด  หือจรัต  ออกไป  ในวันนี้

โอม  มัสสะ  มะ  เล  จินา  ปะโธ  โต  ตะ  สัมโพธิ  มุตตะมัง  จะตุ  สัจจัง  อะเส  ตัสสะ  เปยักขะปะระยันตุ  สักกะภัยยะ  วินาปัตโต  สะโรกะวินาสันตุ  หุลู  หุลู  สวาหาย  โอม  ทุรา  ทุรา  เพเทเร  สวา  หาย

(สืบมาจากพ่อหนานหล้า ใจบุญ บ้านร่องธาร อ.พาน จ.เชียงราย)

คาถาสมป่อย ๗ ข้อ

โอม ๓๐น้ำส้มป่อย มึงลุกไหลมา ๔๐ ปี๋แห่หน้า ๕๐ ปี๋แห่หลัง ลุกตังทางไกลถูกคล้องสายใยหากูมาแก้ก็วันนี้ ลูกตังใต้ถูกคงภัยเมืองบ้านหากูมาแก้ก็วันนี้ เป๋นตัวต่อตัวท่าน/ หนีก็หนีเสียวันนี้ เป๋นปอนั้งปอนอนจ๊ะหนีก็หนีเสียวันนี้/ ปาจ๊ะหนีเสียหาด จ๊ะหนีก็หนีเสียวันนี้/ ไก่คะแต้เหนือเดิน จ๊ะหนีก็หนีเสียวันนี้/ ผีเข็นเย็นแต่เจ้า จ๊ะหนีก็หนีก็หนีเสียวันนี้/ ลมปันเก้าเมาหัว จ๊ะหนีก็หนีเสียวันนี้/ อุ่งทิโลอุ่งโลกีอุ่งเลาเย็นอุเยียวเราเราเย็น โอมอะมุ เสียหลวงปากกว้างมือกูแรงเป๋นดั่งจ้างสาร  มือกูหานเป๋นดั่งขวานตองฟ้า มือกูกล้าเป๋นดั่งกงจักร  กูจักปักตี่ไดก็หื้อแห้ง  กูจักแทงตี่ใดก็หื้อขาด บ่อผญาปูริสาดหื้อแก่กู โอมกะยะวะสิกาจิ๋นตามณีเมหังปุพพะกัมมังปุพพาวิกังเอหิ ลาพามหาเตชัง ภะวันตุเม

โอมสิธิการิยะครูบาอาจารณ์หื้อแก่กู กูจักมนต์ส้มป่อย7ฝัก7ข้อหมอสระเสียโอมส้อป่อยดอยหนามหาน ฮากมันปกดินดำเครือมันงำ3ห้วย ฮากมันดน3ปั๋นดอย โอม30ก็มีป่อหมอหลวง หื้อมาจ่วยกูแก้ยา หื้อแก้ส้มป่อย โอมสวาหะเลิก โอมผะปายกำมังสิทธิหะถัง สิทธิก๋าระตะถาก๊ะตะ สัมภะลัง สิทธิกันเจ๋วะนะมามิ สิทธิกั๋มมะ โต๋พุทธานุภาเวนะ ธัมมานุภาเวนะ สังฆานุภาเวนะ พุทธังเต๋โพธิ ธัมมะนุภาเวนะมะตะติ๊เป๋ป๊ะ ติขิปเป๋จะเมวุป๊ะสะมันตุ โลกาตีนิสิงเหสะต๊ะนาเก วิสุกัมเมจิตต๊ะลาก๊ะเนภะเยนะสะก๊ะต๊ะเจนะระขันตุ โอมลายอันตราย ตวา ตัสสะมะหาอุตต๊ะกะ สัปป๊ะใจยา สิทธิ หูลู หูลู สวาหาย

(ลืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

อิติปิโสสะท้อนสะท้อน

อิติปิโสภะคะวา  อรหังสัมมา  สัมมาทางไดสัมไปทางนั้น  นะไม่รู้  โมไม่เห็นบุคคละผู้ใดทำเข็ญแกข้าพเจ้าวินาศสันตุ  จงวินาศนิศฉิบหาย  ปุทธังสรณะกังบังแสนฝาวังมาบังแวดล้อม  แหนแห่อ้อมตัวกู  ครูกูหนักหมื่นขั้น  ครูกูหมั้นกว่าเวียงเหล็ก  พญามารแสนแสนคน  มาตืบกูบ่เข้าหื้อปิ๊กคืนตืบหัวเจ้าเก่ามึงตาย  โอมตังกูก็บ่เข้าปิ๊กคืนดีนเจ้าเก่าวังมึงตาย  โอมอเวจี  กัมพิโย  สัพเพ  มรณัง  วินาสันตุ

(ลืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

โองการอิติปิโสสะท้อน

อิติปิโสภะคะวาสัมมาที่ได้สัมไปทางนั้น   นะไม่รู้  โมไม่เห็น  ผู้ใดกระทำเข็นแก่ข้าพเจ้า  ขอให้วินาศสันตุ  สุกะโดสุกะตะถานัง  เเม้นว่าเฒ่าแก่หนุ่มปานกลางผีสางมะลางดง  ต๋นไดตัวใด  หนุ่มหนายหมายขวัญหมายหื้อข้าตุ๊ก  หมายหื้อข้ายาก  ขอเทวดาไปแปงฝาลาด  ขอหื้อเร็วอารักขะสุรักขังภะคะวาวินาศสันตุ  ศัตรูกั้นหน้าศัตรูกั้นหลังศัตรูหมิ่นจังว่าร้ายหมายมี  อัปปรีจนตาย  นะอยู่หัว  โมอยู่ท้าย  ผู้ใคระนึกกึดร้ายต่อข้าพเจ้าจงวินาศสันตุ  พุทธังพุทเธ   ธัมมังธัมเม สังฆังสังเฆ   พุทธะจักร  ธัมมะจักร  สังฆะจักร  นะฉิปหาย  โมตายโหง  ปุทสอยลง  ธายับไป  ยะมรณัง  นะไม่รู้ไมไม่เห็นผู้ใดกระทำเข็ญแก่ข้าพเจ้า  ขอมันวินาศสันตุ   พุทธังปัจจักขามิ  ธัมมังปัจจักขามิ   สังฆังปัจจักขามิ  นะทะลง  โมทะลายพุทวอดวาย   ธาฉิบหาย   ยะตายโหง  โสธายะ   สัพพะศัตรู  วินาศสันตุ

(ลืบมาจาป่อหนาน  จ.เชียงใหม่)

คาถาธรรมจื่นหมั่น

ขึสสนาตั๋นหาโลกาเตสสดี อิมัง มะ มะ ปัญธรังพะโลเก อิมังยะยะ พุทโธสี ธัมโมสี สีตั๋วกูใหญ่กว่าผีตังหลาย  ตั๋วลายเหลือยิ่งกว่าผีตังมวล ผีจ๋อมปลวกให้กูกิ๋น กูจักผาบผีโป่งจ้างผีบวกกว้างงัวควายให้กูกิ๋น กูกิ๋น กูจักผาบผีกิ๋นหัวใจ๋ใต๋ตับให้กูกิ๋น กูจักผาบผีกิ๋นพุงมันต้องน้อยให้กูกิ๋น กูกิ๋น กูจักผาบอมสวาหะเถ๊ะ

( สวดสถานที่นั้นบ่ดีมีอาถรรณ แกร่งกล้าเพียยงใดก็อ่อนไปแล สืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

แก้คุณไสย

โอมสิทธิราโม เก๊าปื๋นต๋ายปล๋ายปื๋นสั้นปื๋นปั่นไปมา ปื๋นปาร้องก้องหน้า หินตี๋ตั๋วสายขาดวาดสายสินธุ์  โอมจืดฝืดแสกหัวลิ้มแตกสะเดนไปเล่า หื้อคืนไปหาเจ้าเก่ามึงต๋าย โอมปันทะกะยะวะ เอโต๋ปันโต๋ สรณังปันโต๋ เอตังปันตังสรณัง ปันตังโอมสวาหะพระเจ้าโสหะ โอมคงคงสวาหะคงเพชร ตินาระซัง ตินาระซัง อุ่งธุตัง อุ่งธุนังมะติยันติ อุ่งนะมานะมัสสมิง

(สืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

คาถากุมารภังค์

อมสิทธิก๋าร ครูบาอาจารย์หื้อแก่กูปายหลังกูมีกุมภรรน์กัณฑันป๊ะ ปายบนหัวกูมีพระเจ้ายอดฟ้าศาสดา ปายหน้ากูมีพระญามาร ปาก๊าบแต่งเหล็กแดง สองต๋าเป็นแสงพระอาทิตย์ออกมาไหม้ สองกิ้วเป็นดั่งสายฟ้าฟาดธรณี ฤทธีกูมีแรงยิ่งกั่วจ้างเจ็ดสาร หรมารกูจักทราญขึ้นฟ้าก็รอดถึงพรหม ด้วยอาคมครูตั้งแต่เก๊าเถิงอันคุณณิกายเป็นขนาด อังกะจาติรุ่งเรืองไร กุมาระวิจัยต๋นแก่นกล้าลุ๊กแต่ฟ้าลงมา โดยวิลัยสะตาตังแปด ธัมมะปาตะปฎิโมกข์ มุละโลกกล่าวเป๊นกถา กูร่ำเรียนมาแต่เหง้า ป๋างเมื่อพระสัพพัญญูเจ้าขอดไว้เป็นกถาบาลีว่า นโมปุทธายะ อะอาอิอีอุอูเอโอ้ กะขะก๊ะคะงะ จะสะจะชะยะ ตะถะต๊ะท๊ะนะ ปะผะป๊ะถะมะ ญะละระวะศะหะระอัง บะหยะผะพะฆะซะห๊ะ หละหนะหมะหยะหงะหวะ หลายเหลือแหล่แผ่ไว้บ่หน้อย ห้าร้อยก็ยังหาย คนตังหลายกันกูโผด ก็บ่ายอมมีฤทธี เจ็ดกั๋มภรีออกมาม้างมาก่อสร้างเป็นสาม ปิฎิกะงามถ้วนถี่กถากวีเต๋มต๋น กถาปันจ้อยจื่น แปดหมืนสี่ปันพระธัมมะขันธ์ สุตันตะงามบ่อเศร้า พระอภิธัมมาและวินัยเจ้าสั่งสอนคน ติพปะมนต์ชะนะผาบแป้ กูจักแก้ตังผี กูจักตี๋ตังปิ๊ด และปิ๊ดภัยจ้างภัยม้า ภัยงัว ภัยควาย สัปปะโอนทราย กุณก๋ายกัปเปท กล๋ายเป๋นเมฆฝนลมผีตีต่อยหัวผี ก็ยอมเป็นขจัดขจรวร แผกแผผวนหลายหลาก ผีอิศาจก็หนีไปอยู่ไต้ขอบฟ้าจักวาฬ ต๋ามนิทานพระเจ้าให้แก่กูว่า เก๊าลิ้นกูก็เป๋นหนาม เก๊ากางกูก็เป๋นน้ำแม่ใหญ่กูจั๊กไป่ถ้วมหัวผีต๋าย ปล๋ายลิ้นกูก็เป๋นดาบเถื่อนกล้า ใต้ปื้นฟ้ากูก็บ่อกั๋วสังสักอัน อมปันนะภาวาสัปปะโลกั๋ง สัปปะเหเหสัง อิติวะติยา อิตั๋งจ๋ำขันดังจ๊ะเซนะ อมหูรุ หูรู สวาหายะ

(ใช้เสกทำน้ำมนต์ แก้คุณผี คุณคน คุณไสย์ต่าง สืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

คาถาปัดแก้

         โอมสิทธิก๋าร ยกย่างย้าย ปายบนหัวกูมีอนุภาพ หน้าผากกูเป๋นงูจ๋องป้อง คอกูเป๋นงูเห่า หัวเขากูเป๋นงูเหลือมก้อนเส้ากูเป๋นงูงอด ตับปอดกูเป๋นหินผา กูจักหน้าไม้ยิงต๋าผีหื้อแตกไป โอมพุทโธเป๋นแต่งเหล็กแดง  โอมธัมโมเป๋นแสงหอกดาบ โอมสังโฆเป๋นหน้าไม้ป๊าดปื้นยา กูจักยิงต๋าผีบอดกูจักยิงจับปอดผีต๋าย ผีดีอย่ามาใกล้ ผีร้ายออกหนีไป โอมพุทธสวาหะเถ๊ะ เตวดากูมีสิบห้าต๋น ต๋นหนึ่งจ่างสอดเข้ากิ๋นผี ต๋นหนึ่งจ่างเอาผีมาผูกมัด ต๋นหนึ่งจ่างเอาลูกผีมากิ๋น ต๋นหนึ่งบินบนไล่ข้า ต๋นหนึ่งแบกพล้าไล่สับพัน ต๋นหนึ่งขึ้นหน้าไม้ไล่ได้แล้ว เอามาถวายพญาเวสสุวรรณ กันมันเห็นบ่หนีบ่ดี กูจักขับผีเมงวัน กูจักขับผีจ๋อมนางจาแต่น กูจักขับผีแร้งแอ่นกลางหาว กูจักขับผีลุงอาวปี่น้อง กูจักขับผีต่านต้องลานนา กูจักขับผีหน้าหมาแอ่วหาตาน กูจักขับผีม่านผีเม็ง กูจักขับผีอันต่านจังว่าผีกะผีปอบ กูจักขับผีปากเน่าปากปองอยู่เรือนตั๊กตอเจ้า กูจักขับผีถูกจักขนาบหน้าไม้ยิงต๋าผีหื้อแตกไป เตวดากูมีสิบห้าต๋นมาอยู่เฝ้า ป่อหมอเฒ่าอาจารย์กล่าวว่า กูกล้าสหาว โอมสัพปิติโย ปิฎกะมันตุ โอมสวาหะเถ๊ะ โอมเตจ๊ะมหาเตจ๊ะโอมสวาหะเถ๊ะ

(ใช้เสกทำน้ำมนต์ แก้คุณผี คุณคน คุณไสย์ต่าง สืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

คาถาแม่น้ำทั้ง ๕

พุทธัง  สิทธิ  อุทะกังน้ำออกบ่อเย็นดี  ออกมาจากปากราชสีตัวผ่านแล้วออกมาแต่ปากข้างแก้วกุญชะโร  ยะถาปูรัง  กะยังเต็มดีดังเก่า  อมสิทธิสวาหุม

ธัมมัง  สิทธิ  อุทะกังน้ำออกบ่อเย็นดี  ออกมาแต่ปากนาคาตัวแก่ออกมาจากปากแม่แพะแก้วตัวอยู่จอมเขาเป็นเหลาหลวง  อาโปแปวเป่ง  อมสิทธิสวาหุม

         สังฆัง  สิทธิ  อุทะกังน้ำออกบ่อซึมทราย  ออกมาหลายเหลือแหล่งจงคอยเลี้ยงพ่อแม่และลุงตาจงคอยเลี้ยงทาสีทาสาและข่อยข้า  จงคอยเลี้ยงช้างม้าและงัวควายอย่าได้บกเป็นหาด  อย่าได้ขาดเขินวัง   สัพพะกาลัง  นะยันติ  ก็เต็มดีดั่งเก่าอมสิทธิสวาหุม

อมชมชื่นน้ำไหลลื่นล้นเหนีอแผ่นธรณีมา  แต่อโนมาทสะนที  น้ำที่ไหลก๊อดเกี้ยวมือขวา  ปะวุตติคงคา  ไหลมาชีชั่วไหลผ่านป่าดงดอนนามกรชื่อว่าพระพุทธคุณ  ไปเป็นอูปแก้วมุ่งคำน้ำทิพย์บ่อทองฟองฟาดต้องทักขิณีปัญจนนทีน้ำอันนี้ก็มี ๕ แม่น้ำอันใหญ่เหลือหลายชื่อว่า  อะโนมา  คงคา  ยะมุนา  อาจิระวะดี  มะหิสสา  อากรแก้วแกมคำเดียระดาษหยาดทั่วพื้นชื่อใสงามอันไหลหลามมาด้วยหมู่อี่แข้และมังกร  สะหลอนเป็นที่อยู่แห่งหมู่มัจฉา  ป่อร้อยกูจักรดคิงคนแต่ละหน้อยให้ได้เงินคำเสื้อผ้ามามากเหลือหลาย  ทั้งงัวควายเกิดมาปอพันแม่จงคอยแผ่ไปรอดทิพพะห้องหนใดให้ได้ตั้งคำคะนิง  สัพพะโรคาระงับ  โยวินาศอุบาทว์สวาหายะฯ

คำไหว้ปาระมี  ๙  ชั้น   (  ของครูบาเจ้าศรีวิชัย  )

สาธุ  สาธุ   พระปัญญาปาระมี  30  ทัส  สาธุ  พระปัญญาปาระมีวัดแวด  วัดแวดล้อม  วิริยะปาระมี  ล้อมระวังดี สีละปาระมี  บังหอกดาบ  เมตตาปาระมี  ปราบแป้ตังปืน   ตานะปาระมี   หื้อเป็นปืนตังต่อ   อุเบกขาปาระมี   หื้อก่อเป็นเมือง  สัจจะปาระมี   แวดระวังดี เป็นด้าย  ขันตีปาระมี   กลายเกิดเป็นหอกดาบ  บังหน้าไม้และปืนไฟ     อธิษฐานะปาระมีผันฝายไปทุกแห่ง  แข็ง ๆ แรง ๆ ปราบฝุงหมู่มาร  ผีสางพรายเปรต  ทุกที่ทุกภพถีบพังพาย  หนทาง ธระณีอัศจรรย์ โสนิ  ฝันอยู่กว้าง กว้าง   น้ำนาตี่หนอง   กว้างต่อกว้าง  ตี๋แตก  ฟอง  นะนองนะนอก  เป็นข้าวตอกดอกไม้ปู่จา พระแก่นไท้สะตัน   พระพุทธังตันเลย  จุ่งผายโผด อนุญาตโตษ   ผู้ข้าแต้ดีหลี  หนทางแม่ธระณี   ออกมารีดน้ำผม  อยู่ที่ราบช้างฮ้าย  ค่ายขะจัง งาสับดิน  พ่นน้ำนที ลงมา  ผัดผาย   คอพายหักตบต้าว  ท้าวพญามาร้องอ่าว ๆ  ต๋นกลัว ยกยอมือ     ทูนหัวใส่เกล้า  ผู้ข้านี้ชื่อว่า  ลูกศิษย์พระพุทธเจ้า  ต๋นมีบุญสมปานอันมาก   พระพุทธเจ้าจึงจักตั้งพระปัญญาปาระมีก็ได้  9  จั้น   ตั้งไว้ตังหน้าก็ได้  9  จั้น   ตั้งไว้ตังหลังก็ได้  9  จั้น  ตั้งแต่หัวแผวตีนก็ได้  9  จั้น  ตั้งตีนแผวหัวก็ได้  9  จั้น   แสนวาลูกปืนชักมา  เสมอดังฝนแสนห่าก็บ่มีจักมาใกล้ได้ ขัาพเจ้าเลยได้ว่า  พุทธะกุณณัง   ธัมมะกุณณัง  สังฆะกุณณัง  พุทธะอินตา  ธัมมะอินตา  สังฆะอินตา  อัสสะอัดแม่ธระณี   ผู้อยู่เหนือน้ำ  ผู้อยู่ค้ำแผ่นดิน  ข้าได้ระลึกถึงคุณพระปิต๋า  คุณพระมารดา  คุณครูบาอาจารย์  คุณแก้วตัง  3  ประการ  คุณพระพุทธัง  คุณพระธัมมัง  คุณพระสังฆัง   คุณแดด  คุณฝน  คุณน้ำ  คุณลมคุณสะลาดเจ้าก็ดี   คุณเจ้าภาวนาก็ดี   คุณนางธาราก็ดี  คุณอุปเจกกะเจ้าก็ดี   คุณแม่ธระณีเจ้าก็ดี   จุ่งมารักษาก้ำหน้าก้ำหลัง   ในต๋นตั๋วแห่งผู้ข้า   ในค่ำนี้คืนนี้ แต่ดีหลี เต่อ ฯ

พุทโธพุทธังรักษา  ธัมโมธัมมังรักษา  สังโฆสังฆังรักษา  พุทโธพุทธังกันหะ  ธัมโมธัมมังกันหะ  สังโฆสังฆังกันหะ  อายุวัณโณ  สุขังพลัง  นะสาก๋าเส  อุรุอากัง

  มาติปิตัง  ชาติกันตัง  มะจุราชัง  นะการันติ  ฯ  

คาถาจินดามณีมนต์

สิทธิวิชา  มหามันตัง จินดามณี  ทิวากะรัง  ภูมิยา โจระปัตตัสสมิง  ทิพพะจักขุง  ถาวะทิสสะเร  จันทาเทวี อัสสะมุกขี ทุติยาปะทะลักขะณา  มะณีจินดา  ปิยังปัญจะทานัง ยะสัง  ทาลิทาสัง  โกมัง ปะสันติสิเนหัง มาตาปุตตังวะโอระสัง  มะณีจินดา  สะหัสสะโกฎิเทวานัง  มะนุสสะ เทวานัง  สะมะณะจิตตัง  ปุริสะ  จิตตัง อาคัจฉาหิ  ปะริเทวันติ  ปิยัง มะมะ สัพเพชะนา  พะหูชะนา  มะหามะณีจินดา  เอหิพุทธัง  ปิโยเทวะ  มันุสสานัง  มะหามะณีจินดา  เอหิ  ธัมมัง ปิโยพรหมานะมุตตะโม มะหาจินดามะณี  เอหิสังฆัง ปิโยนาคะ  สุปันนานัง  ปินินทะรียัง  นะมามิหัง  พุทโธ  โสภะคะวา ธัมโม  โสภะคะวา สังโฆ  โสภะคะวา อินทะสะเน่หา  พรหมมะ สะเน่หา  อิตถี  สะเนหา  ราชาเทวี มะณีรักขัง  จิตตัง  ปิยัง มะมะ ฯ

จินดามณี สิทธิมันตรา พุทธะบูชา ธัมมะบูชา สังฆะบูชา สุริยันจันทรา วัชรมณี โพธิจิตตัง โอม มหาเมตตา มหานิยม มหาเสน่หา มหาปัญญา มหาอำนาจวาสนา มหาฤกษ์ มหาชัย  มหาโชค มหาลาภ มหาโภคทรัพย์ มหาสมบัติ สวัสดิรักษา มหาเศรษฐี อิทธิปุญญา มหาเดช มหาราช มหาบารมี มหาสิริ มหามงคล มหาสิทธิโชค มหาสิทธิชัย มหาพร ประสิทธิ มหาประสิทธิ  นะโมพุทธายะ สิทธัง อะระหัง พุทโธ โสธายะ อะโลภะ อะโทสะ อะโมหะ เมตตา กะรุณา มุทิตา อุเบกขา นะโมสัมมาสัมพุทธะ นะโมปัจเจกพุทธะ นะโมโพธิสัตโต นะโมโพธิจิตตัง อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา มะอะอุ อาปามะจุปะ ทีมะสังอังขุ สังวิธาปุกะยะปะ โอมมณี ปัทเทหุม โอมมะณิ ปัทเม หุงหริ โอมพุทธะชัยยะ ประสิทธิ โอมศรีสักการะปูชายะ พุทธานุสสติ ธัมมานุสสติ สังฆานุสสติ สีลานุสสติ จาคานุสสติ เทวตานุสสติ อุปสมานุสสติ โอมโพธิปารมี โอมศรีสุริยันจันทราพุทธะปะริตตังมัง รักขันตุ สัพพะทา ฯ

คาถาขุนแผนชมตลาด

โอมละลวย มหาละลวย นะรำลึก โมตรึกหา พุทธมิเห็นหน้ากูจะขาดใจตาย ธามึงอยู่มิได้ ยะให้ร่ำไห้มาหากู เอหิจิตตัง จิตพันธัง ปิยังมะมะ นะมะพะทะ นะโมพุทธายะ มานิมามา โอมจินดา มหาจินดา

โอมราศีกูเอ๋ย  จงมาเป็นอาศน์ศรีนาวาศมาเป็นเกียรติ์    ศรีชายมาเป็นช่วงหญิงชายทั้งปวงรักกูมิรู้วาย     ด้วยศรีกูงามคือฟ้า   หน้ากูงามคือพระพรหม    ฟ้าเห็นฟ้าชมพรหมเห็นพรหมรัก หญิงเห็นหญิงรัก ชายเห็นชายทักกูอยู่ทุกเมื่อไม่เบื่อแต่สักวัน  โอมหญิงชายทั้งหลายเอ๋ยมารักกู สวาหะ

โอมโอมสิทธิฟ้าฟื้นจำเริญศรีๆ กูงามคือฟ้า  หน้ากูงามคือพระแมน แขนกูงามคือพระศรีฉัตต์ทันต์  ฟันกูงามคือพระนารายณ์ กายกูคือพระอาทิตย์ฤทธิ์กูคือพระจันทร์    สาวใช้ในสวรรค์เห็นหน้ากูก็อยู่มิบ่มิได้

มากูจะรำลึกถึงต้นไม้  ต้นไม้ก็มาอ่อนอยู่งวยงงก็จะรำลึกถึงพระยาหงส์ๆก็มาทิ้งถ้ำทอง   กูจะรำลึกถึงปลาในหนองก็มาลืมพระคงคา  กูจะรำลึกถึงอรรคมหาเสนาก็มาลืมซึ่งแท่นที่นอน   กูจะรำลึกถึงลูกไก่อ่อน   ก็มาพลัดแม่ระเหระหนขวนขวาย กูจะรำลึกถึงช้างพลายในป่าต้นก็มาลืมไพร   กูจะรำลึกถึงสาวใช้ก็มาลืมแม่  กูจะรำลึกถึงสาวแก่ก็มาหลงใหล กูจะรำลึกถึงเจ้าไทย ท่านก็มาปราณี กูจะรำลึกถึงเจ้าชีก็มาลืมสวดมนต์   กูจะรำลึกถึงฝูงคน ๆทั้งหลายก็มารักกูอยู่ถ้วนหน้า ทุกชั้นฟ้าและแผ่นดิน มากูจะรำลึกถึงพระอินทร์ ท่านก็มาปรารมภ์นักรักกูทุกชั้นฟ้า ฝูงคนทั้งหลายเห็นหน้ากูก็มาร้องไห้อยู่งาย ๆ เหมือนช้างรักงา ปลารักน้ำ เข้าอยู่ในดง ผมก็ลืมเกล้า ข้าวอยู่ในคอก็ลืมกลืน ให้สะอื้นคิดถึงตัวกู อยู่ทุกเวลาและราตรี อิติลีกันหาชูชะโก  นะเมตตา โมกรุณา  พุทปราณี ทายินดี ยะเอ็นดู เอหิกะระนิโย อิติปิโส พะคะวา นะชาลีติ อิติมานิยมนะมะพะธะ  นะโมพุทธายะ  โอมสิทธิมาลา  สัพพัง  สัพโพโกธัง  วินัสสันติ  จิตตัง  วะ  คันธัน  เอหิ  ปฎิปริยันตัง  เอหิ  มะมะ  ราชะ  เทวี  มันตีรักขัง  ปุริสัง  อิตถี  จิตตัง  ปิยัง  มะมะ  อมประสิทธิสวาหะ

สุกิตติมา สุภาจาโร สุสีละวา สุปากะโต อัสสะสิมา วะเจธะโร เกสะ โรวา อะสัมภิโต

คาถาพระยาเทครัว

นะโมพุทธายะ  ภะคะวะโต อิติปิโสภะคะวา  อิติปาระ  มิตตาติงสา อิติสัพพัญญะมาคะตา  อิติโพธิ มะนุปปัตโต  อิติโสจะเตนะโม  คนทั้งหลายรักกู  พิศวาทหลงใหล  พิสมัยแนบเน้อ  ใจจิตคิดถึงคะนึงหา  ผูกพันเอาไว้ในวิญญาณ์  วิชชาจะระนะสัมปันโน อิติปิโสภะคะวา  นะเมตตา  โมกรุณา  พุทเป็นที่รัก ธาให้เห็นประจักษ์  ยะให้ยินดี  ยะระรวย  หันตะวา  ธาเมามัว  พุทพาหัวและตัวมาหากู โมมาสมสู่ นะรักอยู่จนวันตาย  โอมระรวย  มหาระรวย  หณิงชายอยู่หน้ากู  งง  งวย จงใจรักทักปราศรัย  อ่อนระไมมาหากู  มึงรู้ว่ากูมา  เออรักสะวาหะ  ฤ  ฤา ฦ ฦา เอหิ พรหมมังจิตตัง  มาด้วยพระวินัยยัง  เถถังติตัง  กะระณียัง  เมตตัง  จิตตัง  ขันติ  มะอิตถี  โก  อะปุริสา  อุมัจจา  สะมะณะพราหมมะณา  เมตตา  จะมะหาราชา  สัพพะสิเนหา  จะปูชิโต  สัพพะสุขขัง  มะหาลาภัง  ราชาโกรธัง  วินาสสันติ  สัพพะโกรธัง  วินาสสันติ  ปิโย  เทวะมะนุสสานัง  ปิโย  พรหมา นะมุตตะโม  ปิโย นาคะ  สุปันนาทัง  ปิโย อินทะริยัง นะมามิหัง ฯ

คาถาพระอิศวรประสิทธ์พร

โอมเทพยดาเจ้าทั้ง ๑๖  ห้องชั้นฟ้า  ๑๕  ชั้นดิน  ๑๔  ชั้นบาดาร  ท้าววิรุฬหก  ท้าววิรุปักษ์  ท้าวกุเวรุราช  ท้าวทศรถ  ท้าวทศราช  พระนางคงคา  พระนางธรณี  พระนางอุมาภะคะวะดี  พระนางอุมาโภคคะวะดี  ทังเทพยุดา  รักษากำพูฉัตร์  พฤกษะเทวะดา  ภุมมะเทวะดา  อากาศเทวดา  อาริกขะเทวดา  พระอินทร์  พระพรหม  พระยม  พระกาฬ  ท้าวจตุโลกบาลทั้ ๔ อันศักดิ์สิทธ์  จงมาเป็นสักขีทิพยานแห่งข้าพเจ้างามดังทองธรรมชาติ  เป็นที่รักใคร่แก่หญิงชายทั้งหลายในสากลชมพูทวีป  หญิงชายทั้งหลายเห็นหน้าข้าพเจ้าทนอยู่มิได้  รักข้าพเจ้ายิ่งกว่าชีวิตแห่งตนทนอยู่มิได้เลย  อะหัง  อะภิรูโป มะหารูปัง  มะหาเสน่หัง  มะหาชะนานัง  ปิยังมะมะ  พุทโธ  อินทัง ประสิทธิเม ฯ

คาถาพยางูเหลือม

         โอมติ๊บพยามนต์ตนวิเศษอยุ่ด้วยเขตดงไพร  โอมพยาเหลือมหลวงปากกว้างลายแสดข้างสองปาย  เขียงกว๋างทะลายเสีย  สิงโอ้นอ่อนจิ้นเนื้อผ่อนเป็นผง  ดูกหนังลงเป็นเหงื่อ  เดือเกิดต้องเป็นแสงของแปงก้าใหญ่ผาบใต้ฟ้าเหนื่อดิน  อินทร์พรหมผีปันสวดมีอำนาจฤทธิ์เรือง  ผิวพรรณเหลือง  ขาว  แดง  เส้าก่ำ  เขียวแสดส้ำเราป๋ง  ปาดคำแดงแก้วจิต  โอมติ๊บพยามนต์กูนี้ดีท่านวิเศษ  กูจักเจาะบ้างก็หือหน  กูจักเจาะคนก็หือออน  กูจักเจาะต่อนค้อนก็หือมา  กูจักเรียกภูผาก็หือเต้า  กูจักเรียกสาวหนุ่มเฒ่าก็หือเล่นมาตาม  กูเนอ  เอหิขุนนาง  สาวแอนกล้า  เอหินางหล่อหล้า  สุจะลา  เอหิขุนเสนา  พยาร้อยเอ็ดราช  เอหิ  เจ้าช้างเผือก  ฉละเงือกงาแสง  เอหิจู้รักจาย  นางหนุ่มน้อย  สาวจี๋  เอหิเจ้าฟ้าใหญ่  ขุนอินทร์  เอหิเตวดา  อากาศต๋นอยู่ต้นไม้  หิมะวาส  ภูผา  เอหิปริสะ  สะโนหัง  วัฒตะกัง  มะมะ  ภูสะริติ  สิทธิตัปปะ  มะมา  ภูตา  ปิยัง  มัยหัง  อิตถี  กัมมัทธิโน  เม  มะมะ  โอมรักตัง  รัก  สวาหุมฯ

(สืบมาจากหลวงพ่อใส่ เจียงตุ๋ง สิบสองปันนา พม่า)

คาถามหาตั๋น

         อมพระปุทธเจ้า  มาจ่วยกูตั๋น  ตั๋นตั้งแต่ในมานอก  หื้อตั่นแต่ขอกมากลาง   ตั๋นใต้กางมาต้อง  ต๋นใต้ห้องสายดือ  ตั๋นถึงป้งมือตุ๊กแห่ง  หื้อตั๋นตึงแต่งตึงก๋ม ตั๋นเติงหัวนตุ๊กแห่ง   อมสวาหับ

(สืบมาจาป่อหนานจ๋อม สารภู หมอตัดฟาย บ้านนองตุ๋ม อ.พาน จ.เชียงราย)

คาถามงกุฎพระพุทธเจ้า

อิติปิโส วิเสเสอิ                      อิเสเส พุทธะนาเมอิ                

อิเมนา พุทธะตังโสอิ                อิโสตัง พุทธะปิติอิ

คาถาบารมี๓๐ทัศ

อิติปาระมิตาติงสา                   อิติสัพพัญญูมาคะตา   

อิติโพธิมนุปปัตโต                  อิติปิโสจะเตนโม

โองการฉิมพลี​

สีวะลี จะ มหาเถโร เทวะตานะระปูชิโต โสระโห ปัจจะยาทิมหิ อะหัง วันทามิ ตัง สะทา  สีวะลี จะ มหาเถโร ยักขาเทวาภิปูชิโต โสระโห ปัจจะยาทิมหิ อะหัง วันทามิ ตัง สะทา   สีวะลี เถระคุณัง เอตัง โสตถิ ลาภัง ภะวันตุ

อุกาสะ อุกาสะข้าพเจ้าขออาราธนาพระอภิญญา พระปาฏิหาริย์ลาภสักการะของพระฉิมพลีจงบังเกิดในจักขุทวาร มโนทวาร กายทวารแห่งข้าพเจ้า ขอเดชะคุณพระพุทธเจ้าพระธรรมเจ้า พระสงฆเจ้า คุณพระอริยเจ้าทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ คุณพระฉิมพลีเถระผู้เป็นเจ้ามีฤทธาศักดานุภาพเป็นอันมาก เหมือนเมื่อพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่นั้นลาภสักการะทุกสิ่งทุกอย่างได้มาบังเกิดแก่พระผู้เป็นเจ้า พระผู้เป็นเจ้าเป็นที่รักแก่เทวดาและมนุษย์ฉันใดก็ดี เดชะคุณพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระสงฆเจ้าคุณพระธรรมขันธ์ ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์  คุณพระฉิมพลีผู้เป็นเจ้าขอจงมาบังเกิดเป็นที่พึ่งแก่ข้าพเจ้า ขอลาภสักการะสิ่งหนึ่งสิ่งใด จงมาบังเกิดแก่ข้าพเจ้าเหมือนครั้งหนึ่งพระฉิมพลีเจ้าเถิด สัพเพ ชะนะ พะหูชะนาสัพเพทิสา สะมาคะตา เอหิ เอหิ กาละโภชนา วิกาละโภชนา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ  ปิยังมะมะ สะมาคะตังฯ

นะโมพุทธายะ นิจจะนัง ลาภัง นะชาลิติโหมิ ทิพพะคาถัง นิฏฐิตังฯ 

มะอะอุ เมตตาจะ มะหาราชา สัพพะสะเนหา จะปูชิตังสุขัง จะ มะหาลาภัง

 สัพพะโกธัง วินาสสันติ  สัพพะสะเนหาจะปูชิโตฯ 

ฉิมพะลี จะมหาเถโร  โสปุสุโร  จะเสวะนาจะพาลานัง ฉิมพะลีนัง สัพพะสะเนหา ฉิมพะลีนัง สัพพะเมตตา  ฉิมพะลีนัง สัพพะกรุณา นะมะพะทะสะเนหา นะชาลีติ พุทธะสังมิ พุทธะสังจิตติ  พุทธะสังเอหิ เอหิ ปิยังมะมะ เอหิ อาคัจฉายะ  อาคัจฉาหิ  ลงมา จิตติ  มิตติ จิตติ จุตติ มิตติ คะระหานิ พะราติโส นะโมพุทธายะ จงมา เอหิ จงหาจิตติ เมตตาจิต  เทวะคุณัง มะหาคุณัง อากาสะเทวา พรหมะคุณัง พระพุทธะเมตตา พรหมะจิตติ กาสะเทวะตาพรหมะจิตติ พุทธะปิติอิ เอหิจิตติ จิตติจงมา ปิยังมะมะ สายะ ฉิมพะลีนัง อาคัจฉายะ  อาคัจฉายะ จงมีในแนวทาง พระอุบาลีนัง ตัวบุตรเป็นพระจันทร์และพระอาทิตย์อันมีรัศมีทรงกลดแลบังลับตัวกู จิตติใจรักทั้งหญิงชายประสิทธิสะวาหะ ฉิมพลีจงมาจิตติจงมา เอหิ พุทธะปิติอิ ฉิมพลีจิตติ แก่เรา ปิยัง มะมะ โสธายะ นะมะพะทะอาคัจฉายะ อาคัจฉายะ จิตติ แก่เรา พุทธังประสิทธิแก่ข้าพเจ้านี้เถิด ธัมมังประสิทธิแก่ข้าพเจ้านี้เถิด สังฆังประสิทธิแก่ข้าพเจ้านี้เถิดฯ       

นะชาลีติ ประสิทธิลาภา ปะสันนะจิตตา  สะทาโหนติ ปิยังมะมะ สัพเพชะนา พะหูชะนาสัพเพทิสา สะมาคะตา กาละโภชะนา  วิกาละโภชะนา อะคัจ ฉันติ ปิยัง มะมะนะชาลีติ  สิมพะลี จะมหาเถโร  สุวัณณะมามา โภชนะมามา  วัตถุ  วัตถา พะลาพะลังมามา โภคะมามา มหาลาโภมามา  สัพเพ ชะนา พะหู ชะนา ภะวันตุ เมนะมามีมา มะหาลาภา อิติพุทธัสสะ สุวัณณังวา ระชะตังวา มะณีวา ธะนังวา พีชังวา อัตถังวา ปัตถังวา เอหิ เอหิ อาคัจเฉยยะ อิติมีมา นะมามิหัง.

พุทธัง นำมาเงิน ธัมมัง นำมาทอง สังฆัง นำมาของ กอ ขอ ข้อ เห แห ให้ มาไห้เราหนา  พ่อแม่หนา นะชาลีติ อิติปิโส ภะคะวา พุทธังขอให้ร่ำรวย ธัมมังขอให้ร่ำรวย สังฆังขอให้ร่ำรวย  พุทธังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี  ธัมมังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี สังฆังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี เตชะ คุเนมะ ภูจะนา  วิเวอิติ นะเย ปะรัง ยุตเต ขอจงนำเอาโชคลาภแก้วแหวนเงินทอง  ข้าวของมาสูในสถานที่นี้ด้วยเทอญ พุทธัง รักษา ธัมมัง รักษา สังฆังรักษา พุทธังคุ้ม ธัมมังคุ้ม สังฆังคุ้ม เอหิพุทธานุภาเวนะ เอหิธัมมานุภาเวนะ เอหิสังฆานุภาเวนะ นะมามีมา

 มามะมามา นะชาลีติ

บทคำนมัสการ

         อุกาสะ ข้าพเจ้าขออาราธนา พระฉิมพลี จะมหาเถโร นามะ อินทา พรหมา จะ ปูชิโตสุระโห คะตา เยเภราชา มะนุสสา อิตถีลาภา กะโรนตุ เม อะหัง วันทามิ สัพพะทา ฯ  พระฉิมพลีรุกขา จะ มหาเถโร นามะ พรหมา อินทะโชตะ จะ เทวะตา มะนุสสาสัพพะลาภา สัพพะอิตถิยา ปิยา มะมะ ฯ

สีวลี ๑๒ บท

·   นะโม เม สัพพะเทวานัง สัพพะคะระหะ จะ เทวานัง พุธโธ ลาภัง ธัมโม ลาภัง สังโฆ ลาภัง สัพพะทุกขัง วินาสสันติ โสราหูเกตุถัง จะมหาลาภัง สัพพะสุขัง ปิยัง มะมะ ฯ

·   ฉิมพลี จะมหาเถโร อายัสสะมะโต อะจินตายะ อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา มหาชนา อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาลาภัง พุทธะจิตตัง จะ มหาลาโภ พุทธะธัมโม จะ มหาลาภัง

พุทธะจิตตัง จะ มหาสิทธิธัง สัพพะลาภัง สะมาระกัง สะพรัหมะกัง สะเทวะมนุสานัง  สัพพะลาภัง ภะวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร สุวัณณะมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร ระชะตะมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร จัตตาวัตตังมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร โภชนียังมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร ขาทนียังมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหานามัง พุทธะจิตตัง จะ มหาลาโภ พุทธะธัมโม จะ มหาลาภัง

พุทธะสังฆัง จะ มหาสัจจัง สัพพะลาภัง สะมาระกัง สะพรัหมะกัง สะเทวะ

    มนุสานัง  สัพพะลาภัง ภะวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร อาหาระมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร สะปิณฑะมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

·   ฉิมพลี จะ มหาเถโร เภสัชชะมามา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ สัพเพ ชนา พะหูชนา  อิตถีชนา ปุริโสชนา สัพพะชนา ภวันตุ เม ฯ

คาถาพระสีวลีฉันท์ข้าว หรือคาถาปลดหนี้

นะโมพุทธายะ สิทธัง นะชาลีติ ประสิทธิลาภา  ปะสันตะ จิตตา ศรัทธา โหนตุ ปิยังมะมะ  สัพเพชะนา พะหูชะนา สัพเพทิสา สะมาคะตา  กาละโภชนะ วิกาลโภชนา อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ ปิยังมะมะ สิมมะลีจะมหาเถโร  สัพลาโภ นิรันตะรัง ตะมะหัง สังฆัง สิระสา นะมามิ ฯ

คาถาบูชาพระสังกัจจายน์

อิมินา  สักกาเรนะ  สาวะกะสังโฆ  กัจจายะนะเถโร  มหาเตชะวันโต

พุทธะโพคาวะโห ปาริมิตาโร อิธิฤทธิ  ติตะมะนะตัง  สะระนังคัจฉามิ

คำบูชาพระอุปคุต (พระบัวข็ม)

จิตติ จิตติ ริตติ ริตติ มิตถิ มิตถิ เอหิมะมะ อุปคุตโต จะมหาเถโร ปทุมมะ พุทโธนานา ปารมีสัมปันโน อิติปิโส ภะคะวา มะอะอุ เมตตาจะมหาราชา สัพพะสิเนหา จะปูชาติ สัพพะ สุขัง มหาลาภัง สัพพะโกรธัง วินัส สันติ อะหังวันทามิ สัพพะทา." 

คาถาสวดบูชาเจ้าแม่กวนอิม นะโมกวงซิอิม ผ่อสัก

นำโมไต๋ชื้อ ไต๋ปุย กิวโคว่ กิวหลั่ง กวงไต๋เล่งก้ำ กวงสี่อิมผู่สัก

(กราบท่อง ๓ จบ กราบ ๓ ครั้ง)

นำโมฮูก นำโมหวบ นำโมเจ็ง นำโมกิวโคว่ กิวหลั่ง กวงสี่อิมผู่สัก ทั่งจี้โต

โอม เกียล้อฮวดโต เกียล้อฮวดโต เกียออฮวดโต ล้อเกียฮวดโต ล้อเกียฮวดโต

ซาผ่อออ เทียงล้อซิ้ง ตี่ล้อซิ้ง นั้งลี่หลั่ง หลั่งลี่ซิ้ง เจ็กเฉียก ใจเอียงห่วยอุ่ยติ๊ง

นำโม  ม่อออ  ปวกเยี่ยปอล้อบิ๊ก (กราบ)

คาถาบูชาหลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด

นะโม โพธิสัตโต อาคันติมายะ อิติภะคะวา

(นะโม โพธิสัตโต สามีราโมคุณูปรมาจารย์ อาคันติมายะ อิติภะคะวา)

คาถาบูชาหลวงสมเด็จโต พรหมฺรังสี

โอมศรีศรี พรหมรังสี  นามะเตโช มะหาสัมมะโน  มะหาปัญโญ มะหาลาโภ  มะหายะโส สัพพะสิทธิ  ภะวันตุเม นะโม โพธิสัตโต พรหมรังสี  อิติปิโสภะคะวา พรหมรังสี นามะโต อะระหัง พุทธะโต นะโม พุทธา ยะ

(นะโม โพธิสัตโต พรหมรังสี อาคันติมายะ อิติภะคะวา)

คาถาบูชาพระครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนาไทย

ศรีวิชัยชะนะ มหาเถโร สัพพะลาโภ นิรันตะรัง ตะมะหัง สังฆัง สิระสา นะมามิ อะยัง วุจจะติ สิริวิชะโย นามะ มหาเถโร อุตตะมะสีโล นะระเทเวหิ ปูชิโต โส ระโห ปัจจะยาทีนัง มะหะลาภา ภะวันตุ เม อะหัง วันทามิ สัพพะทา อะหัง วันทามิ สิระสา อะหัง วันทามิ สัพพะโส สาธุ สาธุ สาธุ อนุโมทามิฯ

คาถาบูชาหลวงปู่แหวน

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ มหาลาโภ ชะยะมะโน สะทา โสตถี ภะวันตุ เม

คำบูชาหลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน จ.พิจิตร

อะกะ อะธิ อะธิ อะกะ ธิอะ กะอะ วันทามิ อาจาริยัญจะ หิรัญญะ นามะกัง ถิรัง สิทธิ ทันตัง มหาเตชัง อิทธิ มันตัง วะสาทะรัง  ( สิทธิ พุทธัง กิจจัง มะมะ ผู้คนไหลมา นะชาลี ติ สิทธิ ธัมมัง จิตตัง มะมะ ข้าวของไหลมา นะชาลี ติ สิทธิ สังฆัง จิตตัง มะมะ เงินทองไหลมา นะชาลี ติ ฉิมพลี จะ มหาลาภัง ภะวันตุ เม)

คาถาบูชาหลวงปู่หมุ่น

นะโมพุทธายะ ยะจงได้ยะจงมี พุทธะปฏิเสวาโส ปฏิเสวามิ หลวงปู่หมุน ฐิตสีโล มหาลาโภ ปูเชมิ ตัวกูลูกพระพุทธองค์ ครูสิทธิ์ครูธงค์ องอาจไม่ประมาทครู พบรอยก้มดู เจอครูกราบไหว้   กล่าวต่อว่า... อิ มะมะ มามา   (รวม ๗ ครั้ง)

คาถาบูชาพระพิฆเนศ

โอม ศรีคะเนศายะนะมะ  ชะยะคะเณศะ ชะยะคะเณศะ ชายะคะเณศะ เทวา มาตา ชากี ปะระ วะตี ปิตามะหา เทวา ละฑุวัน กา โกคะ ละเค สันตะ กะเร เสวา เอก ทันตะ  ทะยาวันดะ จาระ ภุชา ธารี มาเถ สินทูระ เสเห  มูเส กี อะสะวารี อันธะนะ โก อางขะ เทตะ โก กายา พามณะนะ โก กุตรร เทตะ  โกทินะ นิระทะนะ มายาฯ

คาถาบูชาปู่ฤาษี

โอมสิทธิ การิยะ แห่งบรมครูทั้งหลาย อะธิเจ ตะโส อะปะ มัชชะโต โมนะปะกะสุ สิกะ คะโต โส พะนัพ ภะวันติ ตาทิโน อุปะสัน ตัสสะ สะติมะโต..

คาถาบูชาท้าวเวสสุวรรณ

อิติปิ โส ภะคะวา ยมมะราชาโน ท้าวเวสสุวรรณโณ

มะระณัง สุขัง อะหัง สุคะโต นะโม พุทธายะ

ท้าวเวสสุวรรณโณ จาตุมะหาราชิกา ยักขะพันตาภัทภูริโต

เวสสะ พุสะ พุทธัง อะระหัง พุทโธ ท้าวเวสสุวรรณโณ นะโม พุทธายะ

คาถาอาวุธสี่ประการ

สักกัสสะ วะชิราวุธัง เวสสุวัณนัสสะ คะธาวุธัง อาฬะวะกัสสะ ทะสาวุธัง ยมมะนัสสะ นัยยะนาวุธัง สัพเพเทวา ปีสาเจวะ อาฬะวะกาทะโย ปิจะขัคคัง ตาละปัตตัง ทิสสะวา สัพเพยักขา ปะลายันติฯ

คาถาเรียกผู้คน เรียกโชคลาภเสกธูปก่อนไว้พระ)

มะอะอุ สิวังพรหมา จิตตัง จิตมนุษย์ หญิงชายทั้งหลายทั่วแผ่นดิน มานิมามา อาคัจฉาหิ มีจิตมารักกู ทุกคน อุอะมะ เกลื่อนกล่นกันมา อะมะอุ บูชากูอย่าได้ขาด สัพพะบูชา มหาลาภัง ภะวันตุ เมฯ

มะอะอุ สิงวังพรหมา จิตตัง มานิมา จิตตังวา บุปผังวา เทวีวา ราชาวา เศรษฐีวา สมโณวา พราหมา มะโณวา อิตถิวา ปุริโสวา พาณิชโชวา พาณิชชาวา เอหิ เอหิ ปูชิตา อะหัง วันทามิ สัพพะทาฯ"

คาถาพยาช้างโขง

·   นะสูนตัว  โอมสูนขวัญ  พุทสูนใจ  ธาอ่อนน้อม  รูปะขัน  ยะสูนมาหา

ทันใจ  นะหลงใหล  โมอยู่  มิได้  พุทร้องไห้มาหากู  ธาจุ่งเรียวรัด  ยะจักควัดเอาหัวใจ  ปุริสะ  อิตถี  คะจะปันทะเว  มะอะอุรักต่อเต้ายาวะจีวัง  พรหมมะจิตตัง  จิตคนหญิงชาย  เลยมนุษนิขอหื้อจิตปุริสะ อิตถีตังหลายนั้นมาสู่ภะวังแห่งข้า 

บิยัง  มะมะ

·   นาสัง  สิโม  นาโม  นะสัง  ปะต็  นาสัง  จิตตัง  นาจุติ  อะระหัง

·   คะเตสิกึ่งกังกะระนัง  กะระนาอะระหัง  ปิดตา  อะระหัง  ปิดหู  อะ

ระหัง  ปิดดัง  อะระหัง  ปิดปาก  อะระหัง  ปิดหัวใจ  อะระหัง  ปิดทวารทั้ง  ๙  มิตติ  จิตติ  มิตติ  จุติจุติ  พืปิดปาก  โมปิดใจ  พุทธะระรวย  ธัมมะระรวย  สังฆังระรวย  ปุริอิตถี  จิตตัง  ปิยังมะมะ  อะถะกันโต  ปะระติ  โสตถี  เสปะระติ  วิปัสสะอุ 

·   โอฆะเสวสาร  เอหิ  จุ่งมารัก  แม่นตเลย  มาจ๋ำรัก  มาจ๋ำขง  มาลงนา.

เผือก  มาจ๋ำลงนางหมีเลิศนางไพร  อะอยู่มิได้  อะอยู่ร้องไห้  หากู  อะอยุ่มิได้  อุร้องไห้มาหากู  อมสวาหุมติดฯ

·   โอม  สิเนห  โอม  สิเนหา  โอมปิยะปิลม  โอมพิลมเขียดขะเขียด  กูจัก

เรียกพระสิเนหามาแวดตนกู  อยู่ดั่งชาย  ๗  สาย  ดั่งพระวิมาร  ๙  ห้องหื้อมานั่งป่องอยุ่บนหัวกูหื้อคนทั้งหลายรักกู  ดั่งพระพุทธหื้อท้าวพยาคนทั้งหลายยำกูดั่งพยาแก่อันขึ้นมาใหม่  เป็นดั่งพระใจไข่พยาอินทา  หื้อเอากันมาฟังเสียงนกการะวีกร้องทำเนา  หื้อเอากันมาเก้านสนมเกษฝายสะรอน  สนมกอนสะเร็จ  ละรับหื้อคนทั้งหลายรักกูดั่งราชสีรักถ้ำสักัณหคูหา  หื้อคนทั้งหลายรักกูดั่งสกุนารักอากาศ  แม่นจักตายก็หื้อหายใจได้  แม่นจักให้ก็หื้อได้ใข่หัว  เป็นดั่งดอกบัวบานเมื่อเจ้า  เป็นดั่งเทวบุตรเจ้าได้แสนโกฏิ  เป็นดั่งแก้วมณีโชติแห่งพยาจักร  สวัสดีต่อเท่ารอดเนรปาน  ดอมปิยะสวาหุมติด  โอมเตระวาราชกุมารีวาอิตถีวา  ปุริดสอา  เอหิ  อาคัจฉัตตุ  บิยังมะมะ  สวาหุมติด  โอม  เขมะ  กุมาโร  อิทธิ  วิโลโก  มหาวัณณโร  เอหิ  สวาหุมติดฯ

คาถาสิเนหาหมาเถ้า

โอม อะยัง ราชา  กูนี้ชื่อว่าพญาหมาเถ้า กูไปต่างด้าวนางก็รักกูดั่งใจกูอธิษฐานเป็นดอกไม้ นางก็ลู่กันชิงชม กูเนรมิตเป็นผม นางก็ลู่กันมาเกล้า กูเนรมิตเป็นเข้า (ข้าว) นางก็ลู่กันกิน กูเนรมิตเป็นดิน นางก็ลู่กันชิงกันย่ำ ฅ่ำๆ ไห้หากู ร้อยวันพันมื้อ หมื่นตื้ออย่าลืมกู อื่อเนอ นางเนอ เออรัก...เสมอรัก โอมสวาหุมติดฯ

คาถาเสกน้ำล้างหน้า เป็นมหาเสน่ห์

พุทธังงามยิ่งนัก แก่คนทั้งเมือง ธัมมังหอมรุ่งเรืองทั่วจักรวาล สังฆังส่องสว่างทั่วโลกทั้งสาม ยิ่งแลยิ่งงาม ติดตามกุมาด้วยโอมพระพุทธะเมตตาแก่พระอุณาลมปะติลม สวาหะ สวาหุม   อมน้ำนี้ไหลลุกไหนมาใหน ไหลลุกป่าหินป่าผา มาใหนเต๊า กูจักวักน้ำนี้ขึ้นซ่วยหน้า  หื้อมีผญ๋า พระยาหันหน้ากูว่าพระเสนา กูนี้ใหญ่ ลูกท่านให้แขกเต้ามารอดเนอ อมสวาหุมติด   อมสะป่อมกูจักมนต์น้ำซ่วยหน้า สาวหันก่อหื้อ น้อมหน้า ข้าหันก่อหื้อยอมือไหว้ หันบ่อได้ก่อหื้อไห้หา กูแต๊เนอ นางเนอ เออนางรัก สวาหุมติด

คาถาบูชาแม่นางกวัก (ดีทางด้านค้าขาย เมตตา มหานิยม)

โอมมหาสิทธิโชคอุดม โอมปู่เจ้าเขาเขียว มีลูกสาวคนเดียวชื่อว่านางกวัก ชายเห็นชายรัก หญิงเห็นหญิงทัก รู้จักทุกตำบล คนรักถ้วนหน้า โอมพวกพานิชชาค้าหัวแหวนพากูไปค้าถึงเมืองแมนค้าแหวนก็ได้แสนทะนานกูค้าสารพัดการก็ได้กำไรคล่องๆกูจะค้าเงินก็เต็มกองทองก็เต็มหาบ กลับมาเรือนสามเดือนเลื่อนเป็นเศรษฐีสามปีเป็นพ่อค้าสำเภาโอมปู่เจ้าเขาเขียว ..ประสิทธ์ให้กูคนเดียว สวาหะ.

คาถาทิพพยาธร

โอมทิพพยาธรตนอยู่ฟ้า แก่นกล้าปราบชมพู กูจักปากรอดไผบ่มิได้ เปรียบดั่งเปลวแดดไหม้ หื้อร้อนใจเขา โอมสวาหุมติด

ดงสงัด (ดงพญาเย็น)

อมแวชะจะรัง  จื่อวาดงสงัด  แสนขะษัตริย์  มาน้อมหน้า  เสียงกูดังอากัสไสยะ  ปุริโสวา  เอหิ

คาถามหาเสน่ห์

โอมสีสี มหาสีสีสีหน้ากูงามเพียงดั่งพระ  จันทร์ฟันกูงามเพียงดั่งพระแมน  แขนกูงามเพียงดั่งพระพรหม  ผมกูงามเพียงดั่งพระอินทร์ สาวหันกูก็หื้อรัก ลูกยังตักหันกูก็พอลืมแม่ สาวแก่หันกูก็พอลืมผัว แมงภู่ตัวองอาจก็พอลืมเข้ากอไม้ เอกัง สมัยยัง สวาหุมติด

คาถาก๋าละเวก

วะจะจะ   สะต๋ามะโน  ธัมมัง  ปะภาโยหัง  อะก๋าเสสิ  ก๋าละวีกโก๋  ทุเลวา

มนต์พระเพทยาธร

โอมพระเพทยาธร เสด็จจรอยู่บนเวหา กูจักเรียกให้มึงมา กูจะใช้ให้มึงไปหาสู่ห้อง (ชื่อ....)ที่กำลังนอน กูจะให้มึงสมจรกันด้วย(ชื่อ.....)ที่กำลังหลับสนิทนิทรา เมามัวนิมิต คิดว่ากูมาสมสู่ด้วย จงรีบไป ข้ามห้วย ข้ามหนอง ข้ามคลอง ข้ามท่า ข้ามดิน ข้ามฟ้า ข้ามมหาสมุทรสายสินธุ์ ข้ามคีรินทร์มนต์ ข้ามผ้าพยนต์ และอาถรรณ์ ไปเถิดพ่อไป ชัยยะ ชัยยะประสิทธิเม โอมจิตตัง มาเรโส โสมาเร อาคัจฉาหิ โอมเทพรำลึก มหาเทพรำลึก ตรึกจิตตรึกใจ ตรึกในพระทัย(ชื่อ....) ให้สะดุ้ง ยันรุ่งยันค่ำ อย่าหลับอย่านอน บนฟูกบนหมอน รำลึกตรึกถึง รำพึงจงมา นั่งท่าคอยลม คอยชมแต่เงา นั่งแอบคลึงเคล้า ภิรมย์ชมเชย พระพายเจ้าเอ๋ย จงมาพัดเอาดวงจิต(ชื่อ.....) มาสู่จิตกู พัดเอา ดวงจิตกูไป สู่ดวงจิต(ชื่อ.....) นะผูกจิต โมผูกใจ พุทผูกอาลัย  ธาให้คร่ำครวญ  ยะให้รัญจวน ปั่นป่วนถึงกู  อยู่เรือนมิได้ ร้องไห้มาหากู  เอหิจิตตังปิยังมะมะ  โอมสิทธิ สวาโหม...

ขุนแผนชมตลาด

       โอมสิทธิฟ้าฟื้นแผ่นดินเจริญศรี  ศรีกูงามคือฟ้า  หน้ากูงามคือพระแมน  แขนกูงามคือพระนารายณ์  ฉายกูงามคือพระอาทิตย์  ฤทธิกูงามคือพระจันทร์   สาวในเมืองสวรรค์เห็นหน้ากูก็อยู่มิได้  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงต้นไม้ก็มาอ่อนระทวยงวยงง  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงพญาราชหงส์  ก็มาหลงลืมถ้ำ  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงพญาปลาก็ลืมไหลในน้ำ  ก็มาหลงลืมนางพระคงคา นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงท้าวพญา  ก็มาลืมแท่นที่นอน  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงไก่แม่ลูกอ่อน  ก็มาละลูกแล่นตาม  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงพญาช้างพลาย  ก็มาหลงลืมป่าพงไพล  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงสาวแก่ก็มาหลงใหล  นะมะพะธะ  กูรำลึกถึงคนทั้งหลายก็มารักกะกูอยู่ถ้วนหน้า  นมะพะธะ  กูรำลึกถึงพญาท้าวไท  ก็มาหลงลืมสวดมต์  นะมะพะธะ  กูจะรำลึกทุกชั้นฟ้าแลเทวดาทุกวิมาน  นะมะพะธะ  นะโมพุทธายะ  นะมะพะธะ  โอมสิทธิมาลา  สัพพัง  สัพโพโกธัง  นะมะพะธะ  วินัสสันติ  จิตตัง  วะ  คันธัน  เอหิ  ปฎิปริยันตัง  เอหิ  มะมะ  ราชะ  เทวี  มันตีรักขัง  ปุริสัง  อิตถี  จิตตัง  ปิยัง  มะมะ  อมประสิทธิสวาหะ

คาถาสิเนหาหมาเถ้า

โอม อะยัง ราชา กูนี้ชื่อว่าพญาหมาเถ้า กูไปต่างด้าวนางก็รักกูดั่งใจ

กูอธิษฐานเปนดอกไม้ นางก็ลู่กันชิงชม กูเนรมิตเปนผม นางก็ลู่กันมาเกล้า

กูเนรมิตเปนเข้า (ข้าว) นางก็ลู่กันกิน กูเนรมิตเปนดิน นางก็ลู่กันชิงกันย่ำ

ฅ่ำ ๆ ไห้หากู ร้อยวันพันมื้อ หมื่นตื้ออย่าลืมกู อื่อเนอ นางเนอ

เออรัก...เสมอรัก โอม สวาหุมติดฯ

(ใช้เสกใส่อาหารให้หญิงสาวกิน เชื่อว่าจะทำให้สาวลุ่มหลง)

พระคาถา แมงสี่หูห้าตา(พระอินทร์)

สาธุ อะหัง นะมามิ พระอินทร์              อากาเสจะ พุทธะทิปังกะโร

นะโมพุทธายะอิอะระณัง อะระหัง        กุสะลาธัมมา สัมมาสัมพุทโธ

ทุสะนะโส นะโมพุทธายะ พระโสนามะ ยักโข เมตตามหาลาภา ปิยังมะมะ

ทันตะ ปริวาสะโภ วาสุนี                      หะเต โหนตุ ชัยยะมังคะลานิ

(บุคคละญิงชาย ผู้ใดได้สวาดบูชาทุกค่ำเช้า  จักห้ามเสียยังภัยทังหลาย กันฟ้าฝ่า ไฟไหม้ อนตรายทังหลายจักมิบังเกิดมีมา  อยู่เย็นเป็นสุข เป็นมหาโชคลาภ มีเงินทองไหลมาเทมา แก่ผู้สวาดบูชาดีนักแลนายเหย ฯ)

คาถาแก้ปวดศีรษะ

อมจะรุ่งชะชะ  พิษสะหิงสะแห  สะแกแม  อมวะวะ  กะริสสามิ อมส้มป่อยปางใจ๋  อมสะวาหะเท็ก  อุ่ง  แซ  แซ  ซะตอแซ  อุ่งตุ๊ก  นะมุดวุ๊ก    อุ่งสวาหะ

(ใช้เสกลงในผ้าแล้วเช็ดที่ปวด  นำออกทิ้ง  ทำเช่นนี้หลายๆครั้ง)

คาถาแก้คนเป็นลม

อมปุนจะนา   สะริสสะวาหะ     อมพุทโธ  วะระธะโน  อุอุ  มะมะ  สวาหาย ฯ

คาถาขอดผ้าไล่แก้ปวดศีรษะ

เกสานัง  ปิวิจะยะ   อุอะมิ  เกสาปะติ  กุลาตุ  สุเต  กัตวา  สวาหาย

อุ่งมะ  อุ่งปะ  อุ่งฝะ  อุ่งมะลิจอ  ขันธะ  สวาหะ  นะอุ  นะเต๋  ยะเย  เจ๋ลัง

คาถาเป่าถอนพิษ  เสกน้ำไพล

อมพิษพญาเจ็บ  อมพิษพญาไหม้  อมพิษพญาไข้  อมพิษพญาหนาว พิษเดือนพิษดาว   ไสยศาสตร์คุณไสย์  กูจักเรียกหื้อมึงออก  มึงจึงออก  กูจักเรียกหื้อมึงหนี  มึงจึงหนี  สะหรี๋กันใจ    กูจักบาด  กูจักตัด  หื้อมึงขาดเป็นสอง อมสวาหาย  นะหลุด  โมถอด  พุธหลั่ง ธาเลื่อน  ยะถอน  

อมปุปิ   สะละหิง   สวาหาย

อุ่งทองปิ๊ทอง   อมมะแล  แจคอง  ผั๊วหาย  ติ๊ก ติ๊ก

คาถาเขี้ยวเสือ

ตะถาต๊ะเตนะ  ตะถากะเวนะ  จะภะกะสะ  อิติปิพุท

(ใช้เสกเขี้ยวเสือ   เสกไพล  น้ำขมิ้นส้มป่อย  ไล่พิษที่เจ็บ  คนป่วยไข้ต่างๆ)

คาถาเป่าพิษแมงป่อง

อมแมงงอ     ขอก้องง้อง   ข้องแมงแซบ  กูจักแต๊บมึงลงเต้า   กูจักเป่ามึงลงทรายมายกูจักต้อง    ข้องแมงแซบ , ปัตจะเต๋  สะยะ  ยิเว , อุ่ง   อัคคิ  สวาหะ

อะรมหิง     อะรมหิง  อะรมจะ  อะรมวะ  มะปะตุถา  อะระหัง  อะระหัง

อมแมงป่อง  มาจ่องแมงวาว   อมพิษเจ้าบ่แป้พิษงู  อมสวาหาย

คาถาเป่าพิษงู

โอ้เหยด  ผีเหยด  นะปุ๊  เขปัง   กะโรมิ , ปุโน  โสโส   ปะพระ   อาทิ  อาพะโป  ทิอา,วะณาโก  วะละโท  วะสันโท  วะโทโส  วะโมโห   วะนาโก   นากะ  มันฑะ  สะลา  ทุกเข

คาถาเป่าตาแดง

พุทธะตันตา   ธัมมะตันตา   สังฆะตันตา  ปะติกะทัง กะกิเกยะ  พะระเดยะ   สารพันคงเพชร

คาถาเป่าท้ายทอยเด็ก  แก้ลิ้นขาวเป็นทราง

อุ่งมะคุ   มะขว่า  อ่ามะหล่า  มะหล่อง สวาหาย

อุ่งวะคุ  วะคา  เสนัง  ปะรอ  เสอะรอ   สวาหะ

คาถาข่มหัวฝี    ใส่เสกปูนกินกับหมาก , ขมิ้น ทาหัวฝี

นะหลุด โมถอด  พุทหลั่ง  ธาเลื่อน  ยะถอน  , อมปุปิ  สะระหิง  สวาหาย,

คาถาเสดาะก้างปลา

ดี๋ด๊ะ  ดุ๊ดุ๊  ด๊ะดี๋ , สัมปะฏิฉามิ  โสปะฏิโส  ยัมปะฏิยัม ,   อ๊ะ  อ๊ะ  อุ๊ อัง  อิติปิโส  นะโมพุทธายะ   นะหลุด  โมถอน  พุทคลอน  ธาเคลื่อน  

ยะเสื่อน  สูญหาย  สวาหะ   ,  อมพิษเสาะ  อมสวาหาย, โอม พุทโธ  ลาเจ  สวาหะ,

คาถาดับพิษไฟ

อมกูจะหยิบพิษมึงออก   กูจะถอดพิษมึงเสีย   พิษมึงน้อย  หื้อพิษมึงหนี

พิษกูดี  พิษกูอยู่  อมทะรงเย็น  สัพพะทะรงเย็น   ยะมะก๊ะ  ยะก๊ะ    วะวะวะ

คาถาเสกยา - อาหาร รักษาโรค

ทิฏฐิลา  ทัณฑะลา  มัณฑะลา  โรคะคิลา  กะระลา  ทุพพะลาติ  เอเตนะ  สัจเจนะ  โหตุ

(คาถานี้พระพุทธเจ้าทรงประทานให้พระอานนท์ภาวนา  ตอนป่วยไข้เป็นประจำ  ปราศจาก โรคภัยไข้เจ็บ  เทพเจ้ารักษาคุ้มครอง   ยำแกรง)

มนต์เมตตา

สาธุ  สาธุ  สาธุ  สุนันตุโภโต  เทวดาสังขาโย  ฟังดู  หมู  นรานา  รุ่งอินตาธิราชตัง  จาติจั้นพรหมา  เทวบุตรเทวดาตังหลายจ้วยโจติอันอยู่เก้าแสนโกฏิจักรวาล  ตังต๋นในหาร  ๔  เต้าอันอยู่ในด่านด้าวจตุมกุสสละกันทปาอสุรา  อสุรินต่ำใต้  นางนาถไท้ธรณีในหนังสือ  สีคุตตะระอามาต  ยมราชต้าวราชาพรหมะพรหมา  กายยาวโขดต๋นรักษายังพระบาตรร  พระธาตุ  เจดี  ต๋นรักษายังศรีโบกขรณี  ตุ๊กเต็ดรักษายังไร่นาเขตตนรักษายัวรัดวาพุทธศาสนา  ต๋นรักษายังหอเรือนเดือนดาว  ต๋นรักษายังถานะตั๋ดตี่อยู่ตี่กินข้าแลฯ

         มารอดปาปะตาจอดเสียงดังมวลผู้ขจ้าน้อยราชนาสูเจ้าตังหลายจุงจวนกัน

มาปิติ  ผัดตาอนุโมทนาฝั้งพร้อมน้อมนิ้วยืนสาธุการ  ฟังยังผัดตาอนุโมทนาในกาลยามนี้คืนนี้แดเต๊อฯ

         โอมพยาราหุ  ตนวิเศษมึงอยู่ราวฟ้าตึดดงหนา  เทียนย่อมเกิดมา  โอมละสาแก่จาดกันหันสังขารมากูจักเอาเป็นเวทมนต์  หื้อท่านสู้  กูสู้จักเอาเจาะเจ้าขุนนางรักเติมเข้าเจาะ  ปู่เฒ่าหื้อจื้นใจบานเจาะจ้างสารฮื้ออ่อนก็อ่อน  เจาะตอนค้อนหื้อไหก็ไหว  เจาะสาวหื้อสู้ก็สู้เจาะจู้หื้อรักก็รัก  รักดังเหมือนพรายกับขอน  รักดังหนอนรักเน้อ  รักดังเสื้อผืนแหลบรักคิงรักดังลิงรักไม้  รักละอ่อนให้กินนมรักดังผมรักจ้อง  รักดังไส้ในต้องจักขาดหิวหายกินแลงงายกั้งแก่นหือแด่นเต้าถามหากูเนอก็เปิกพยาราหุตนวิเศษเป่าไว้แสนปีหย่าล้านปีหย่าลืมกันจักสืบกึดดึงได้หากูเนอเสือรักเนื้อ  โอมสวาหุมติด  (  โอมจันตะมหาจันตะมามะรุทะรามะสุธิ  )

มนต์อ้อกรวีก

โอมสีสี  คันว่ากูอ้าปากกลายไปเป็นอิทธิฤทธิ์  อรชรเอาใจ  ขอให้เสียงกูใสเหมือนดั่งสียงกรวีกฮ้องเหาะฮ่อนเวหา  ท้าวพญาได้ยินเสียงกูก็งวกได้ยินเสียงปากกูก็เหลียวมา  โอมพระไพรเจ้าฟ้า ผันมาหากูลีลา  โอมวิเทสะวินา  โอมละลวย  มหาละลวย  กูจักลวยใส่ช้าง  ก็ให้ช้างงวกหน้ามาหากูเนอ  กูจักลวยใส่ปลา  ก็ให้ปลาอ่วยเหงื่ยงมาหากูเนอ  กูจักปากนำน้ำ น้ำก็ไหล กูจักปากนำไฟ ๆ  ก็มอด  กูจักปากนำนางยอดแก้ว  ฮ้องให้หากูโอมสหมติด ฯ

คาถายอดแก้ว

โอมสิทธิจีวะรัง  คาถาช่อนี้ชื่อว่ายอดแก้ว ปู่สะหุม  ขอให้หน้ากูบานเหมือนดั่งดอกไม้  กูเสกใส่ไว้แล้ว  ทันไว้เหนือหู โอมหุนรูๆ  สะหมติด ฯ

คาถามนต์ดกไม้

โอมมาลาดอกไม้  กูจักทันดอกไม้ไวที่เหนือหูผู้สาวเห็นกูลืมพ่อลืมแม่  เฒ่าแก่เห็นกูลืมแลงลืมงาย  มีกพี่พี้ชายนั้น  ปะเสีย  โอมสหมติดฯ

มนต์ช้างพลายวัน

โอมภะวเภะเว  เทวดาแสนตนกูจักกล่าว  กล่าวใส่น้ำ ๆ ก็บก  กล่าวใส่นกๆ ก็ฮ้องก้องๆ เทศชมภู  โอมผาเหลียงสะระเตียงแก้วเกษ  หอมเกษเกล้า หอมเท่าภูไว  เอมุมะ  กูจักโอมไปเสก  เสกใส่ช้างๆ ก็ฮน  เสกใส่คนใจวนคว่างๆ ต้องป่า  เสกข้างสาวหวั่งเวตาย  โอมสะหมติด ฯ

สาริกาแม่

         โอมสาลิกา  มหาสาลิก  ขอให้เสียงกูดังดั่งฟาฮ้องหื่น  ขอไห้เสียงกูตื่นที่วสากลนคร  โอมละลวยมหาละลวย  โอมละเลยนมหาละเลียน  สาวอยู่สุดท่งไฮ่สาวแล่นมาหากูเนอ  สาวอยู่สุดท่งนาให้สาวแล่นมาสู่กูเนอ  สวอยู่บ่ได้ฮ้องไห้หากูดอมสวาหม ฯ

สาลิกาผู้

         โอมรัสสี  มหารัสสี  ตนกูนี้ชื่อว่าพระฤาษีนารอท  ตนกูนี้ชื้อว่าพระฤาษีตาไฟ  กูจักไปทางใดคนทั้งหลายก็คึดฮอด  ทั้งพระยอดแก้วนรเมือง  เสนาเอืองอุปราช  ทังนักปราชญ์แลมุนตรี  ทั้งเศรษฐีแลทวยค้า  ถ้วยหน้าหมู่สาวฮามให้เขามาหากูทุกแห่งทุกแหล่งหล้าแลนิคม  ให้เขามีใจนิคม  ให้เขามีใจนิยมชื่นช้อย  อักอ่อนน้อยตื้อติ่วเสมอดัง  โอมสโหทา  มหาสโหทา ฯ

คาถานกกก

         โอมนกกก  โอมนกแกง  โตหนึ่งไข่คำ  โตหนึ่งไข่แดง โตหนึ่งไข่กล้า  กูจักเสกใส่แผ่นฟ้า ให้ขวานหลั่งลงมา  ให้มันอ่อนปานกบ  ให้มันนบปานเขียดให้มันเหยียดปานงู  ผู้สาวอินดูกูปานฟ้า  หน้ากูเหมือนดั่งหน้ราขสีห์  ใผเห็นใผฮัก  ใผเห็นใผชม  เพราะกูเอาอาคมพระพุทธเจ้า  มาปกเกล้าเกษา  อิติปิโส  ภควา  นะชาลีติ  โอมสวาหุมติด  ฯ

นกยุงคำ

         โอมนกยูงทอง  ถูกบ้วงคล้องต้องตานาง  คันกูพือปีกขึ้น  ให้สาวเข้ามาหา  คันกูขยับตาไห้สาวเข้ามาไกล้  ดอมแอววองพะลับภัตติ  พันธา  เย  มะมะ  สวาหุมติด  ฯ

คาถาเสือโคร่ง

โอมคาถาเสือโคร่ง  โตปากกว้างใจดี  เฒ่าปากฮีใจใหญ่  ให้มึงไปซอกไซ้ฝูงหมู่คนทั้งหลา  โอมสวาหะ

คาถามนต์ขุนทึง

         โอมจินดามณี พระศรีพระเทพ  พระเกตุอุดม  ขุนทึงท่อนท้าวราชา ยักษ์โตหนึ่ง  ชื่อสารถี  ยักษ์โตหนึ่งชื่อสามุกขี  สี่โตนี้ให้ไปหุ้มตาดำเขาเนอ  สี่โตนี้ให้ไปงำตาทอกเขาเนอ  คนดีให้มันเป็นขวักไขว่คนใบ้  ให้มันเป้นงะงัวงะเงีย  ให้มันหอบไหเงินไหคำเข้ามาสู่กูเนอ  โอมสวาหุมติด  ฯ

พระนารายณ์แผลงฤทธ์

         โอมพระนารายณ์แผลงฤทธิ์  พระอาทิตย์แผงแสง  พระจันทร์สำแดงรัศมี  พระธรณีไหวหวั่น  สนั่นพระคงคา  ไหลอยู่กลับกลอก  พายุพัดเป็นหมอกอยู่กลอกก้องฟ้งตลบ  พระโภสบ  มีกำลังได้สีแสนช้าง  พระเพลิงย่อมสังหาร  ด้วยอิทธิฤทธิ์อันปรากฏ  โอมเพชรทรหด  ปรากฎแก่ตนกู  พุทธัง  อัตตะ  ธัมมังอัตตะ  สังฆังอัตตะ  ทุสะนิมะ  มะนิสะทุ  ฯ

ช้างสารโทนเจ็ดเศียร

         โอมปุริศาจช้างสาร  ตนกูนี้ชื่อว่าช้างเจ็ดสารกูจักทยานขึ้นทางอากาศ  กูจักดำดินหัวกูแก่นปานหิน  ตีนกูเบาปานนุ่น กูจักขึ้นเมืองฟ้า กูจักลงทางอากาศ  กูจักไปทอ่ขา  กุจักไปท่อแข้ง  กูจักเฮียนนำพ่อกูจักก่อนำครู  ครูหลวง  ครูเค้า  ครูเฒ่า  หมอมนตืมณฑลสี่ด้าน  โอมพระสวาหะ   ฯ

มหานิยม

         โอมติดๆ  กูจักติดแม่ช้าง  แม่ช้างก็นอน  ดอมตอดสากาสกก็แล่น  โอมติดแท่นๆ  ก็เสีย  โอมติดเมียๆ  ท่านก็ฮ้าง  โอมติดลูกช้าง  ลูกช้างก็หลง  โอมติดลูกคน  ลุกคนก็ไห้  โอมติดลูกช้างไห้หา  โอมคะติดคะติด  โอมสวาหุมติด  ฯ

คาถาก๋าละเวก

วะจะจะ   สะต๋ามะโน  ธัมมัง  ปะภาโยหัง  อะก๋าเสสิ  ก๋าละวีกโก๋  ทุเลวา

คาถาม่านพยากาเผือก(มหาเสน่ห์)

อุ่งปิติกาศ ต๊ะย่ำซ่ำปุ่นนัง สัพป๊ะสิทธิ สุขาวาหัง

ซิวิเก่ เหน่ ทิตตว่า มันตาเล่ตุ่ง อุ่ง สุระสะตรี

อุ่งสัมปู่มา รวยยามา เอเลจุน สัมปู่เรสู่ พยาเรตะกา

เรปามัน มันกากา อุ่งพยากา อุ่งกากา กิ๊ดสะเปี้ยะซ่าลอ

สัพพะสิทธิมหาลาภา ประสิทธิเม

คำโอกาสปู่จาเตียน

สาธุสาธุโอกาสะข้า แต่พระมหายันต์เจ้าจุบทตัวอักขะระพยัญชนะบัดนี้ผู้ข้า (บอกจอ) ได้ลงเดี่ยนตำมรู้จายังพระแก้วเจ้าตั้งสามเป็นเก๊าเป็นประธานตั้งพิสสะนูครูบาอาจารย์เจ้าจุต้นจุพระองค์ตั้งเตวบุตรเทวดาพญาอินตำและเควตาอันซักษาราระสันฐานบ้านเมืองและวัดวาอารามและเทวดาอันซักษาเคหะหอเฮือนตั้งมวลบัดนี้ผู้ข้า (บอกชื่อ) ก็ได้สักการะบูชายังบุปผาราจาตวงตอกข้าวตอกดอกไม้และเตียนยันต์กถาเรื่องนี้ก็ขอยข้าพเจ้า (บอกย) หายเสียยังอุบาทว์อุปัทวะกังวลคนทะรายเภยยะตั้งมวลและถ้ยยกผู้มีชื่อว่า (บอกขี่ยผู้มีเรี่ยง) ขอศึกหายซับดับเสียวัจจะนังยังกำผู้สึกมากระทำร้ายตื่นตัวผู้ข้า (บอกจอเรา) แล้วก็รุ่งที่ยกับหายไปปันนักเที่ยะด้วยเตะและบุญกุ ณ พระมหายันต์เจ้าบทจุตัวอักขะระและพยัญชนะขอรุ่งนี้ยปั้นเสียจากยังอุปัทวะกังวลอนตรายสะปะภัยนะและเคราะห์ทั้งหลายตั้งมวลอันจักบังเกิดและก็รุงอร่างับดับหายไปขั้นปมาบังเกิดเกี่ยะก็อย่าอาจสะมะถะบังเกิดได้ด้วยเต่จะอานุภาวะยันผู้ช้าได้ปู่จายังพระรัสสะเตียนยันกถาเบื่องนี้ผู้ข้าขอถวายกุศลบุญอันนี้ไปเถิงเทวบุตรและเทวดาพญายมราชท้าวจตุโลกตั้ง 4 และนายหนังสือต้นบุญบาปต้นน้ำหยาดหมายตานและเตพปะคายันชักษาสัณฐานบ้านเมืองและวัดวาอารามและเทพปะตาอันซักษาเคหะเย้าเซียนตั้งมวลขอพุ่งมาปัตตำอนุโมทนาตานด้วยกุศลบุญอันผู้ข้าได้ปู่จายังพระรัสสะเตียนยันต์ในที่นี้ในกาละบัดนี้ยามนี้เต็อะแล้วก็พุ่งซื้อเจ้าทั้งหลายนำมายังลาภะสักการแก้วแหวนแสนสิ่งจ้างม้ามิ่งเงินค่าเสื้อผ้าสะปะวัตถุนานาแม้นผู้ข้าได้กว่ายหน้าไป 4 ติสสะก็เป็นที่วันตาระหาเป็นที่สักการะปู่จาแก่ลหมู่คนแลเทวดาทั้งหลายที่กขณะยันอยู่ยันไปอยู่ก็ตี้ยมีใจไปก็ขอยมีโจคซื้อปั้นเสียยังโสกเส้าโสกำสะป๊ะเคาระห์หมู่โรคาซื้อหายจากเป็นดั่งน้ำกิ่งตกจากใบบัวใบบอนนั้นรุ่งจักมีเตียง แต่ที่หลี แต่เที่ยะฯ

คำขึ้นขันตั้งพิธีสะเดาะเคระห์ สืบชะตา

นะโม ๓ จบ  ขื้นชุนุมเทวดา ฯลฯ

สาธุ สาธุ ปิสสะนู๋  ครูบาอาจารย์ มีคุณพระพุทธเจ้า คุณพระธรรมเจ้า คุณพระสังฆะเจ้า คุณพระปิตาคุณพระมารดา คุณครูบาอาจ๋ารย์ คุณแก้วเจ้าตังสามประก๋าร คุณพระพุทธัง คุณพระธัมมัง คุณพระสังฆัง คุณพ่อขุนเม็งรายมหาราชเจ้า ครูเก้าครูป๋าย  ครูตาย  และครูยัง  ครูไปก่อนหน้าและตามหลัง โอมสิทธิก๋ารครูบาอาจารย์หื้อแก่กู  กูจักเรียกติ๊บพมนต์หื้อลุก  กูจักปุกติ๊บพมนต์หื้อตื่น  ติ๊บพมนต์กูไปตี่อื่นก็หื้อมันมา มาเน้อพ่อมา ขอจุ่งมาปกปักฮักษาและเป็นสักขีพยานในฑีฆากาละบัดนี้ยามนี้หมายมี...........ต่างคนก็ต่างตกแต่งแป๋งพร้อมน้อมนำมายัง  มะธุปบุปผาราจาดวงดอกข้าวตอกดอกไม้ลำเตียน และจตุปัจจัยเครื่องสักการะปู่จาตังหลายมวลฝุงนี้ ได้มาน้อเวนเกนหื้อแก่ต๋นตั๋วแห่งเรา อันเป็นลูกศิษย์แห่งองค์สัพพัญญูพระพุทธเจ้าเจ้า เพื่อว่าจักมาสืบชาตาเสดาธห์และผูกดวงในฑีฆากาละวันนี้ยามนี้แม่นว่าจาตาของ.....ได้ตกได้ขาดไปด้วยประก๋ารสันใด เป็นแต่เคราะห์เป็นแต่นามเป็นแต่โขงจาตา ดั่งอั้นก็ดี แม่นว่ามีพยาธิเกิดกับเนื้อกับตัวของดั่งอั้นก็ดี ก็ขออันเจิญเอายัง คุณพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า คุณพระสังฆะเจ้า คุณพระปิตา คุณพระมารดา คุณครูบาอาจ๋ารย์ คุณแก้วเจ้าตังสามประก๋าร จุ่งด็มาจ่ยวปกปักฮักษาและปัดเป่า ยังภัยยะกั๋งวลอนตราย อุบาทว์พยาธิโรคาเป็นต้นว่ามะนุสสะภัย โจ๋ระภัย โลกั๋นตะระภัย อุปัททะวะกั๋งวลอนตรายตังหลาย มีต้นว่า เคราะห์ปี๋ เคราะห์เดือน เคราะห์วัน เคราะห์ยาม เคราะห์เมื่อหลับเมื่อตื่น เคราะห์เมื่อยืนเมื่อเตียว เคราะห์เมือเกี้ยวเมื่อกิ๋น เคราะห์สิบสามอันอยู่ปายหน้า เคราะห์สิบห้าอันอยู่ปายหนัง จุ่งได้นิรากลากลาดจากสันตะระต๋นตั๋วแห่ง....อันเป็นเจ้าจาตาเจ้าเสื้อผ้าและเจ้าของเครื่องปู่จามวลฝูงนี้ไปจุ๊วันจุ๊ยามจ๊ๆเสมอดั่งดั่งน้ำกลิ้นตกจากใบบัวใบบอนบ่ได้เศษสะหรอนั้นจุ่งจักมีเตี่ยงแต๊ดีหลี ตั้งแต่กาลบัดนี้ไปปายหน้า ท่านตังหลายได้มาสืบชาตาเสดาะเคราะห์ผูกดวงไปแล้ว แม่นต่านอยู่ก็หื้อมีจัย ไปก็หื้อมีโจคลาภผาบแป้ยังภัยยะกั๋งวลอนตรายต่างๆนั้นจุ่งจักมีเตี่ยงแต๊ดีหลี

**สิทธิกิจจั๋ง สิทธิกั๋มมัง สิทธิตะถาคะโต๋ สิทธิอิติปิโส ภะคะวา สิโรเม พุทธะเตวะนะพรหมะเยวะ ปิสสะนู๋กั๋ญเจ๋ ชะนะไชยวันติ ภะวันตุ เมฯ

มหารัตนัจจั๋งคุรีจัยน้อย (ดาบแก้วพญาอินทร์)

* นะโม  ภะคะวาติยา  มะหาระตะนัจจั๋งคุรี  จักกะวารานัง  สารีปุตตะ  มะหาโมคคัลลาโน  กัสสะโป๋  สักกะลักขะโณ  โพธิปั๋ลลังกั๋ง อะสังขัยยัง มาเสนะ  สุมะโนโกตะโม จักกะวาฬัง เต๋นะพุทธานุภาเวนะ เต๋นะ ธัมมานุภาเวนะ เต๋นะสังฆานุภาเวนะ

* สะหัสสะระสี สะหัสสะมุนี สะหัสสะรักขัง สะหัสสะเวปปะจิตตั๋ง สะหัสสะอินตา  สะหัสสะพรัหมา  สะหัสสะเตวาสะหัสสะระทะนากา สะหัสสะกุ๊รุ๊อัจจะริยายะ โอมยานัง โอมยุป๋ายะนัง  โอมป๋ายะทัตว๋ายะ  ปัตตะจะวิรักขานัง นิยะตะเถรา นะ นา มุกขะป๋าราณะสิ สินาสะโต๋ สิโร ปัพพะตะราชา สัพเพปุญญา เต๋ชานุภาเวนะ โอมทุเร ทุเร สวาหาย

* นะโม ปัฎฐะวี จะสุนทะรี สะปัญโญ โพธิปั๋ญลังกั๋ง อะสังขัยยัง มาระเสนัง จัยยะกั๋มมัง อะหังสัพพะสัตถู วินาสันตุ โอม ทุเร ทุเร สวาหาย

* สุมะโน โกตะโม อิติปิโส ภะคะวา อิติมันต๋า สุขาวะหา พุทธะคุณัญจะ เต๋เจ นะมันต๋าปิ สุขาวะหา ธัมมะคุนัญจะ เต๋เจนะ มันต๋าปิ สุขาวะหา สังฆะคุนัญจะ เต๋เจ นะมันต๋าปิ สุขาวะหา โอม ทุ เร ทุเร สวาหะ

* โอมปัฎฐะวี  พะละสุนทะรี  ปัญโญ  โพธิปัลลังกั๋ง  อะสังขัยยัง  มาระเสนัง สัพพะภูต๋า  ภูมะพัตตะนาคา  คุรุโธ  มะหายักขา  นะ  ปะสะรา  กุมภัณฑะ  มะหายักขา  จา ตุมะหาราชิก๋า  เทวา  ต๋าวะต๋าสา เทวา  ตุสิตา  เทวา  ยาวะโส โย มะหาพรัหมา  อิสีติ  มะหา คาถารัสสะ  พุทธะมาโต๋  ทุจจะนะคะรา  พาราณะสิ  นะคะเร  โพธิ  มาระวิจัยยัง สัพพัญญูตัญญาณัปปะฎิเวธัง  นะวะโลกุตตะระ  ธัมเมหิ  สัพเพปิ  เม  พุทธะคุเณ  อาวัชชิตว๋า  เวสาลิยา  ตีสุ  ป๋าก๋ารันตะเรสุ  ติยามะรัตติง  ปะริตตัง กะโรนโต๋  อายัสะมา  อานันทัตเถโร  วิยะการุณญะจิตตัง  อุปัฎฐะเปตวา โก๋ฎิสะตะสะหัสเสสุ  จักกะวาเฬสุ  เทวะตา ยัสสายัมปะฎิคัณหันติ  โอม  ทุเร  ทุเร  สวาหาย

         * สุมะโน  โคตะโม  อิติปิโส  ภะคะวา  อิติ  ตะติยะ  จะ  เภภัตตั๋ง  ทุกขัง  อะนิจจั๋ง  อะนัตต๋า  สัตตะโพชฌังโค  มัคคะนัตต๋ายะ  ธัมมะจักกั๋ง   ปะวัตตะนัง  สักกะระวินะยะ  สัตตะมันต๋า  ปะชะนัง  จัตต๋าโร  อิทธิ  ป๋าทะจะตุวิสะติ  นะ

โม  นะมินต๋า  สะหัสสะระสี   สะหัสสะมุนี  สะหัสสะลักขะณัง  สะหัสสะอินตา  สะหัสสะพรหมา  สะหัสสะเทวา  สะหัสสะคุรุอาจาริยานัง  นะโม  นะมันต๋านัง  ราชะภะยัง  โจ๋ระภะยัง  อัคคิภะยัง  อุทะกะภะยัง  ทุจะรูปะภะยัง  ริชชัสสะภะยัง  สัพพันธัง  อัตตะนัญจะ  ชิวหาโนคะลา  เมตตั๋ยโย  ปุญญาคะนา  พุทธานุภาเวนะ  ธัมมานุภาเวนะ  สังฆานุภาเวนะ  มหาระตะนัจจั๋งคุรี  โอม  ทุเร  ทุเร  สวาหาย

         * โอม  อะยัง  ปัฎฐะวี  สักกา  ภาเค  นะ  สัปปะโร  อะสะเจ๋นโต๋  อะตะสิ  อิติยะ  ปะติยะ  อะยัง  โอมจั๋นต๊ะ  มหาจั๋นต๊ะ  โอมสะโร  นะหัง  สวาหัง

* นะโมพุทธัสสะ  นะโมธัมมัสสะ  นะโมสังฆัสสะ  เสยะทิธัง  หุลู  หุลู  หุลู  สะวาหายะ ปัญจะมาเร  ชิโนนาโถ  ปัตโต  สัมโพธิมุตตะมัง  จะตุสัจจัง  ปะกาเสสิ  ธัมมะจักกัง  ปะวัตตะยิ  เอเตนะ  สัจจะวัชเชนะสัมมาลา  ปาลายันตุ  เอเตนะสัจจะวัชเชนะ  โหตุเม  ชะยะมังคะลัง

อัตถิ  อิมัสะมิง  กาเย  เกสา  โลมา  นะขา  ทันตา  ตะโจ  มังสัง  นะหารู  อัฏฐี อัฏฐิมิญชัง  วักกัง  หะทะยัง  ยะกะนัง  กิโลมะกัง  ปัปผาสัง  อันตัง  อันตะคุณัง  อุทะริยังกะรีสัง  ปิตตัง  เสมหัง  ปุพโพ   โลหิตัง  เสโท  เมโท  อัสสุวะสา   เขโฬ   สิงฆาณิกา  ละสิกา  มุตตัง   มัตถะเก  มัตถะลุงคันติ

(ใช่เส็กรน้ำ รดบ้านเรื่อน น้านคค้า ป้องกันภัยอันตรายต่างๆ เป็นศิริมงคล)

เครื่องครัวสะตวงถอน

เครื่อง  ๑๕  หื้อแต่งแป๋ง  มีพร้า  ขวานมุย  สิ่ว  เสียม  ใส่ในสะตวง  มีเหล้า ๑ ก๊ดก  ผ้าขาวชิ้นหนึ่งปกเหล้าไว้

ขันตั้ง

เงิน ๑๘ บาท  ผ้าขาวผ้าแดง  ดอก  เข้าเปลือก  ข้าวสาร  หมากหัวปูมัด  เตียนเล่มบาท  ๒  เล่ม  เล่มเฟื้อง ๒ เล่ม  เตียนน้อย  ๔ คู่

สวดถอนบ้านเรือน สวดถอนเดี่ยว

โส มาริสา สิริปิ๊สสะนู๋ กั๋มมะราจา ดูราพระยาปิ๊สสะนู๋กั๋มมะราจาเจ้าต๋นมีอิทธิฤทธียศสะราบ ใต้ฟ้าผาบจุมปูเจ้าตังหลาย เป๋นผู้ฉลาดรู้ จ่างถอนเสียยัง สัพพะขึด สัพพะเสื่อม สัพพะเคราะห์ สัพพะภัย สัพพะอุปัทวะ สัพพะอุบาทว์ อันจักมาเบียดเบียน หื้อเป๋นเหตุ หื้อ วินาศฉิบหายนาๆต่างๆ หลอนได้มีวิปลาส หลอนหากได้ประมาทจ๋นจ๋ำ หลอนหากได้กระทำอันบ่ดี มีต้นว่า แอ่วกระแส แผ่ทวาร รวานพระหนม ถมสมุทร ผุทธะ โอมโยชชะนะจิส ขุนธรณี โอคคะโทกะพุมมา พิลาลับแลกล้ำไกกา ปะเภทา มาแถมเล่าสัพพะของเก่ามวลมาก บอกก็ว่า ลุกะสะปะริวาต๋าตั๋ง ถอนแลกล้ำสัพพะทุกต่ำ ตังมวลปะระวาต๋า ให้ล่วงล้ำ หลอนได้กระทำหลาย หากได้แป๋งเรือนก๋วมต๋อ ก๋วมน้ำบ่อรูหลาว ก๋วมจ๋อมปลวก บวกควาย ครกมองหลองเข้า ป่าจ๊าขอนผี หน่อหินผา อันมีในดินเป๋นของประหลาด มีต้นว่า รูปครุฑ รูปนาค รูปกุ๋มภัณฑ์ รูปยักษ์ รูปเย็น ฝูงนี้ก็ดี อันนึ่งเล่าหลอนหากได้เอาไม้ที่เสื่อม คือว่าไม้ดำ ทาน้ำงำเงาเครือเขาเกี้วยต๋าย ปล๋ายขวั้น ต๋าวันผ่าง่าม ต๋ายฟ้าผ่าต๋ายจัน ไม้นอนขอนต่าว ไม้เกิดจ๋อมปลวกบวกควาย กิ่งก้อมอิงกิ่งเนิ้งใจ๋มอดใจ๋ร้าย ใจ๋เส้าในกล๋วง อมปี้อมเปืยก เป๋นร่องเป๋นรู เป๋นโยนีองคาติ สัพพะของประหลาดตังมวล ย่อมถอดถอนเสียแต๊ดีหลี บัดหนี้หมายมี..........อันเป๋นเจ้าบ้านเจ้าเรือนเจ้าที่เจ้าแดนที่นี้ เพื่อจักบริกั๋มปู่จาแก่ท่าน ตั้งหากในวันนี้ยามนี้แต๊ดีหลี ขอโอกาสราธนาเจ้าตัง๕จ่งย้ายตี๋นติ๊บเสด็จลีลามาจากที่อยู่ของต๋น ขอจุ่งมารับเอายัง เครื่องขียาปู่จาตังหลายมวลฝูงนี้ ในบริเวรอันเป๋นที่อยู่แห่งผู้ข้าตังหลาย แล้วจุ่งถอดถอนเสียยังสัพพะขึดสัพพะเสื่อม สัพพะภัยยะ สัพพะโรคา สัพพะอุบาทว์ สัพพะ พยาธิตังมวลขอหื้อผู้ข้าตังหลาย อันเป๋นเจ้าหอ เจ้าเรือน เจ้าที่จาแดนที่นี้ ได้อยู่เย็นเป๋นสุขสำราญบานใจ๋โดยเดชบุญคุณเจ้าตังหลาย หากได้ถอดได้ถอนสัพพะภัยยะสัพพะอันบ่ดีตังมวล แล้วหื้อขุมขัง รักษาผู้ข้าตังหลายนั้นเตียงแต๊ดีหลี

 (แล้วเอาเหล้าในบอกหยาดใส่ในสะตวงหื้อว่าดังนี้)

วาก๋าสะขะรา สิระเทหะ วิกขะวิทา ระยัม อันตะระถัง วิภูเทยยะ ภูโต๋เก๋ อะสุรา มะปุผา (แล้วว่า) บัดนีเจ้าบ้านเจ้าเรือน เจ้าที่เจ้าแดน อันนี้หื้อได้อยู่ดีมีสุขพ้นเสียจากสัพพะภัยยะ เคราะห์อุบาทว์ พยาธิกัวลอนตรายตังหลายนาๆต่างๆตังมวล หื้อมีเต๋จา  อายุ  วรรณะ  สะหรีทีฆา  อายุหมั้นยื่นยาวไปเสี้ยงจริก๋าล  ยาวนานนักนั้นจุ่งจักมีเตี่ยงแต้ดีหลี  ต่อนี้คหัสถ์เจ้าจุต๋นจุองค์  มีพยาอาทิตย์เป็นเก๊า  ขอจุ๋งเสด็จลีลามารับเอายังเครื่องขียาปู่จาปัณณาก๋าร  ของผู้ข้าตังหลายมวลฝูงนี้แล้ว  ขอจุ่งห้ามตั๊บเสียยังอุปัทวะกังวลอนตรายตังหลายนาๆต่างๆทุกผะก๋าร  คือว่า  ราจ๊ะสันตรายเจ้า  ระสันตราย  อะติสันตราย  อะมะนุสสันตราย  อุทักกะสันตราย  อุปัทวะกังวลอนตราย  นาๆต่างๆอันจักมาบังเกิดในสันตระแห่งผู้ข้า  เจ้าเครื่องปู่จาตังมวลฝู่งนี้  หมายมี....................หื้อได้อยู่ดีเตี้ยงแต้ดีหลี  และหื้อได้ตั้งอยู่  เสถียรทีฆา  อายุหมั้นยืนยาวเป็นไปเสี้ยงจิรก๋าล  อุปถัมภ์พระบวรชินะสาสนาเป็นที่ปิยะ  มะโนมะทะสะนิยะ  แกคนและเทวดาตังหลาย  ถะหลาบต่อเต๊า  ๕๐๐๐ พระวัสสา  นั้นจุ่งจักมีเตี่ยงแต้ดีหลี

(แล้วหื้อเจ้าของบ้านเอาขี้ดินเศษไม้มาไส่ในสะตวง  เจ้าของบ้านดำหัวลงใส่สะตวง  หื้อว่าดังนี้...)

อมสมุหะกะตั่ง  สมุหะกะณัง  สมุหะเนยยะ  เอวังเสมา  สมุหะกิตะภา   พุทธัง  ปัจจะขามิ  ธัมมัง  ปัจจะขามิ  สังฆัง  ปัจจะขามิ  ธารยามิ  อะวิเนยยัง ปัจจะขามิ  อม  อะยัง  มะหาปะฐะวี  อะกะเถโร  อะกะสิ  อะขะติยะปะณิ

อมจั๋นต๊ะ  มหาจั๋นต๊ะ  อม  สะโลนะหัง  สวาหัง... (พระเจ้าหย้อดิน)

อม  อะถะโข  ถาถากิโร  พุทธะวะจะนัง  สุตวา  อะกันตัง  อะยิยะมะถะ  เมตตัญจะ  อม  อธังอะโธ  ถะกัสสะ...

(พระเจ้าปั๋นเขตยักษ์)     แล้วหื้อส่งสะตวงหนวันตก

คำปดขันตั้ง

นะโมพุทธายะ นะโมธัมมายะ นะโมสังฆายะ อมตั๋ง ตั๋ง สะระณังคะโต๋ ปุ ปุ ยุตว๋าติ ฯ

คำปดขันตั้ง อีกบทหนึ่ง

พุทธังปัญจักขามิ  ธัมมังปัญจักขามิ  สังฆังปัญจักขามิ ฯ

สะแน (ทำเสน่ห์แบบเขมร)

ชาวเขมรส่วย มีความเชื่อในเรื่องเสน่ห์ ที่เสกเพื่อให้คนอื่นหลงรัก หลายแบบหลายอย่าง หลายคาถาอาคม และมีชื่อเรียกต่างๆกันดังนี้

๑. เสกให้คนรักคนนิยมชมชอบแบบธรรมดา เช่น สะแนมุข (เสน่ห์หน้า) กระเลก ญะญืม (เหลือบเห็นแล้วยิ้ม) โดยมากเสกแป้ง เสกขี้ผึ้งสีปาก เสกหมากพลูเคี้ยว เสกบุหรี่สูบ เสกดอกไม้ทัดหู เป็นต้น

คาถาสะแนมุข (เสน่ห์ใบหน้า)

         โอมกระเลกญะญืม มหา กระเลกญะญืม กระเลกเตียง สดัจมนแตร็ย โตจ ธม เนียงแสร็ย ขุนนาง คะมุมเป็งลำออง อังกรองเบ็งสรอม มะรอมเป็งตึก ออยฮอง นึกระลึก โมกอัญ ส็อบ ทะไง ฯ

๒. เสกให้คลายโกรธ เช่น สะแน มหาสระล็อน (เสน่ห์มหาอ่อนใจ) มหารำสาย (มหาคลาย) คือเสกขี้ผึ้งสีปาก เสกขี้ผึ้งใส่โองน้ำให้คนที่โกรธดื่มแล้วคลายโกรธ กลับมารักมานับถือแทน

๓. เสกให้คนนิยม ค้าขายดี เช่น สะแน เนียง บอย (เสน่ห์นางกวัก) หรือเป็นศิลปินนักร้อง นักแสดง ให้คนนิยม เช่น สแน เสราะแป็ยโนงมูย (บ่อน้ำหนึ่งแห่งสามหมู่บ้าน) สาลิกาลิ้นทอง การะเวก การปันเจาะเมียส (นะหน้าทอง) คือการเอาแผ่นทองคำมาเสกคลึงบนเนื้อคน แล้วทองก็หายวับเข้าไปในเนื้อคน เวลาเสกมนต์เรียกจะมีสีทองปรากฏให้เห็นบนใบหน้า

คาถาเนียงบอย (นางกวัก)

เอหิ เจ้าเอย เติบอัญเจิญ ปเรียย กระมม เตียงปรำปิล กูมาตาปิตูหิ ยะสิโรมะสัง อุอะ อะมะหิสุตัง มัคคังเรียะซา อ็อง อัญ ฯ

๔. เสกให้หญิงชายหลงรัก หนีตาม ดังนี้

         ๔.๑ สะแน โกน เมือน (เสน่ห์ลูกไก่) มนต์เสน่ห์นี้สามารถเสกเรียกลูกไก่ที่ติดตามแม่ไก่ ให้วิ่งมาหาผู่ร่ายมนต์ได้

         ๔.๒ สะแน ขมอจ (เสน่ห์ผี) เสน่ห์แบบนี้ เขาเอาน้ำมันผีจากศพคนตาย มาผสมกับขี้ผึ่งและว่านอื่นๆ ใช้ทางให้หญิง-ชายรัก ถ้าไม่รักไม่หนีตามก็กลายเป็นบ้า เสียสติ เรียกว่า สะแนจะกูด (เสน่ห์บ้า)

คาถาสะแนขมอจ (เสน่ห์ผี)

สิหิงคะนาถัง วะรูปสันติรัง ติโลกะพันธะนัง วะรัง ทักขิณาหัง นินเธ พรหมะปูชิตัง จะตุมาพะลัง จะตุลาสิกลา สิหิงคะนาถัง โอมลิงคเณ มัสมา ปินราวา หาเฮาเนียงแกว เนียงกวง เนียงสดับ ปเรียะม็วน ปเรียะ กรูฮาเฮา ออมโสรบมหาโสรบ เติบ กรู ปเรออัญ ออยโสรน ปเรียยโตจ ปเรียยธม โสรบน็ว อากมปักสา บอวอร กันโตงข็ว จำเตียว แสร็ย คเมา สระน็อส สะแนจัน ประเสีร โสเภือน อัญ ดะ สะแน จูร ออยจูร สระลัญ จูร เอย สกับอัญ เจียกรูบาเทียย ออมกระปุม รีก ต็วเตก เกิด ตุก กระเลก เขิญ มุข ออม กระปม ปะกา ฯ

         ๔.๓ สะแน เปรียย (เสน่ห์ผีพราย) เสน่ห์แบบนี้เขาเอาน้ำมันผีจากศพหญิงตายทั้งกลม มาผสมกับขี้ผึ่งและว่านอื่นๆ มาหุงทำเสน่ห์ ใช้ทา หรือดีดให้ถูกคนที่หมายปอง ถ้าไม่รักไม่หนีตามก็กลายเป็นบ้า เสียสติไปเช่นกัน แบบนี้เขาเล่าว่า สะแน จะกูด โพง (เสน่ห์บ้าเป็นฝูง) คือทำให้คนในพิธีบุญหรือคนมากๆ บ้า พากันร้องรำสนุกๆ เท่านั้น พอคลายมนต์ก็หายเป็นปกติ

คาถาสะแนเปรียย (เสน่ห์ผีพราย)

ออม สันธึก ปะกัวเกรือม ระเติว เติม ชนำ ปะกัว เลือน กะกรึง กรูอัญ น็ว เวียล สระงัด สระน็อส เปียก พลุม เยียส ยุม กน็อง ปรีย อัญ เฮา เนียง แสร็ย สันธึก ปะกัว ปอูก เนียง แอ๊ย สันทุก เนียงอุกสันไท เนื้ยงเปิว สะแน ปะกัวนอง ประไว สะแน ปเรียย ออมเตินโรย เติน เปือน เติน กรูประ เวือน มามาเร็วๆ ฯ

         ยังมีอีกแบบหนึ่ง เรียกว่า สะแน สราด (เสน่ห์แก้ผ้า) คือเมื่อโดนเสน่ห์แล้วจะบ้าแก้ผ้าเปือยกาย ในบรรดาเสน่ห์ที่ทำให้คนรักคนหลงนี้ ยังมีอีกบทหนึ่งชื่อว่า มหารำจูล (มหารำจวน) ตามความหมายคือ ให้กระสับกระส่ายนอนไม่หลับ คิดถึงตลอดเวลา

         ๕. ปนาย (ทำให้ร้าง) จะว่าเสน่ห์ก็ไม่เชิง แต่เป็นความเชื่อว่า สามารถเสกให้หญิง-ชายที่เป็นคู่รักกัน เกิดการหน่าย ทะเลาะ เลิกร้างจากกัน และก็ใส่เสน่ห์ให้รักอีกคนหนึ่ง เช่น สามีไปมีภรรยาใหม่ เขาก็ทำให้สามีและภรรยาใหม่แตกกัน แล้วก็มาหลงรักภรรยาเก่า

         นอกจากนี้ยังมีเสน่ห์ที่พิสดารอีกมากมายเช่น เสน่ห์ยาแฝด โดยการสลักกิ่งไม้ทำรูปหุ่นคนชาย-หญิง แล้วเอาเส้นผมผีตายทั้งกลม หรือด้ายสายสิญจน์มัดหุ่น ถ้าหันหน้าเข้าหากันคู่นั้นจะรักกัน ถ้าหันหน้าออกจากกันคู่นั้นจะแหนงหน่ายและแตกแยกกัน ที่ทำได้อย่างนี้เพราะมีเวทมนต์คาถาเรียกว่า ปลึง (ขวัญ) ของคนที่จะทำมาเสกมนต์มัดไว้ตรึงกับหุ่นแล้วจึงทำ แต่วิชาดำเหล่านี้เป็นวิชาลึกลับสืบค้นยาก คนไม่ค่อยยอมบอกกันง่ายๆ