کودکی و شروع فوتبال در اروگوئه

لوئیز آلبرتو سوارز دیاز در 24 ژانویه 1987 در سالـتو، اروگوئه متولد شد. او در خانواده‌ای فقیر بزرگ شد و زندگی سختی را تجربه کرد. وقتی هفت ساله بود، خانواده‌اش به مونته‌ویدئو نقل‌مکان کردند، جایی که او فوتبالش را در خیابان‌ها و زمین‌های خاکی آغاز کرد.

فقر، مشکلات خانوادگی و نبود امکانات، سوارز را از همان سنین کودکی به بازیکنی سرسخت و مبارز تبدیل کرد. او خیلی زود به تیم ناسیونال اروگوئه پیوست و در 14 سالگی برای تأمین هزینه‌های زندگی، به‌عنوان رفتگر خیابانی کار می‌کرد.

اما اتفاقی که مسیر زندگی‌اش را تغییر داد، آشنایی با سوفیا بالبی، دختری بود که بعدها همسرش شد. سوفیا از خانواده‌ای مرفه بود و سوارز را تشویق کرد که برای رسیدن به رؤیاهایش تلاش کند. این رابطه، انگیزه‌ای شد تا او بیشتر از همیشه روی فوتبال تمرکز کند.

اولین قدم در اروپا؛ انتقال به گرونینگن

در سال 2006، استعداد سوارز در ناسیونال توجه تیم هلندی گرونینگن را جلب کرد و او با 800 هزار یورو راهی اروپا شد. این انتقال، شروعی دشوار برایش بود؛ او نه زبان هلندی را می‌دانست و نه به شرایط زندگی در اروپا عادت داشت.

اما چیزی که سوارز را از دیگر بازیکنان متمایز می‌کرد، اراده و جنگندگی بی‌حد و مرزش بود. خیلی زود با فوتبال هلند تطبیق پیدا کرد و در اولین فصل حضورش، 10 گل زد. همین عملکرد کافی بود تا تیم بزرگ‌تر هلند، یعنی آژاکس آمستردام، به سراغش بیاید.

درخشش در آژاکس و اولین جنجال‌ها

در سال 2007، آژاکس با پرداخت 7.5 میلیون یورو سوارز را جذب کرد. در این تیم، او به یک گلزن بی‌رحم تبدیل شد. در چهار فصل حضورش، 111 گل در 159 بازی به ثمر رساند و در فصل 2010-11، عنوان آقای گل لیگ هلند را کسب کرد.

اما در همین دوران، نخستین جنجال‌های سوارز هم آغاز شد. در سال 2010، در یک بازی مقابل آیندهوون، او اوتمن باکال، بازیکن حریف را گاز گرفت. این اتفاق باعث شد که رسانه‌ها لقب "آدم‌خوار" را به او بدهند و او 7 جلسه از سوی فدراسیون فوتبال هلند محروم شد.