کودکی و آغاز راه؛ فوتبال در خون رونالدینیو

رونالدو ده آسیس موریرا، معروف به رونالدینیو، در 21 مارس 1980 در شهر پورتو آلگره برزیل به دنیا آمد. فوتبال در خانواده‌اش جریان داشت. پدرش، ژوآئو، یک کارگر کشتی‌سازی بود که در اوقات فراغت فوتبال بازی می‌کرد. برادر بزرگ‌ترش، روبرتو، یک استعداد ناب فوتبالی بود و برای تیم گرمیو بازی می‌کرد.

اما زندگی همیشه با رونالدینیو مهربان نبود. وقتی فقط هشت سال داشت، پدرش در اثر سکته قلبی در استخر خانه‌شان از دنیا رفت. این حادثه ضربه‌ی بزرگی برای خانواده بود، اما باعث شد که رونالدینیو به فوتبال به‌عنوان راهی برای ادامه راه پدر و برادرش نگاه کند.

از همان کودکی، سبک بازی متفاوتی داشت. در محله‌های خاکی، ساعاتی بی‌پایان را صرف دریبل زدن می‌کرد. تکنیک‌هایش را از فوتبال سالنی (فوتسال) یاد گرفت؛ جایی که فضای کوچک، سرعت بالا و نیاز به خلاقیت، استعداد طبیعی او را شکوفا کرد.

شروع حرفه‌ای؛ درخشش در گرمیو

در 17 سالگی، به تیم اصلی گرمیو راه یافت و به‌سرعت تبدیل به ستاره‌ای جوان شد. بازی‌های او در لیگ برزیل، ترکیبی از تکنیک، سرعت و خلاقیت محض بود. دریبل‌هایش غیرقابل پیش‌بینی بود، پاس‌هایش فریبنده و شوت‌هایش دقیق.

اما اتفاقی که نام او را در دنیا مطرح کرد، به سال 1999 برمی‌گردد. در یک بازی دوستانه مقابل ونزوئلا، با یک حرکت فوق‌العاده، چند مدافع را جا گذاشت و یک گل تماشایی به ثمر رساند. همین کافی بود تا نگاه‌ها به سمت او جلب شود.

چند ماه بعد، در کوپا آمریکا 1999، با همان سبک خاصش به میدان رفت و یکی از زیباترین گل‌های تاریخ این تورنمنت را مقابل ونزوئلا زد. از همان زمان، اروپایی‌ها برای جذب این پدیده‌ی برزیلی صف کشیدند.