پدیدهای که مصدومیتها هم نتوانستند متوقفش کنند
رونالدو نازاریو، معروف به الفنومنو (پدیده)، یکی از بزرگترین مهاجمان تاریخ فوتبال است. او با سرعت انفجاری، تکنیک بینظیر و شم گلزنی استثناییاش، دنیای فوتبال را تسخیر کرد. رونالدو در دوران حرفهای خود برای تیمهایی مانند بارسلونا، اینتر، رئال مادرید و میلان بازی کرد و توانست دو بار برنده توپ طلا شود. اما داستان او تنها درباره موفقیت نیست، بلکه روایتی از مبارزه با مصدومیتهای ویرانگر است؛ مصدومیتهایی که شاید هر بازیکنی را نابود میکرد، اما رونالدو همیشه بازمیگشت.
رونالدو در 22 سپتامبر 1976 در برزیل به دنیا آمد. استعدادش خیلی زود درخشش پیدا کرد و در سن 16 سالگی، به تیم کروزeiro پیوست. او در همان فصل اول، 44 گل در 47 بازی به ثمر رساند و نشان داد که یک مهاجم فوقالعاده در حال ظهور است. درخشش او در برزیل، باعث شد که باشگاه PSV آیندهوون در سال 1994 او را به اروپا بیاورد. رونالدو در هلند هم فوقالعاده بود و با 54 گل در 57 بازی، خودش را به عنوان یکی از بهترین جوانان فوتبال معرفی کرد.
در سال 1996، بارسلونا با پرداخت مبلغ 19.5 میلیون دلار که در آن زمان یک رکورد محسوب میشد، رونالدو را به خدمت گرفت. او تنها یک فصل در بارسا ماند، اما در همین مدت 47 گل در 49 بازی به ثمر رساند و توپ طلای 1997 را برد. شاید مهمترین لحظه او در این فصل، گل افسانهایاش مقابل کامپوستلا بود؛ جایی که از میانه میدان توپ را برداشت، چندین مدافع را دریبل زد و یکی از زیباترین گلهای تاریخ را ثبت کرد.
در سال 1997، اینترمیلان برای خرید رونالدو 27 میلیون دلار پرداخت کرد که در آن زمان گرانترین انتقال تاریخ بود. رونالدو در اولین فصل خود 34 گل در 47 بازی زد و اینتر را به قهرمانی در جام یوفا رساند. اما نقطه اوج او، جام جهانی 1998 بود، جایی که همه انتظار داشتند رونالدو برزیل را قهرمان کند. او در تمام طول تورنمنت درخشید، اما در فینال برابر فرانسه، بهطرز عجیبی افت کرد و برزیل 3-0 شکست خورد. بعدها مشخص شد که او چند ساعت قبل از بازی دچار حمله عصبی شده بود، اما پزشکان اجازه بازی به او دادند.
اما بزرگترین ضربه به رونالدو، در سال 1999 اتفاق افتاد، جایی که دچار اولین مصدومیت جدی زانویش شد. او بعد از چند ماه بازگشت، اما در همان بازی اول، زانویش به شکل وحشتناکی از هم پاشید. تصاویر گریههای رونالدو در زمین، هنوز هم از تلخترین صحنههای تاریخ فوتبال است.