Geschiedenis

11-juli viering Kemzeke,1970 …. Toen de genodigde groep verstek moest laten gaan, hebben een aantal Kemzeekse chiroleden een volksdansoptreden gegeven. Dit optreden smaakte naar meer… en Reintje Vos was geboren! Al gauw volgden er meer optredens in eigen land, van kermissen en schoolfeesten tot de grote volksdansfestivals zoals Schoten, Edegem en Mechelen.

In 1975 trad de groep voor de eerste keer op in het buitenland, meer bepaald in het Zweedse Vaxjö. Dit was de eerste van vele internationale uitwisselingen met ongeveer alle Europese landen, maar ook met Zuid-Afrika, Amerika en Canada.

Met fierheid delen we onze Vlaamse volkskunst en tradities met de rest van de wereld. Jaarlijks viert een buitenlandse groep mee met onze meiboomplanting, bij elke lustrum nodigen we meerdere buitenlandse vrienden uit om de viering kracht bij te zetten. Tussendoor vinden ook verschillende groepen ‘op doorreis’ een onderdak in Kemzeke en omgeving. Tot op heden draagt Reintje Vos gastvrijheid hoog in het vaandel.

Reeds in 1977 was er nood aan uitbreiding…. Wat met jongeren die willen volksdansen? Vanaf toen konden danslustige 12-plussers terecht in het toenmalige Vossenhol, een klas in de ‘jongensschool’ van Kemzeke. De jeugdgroep kreeg de naam ‘Reinaerdijn’, naar de oudste zoon van Reinaert in het gelijknamige epos. ‘Reinaerdijn’ kreeg nood aan een jonger broertje, dat ‘Rosseel’ gedoopt werd. Sinds 1987 kan je al leren dansen als je 5 jaar bent….

In 1980 vond Reintje Vos een onderkomen in 't Vossenhol, een oude schapenstal, die later tot dancing omgetoverd was, afbrandde, een nieuw dak kreeg en …. een nieuwe bestemming. Met veel vrijwillige handen werd puin geruimd, geschilderd, ingericht, …. Zodat Reintje Vos, Rosseel en Reinaerdijn een waardige thuis kregen, een ontmoetingsplaats voor jong en minder jong, voor dansers en ambachtslui, voor zang en poppenspel, voor binnen-en buitenlandse volkskunst….

Tot op heden schrijven Reintje Vos, Reinaerdijn en Rosseel mee aan de culturele geschiedenis van Kemzeke en Stekene en hopen dat nog lang te kunnen doen.