Hilde DUROI

Ik woon sinds 1997 in Anderlecht aan het kanaal. Het is een fantastisch mooie plek om te wonen. Je waant je er vaak op vakantie.

Niettemin moeten we toch vaststellen dat er soms wat akkefietjes zijn die het leven onaangenaam maken.

Ongepast gedrag bestrijden

We hebben regelmatig last van achtergelaten afval, hondendrollen, lawaai van moto’s.

Dat er ongemakken kunnen zijn, als we met zovelen bij elkaar wonen is normaal. Toch moeten we erover waken dat de wijk leuk blijft voor jong en oud, van welke afkomst je ook bent.

Dat er drastisch opgetreden wordt tegen degenen die de buurt onveilig en vuil maken.

Anderzijds biedt het kanaal ook heel wat mogelijkheden. Nu al zijn er dagelijks mensen aan het lopen, fietsen, wandelen, spelen….

Nog betere voorzieningen in de wijk

Er kan nog heel wat verbeterd worden volgens mij: er is bijvoorbeeld nergens een speeltuin voor de kleinsten te bespeuren. En ja dat moet in overleg met de buurtbewoners gebeuren, op een plaats waar niemand er last van heeft. Er is ruimte over.

Er zou ook een loopweide voor honden kunnen aangelegd worden. Zo kunnen de honden spelen en rennen in een beveiligde zone wat beter is dan de huidige situatie waar sommigen hun hond laten lopen met gevaar voor anderen.

Niet alleen in de wijk ook daarbuiten…

Ik wil werken aan een Anderlecht waar de bewoners meer met elkaar dan naast elkaar leven. Een warmer Anderlecht. Een van de kernpunten daarbij is het aanpakken van armoede, betere bewoning.

Er wordt veel bijgebouwd, en dat zal leiden tot mooiere wijken. Maar zal dat ook ten goede komen aan de Anderlechtenaar met een uitkering? De strijd tegen de leegstand is hierbij cruciaal.

In mijn buurt heb ik de afgelopen jaren meegemaakt hoe een leegstaand gebouw leidt tot verloedering , ja zelfs criminaliteit. Het is voor de overheid nog steeds moeilijk om snel en gepast in te grijpen omdat het eigendomsrecht nog steeds een goed beschermd recht is dat eigenaren tot weinig verplicht. Zo kunnen gebouwen langdurig leeg staan.

In Anderlecht heeft men geprobeerd om leegstaande panden te laten innemen door vzw’s die daar mooie projecten realiseren in afwachting van de nieuwe bestemming van het gebouw. Dat zijn goede initiatieven die nog moeten doorgezet worden.

Ik ben geboren in Tienen maar woon sinds mijn 22^ste in Brussel. Sinds 1997 in Anderlecht.

Van jongs af aan ben ik actief in de socialistische partij omdat ik geloof dat socialisme de enige manier is waarop iedereen, van waar hij/zij ook komt ,een mooi leven kan bieden met een goede bescherming op momenten dat het nodig is.

In de voorbije legislatuur was ik gemeenteraadslid en lid van PWA Anderlecht.. Dat laatste krijgt doorgaans weinig aandacht maar was voor mij een eye-opener.Velen weten niet hoever sommige mensen verwijderd zijn van de arbeidsmarkt. Competenties als werken met internet, lezen en schrijven zijn vaak te weinig ontwikkeld. Ik heb veel respect voor de medewerkers die dagelijks proberen er iets van te maken.

Beroepshalve werk ik voor de vakbond ABVV en ben verantwoordelijk voor het sociaal departement van de studiedienst. Dat is een dagelijkse strijd tegen onrecht en voor betere rechten voor de werknemers.

Lezen, dansen, zwemmen, wandelen

Elvis Costello

Qimo!

José Saramago

Vaderland van Fernando Aramburu. Over wat extremisme doet bij dader en slachtoffer van terreur en hun families.