ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ

D' Eon


Στο πλαίσιο του Μικρού Παρισιού, είδαμε την παράσταση D' Eon του Renny Krupinski στο χώρο τέχνης Αγγέλων Βήμα. Το Σάββατο 23.11 μάς έκανε την τιμή να παρακολουθήσει την παράσταση ο Άγγλος συγγραφέας του έργου! Ο συγγραφέας και το έργο του πρώτη φορά παρουσιάζονται στην Ελλάδα. Χαιρόμαστε πολύ που έδωσε την πρώτη ελληνική συνέντευξή του στο magazino του Μικρού Παρισιού των Αθηνών.

Είστε πρωτοεμφανιζόμενος στην Ελλάδα με την παραγωγή του D' Eon στο Αγγέλων Βήμα. Πείτε μας λοιπόν κάποια πράγματα για σας.

Είμαι βραβευμένος συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθηγητής σκηνών μάχης στο Manchester Metropolitan University και διεθνώς γνωστός χορογράφος σκηνών μάχης. Μεγάλωσα στο Λονδίνο και τώρα ζω στο Μάντσεστερ. Ο πατέρας μου είναι Πολωνός και η μητέρα μου μισή Ρωσίδα. Δουλεύω για το Royal Shakespeare Company, το Εθνικό θέατρο της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Σκωτίας καθώς και σε 3 μεγάλες τηλεοπτικές σαπουνόπερες στη Βρετανία. Έχω γράψει θεατρικά, 3 από αυτά γυναικείοι μονόλογοι, πολλές κωμωδίες για το ράδιο του BBC και τέλος έχω γράψει σενάρια τηλεοπτικές σειρές.

Είναι ιδιαίτερη τιμή μου που το έργο μου D’ Eon μεταφράστηκε στα ελληνικά από τη Μαργαρίτα Δαλαμάγκα και παρουσιάζεται στο Αγγέλων Βήμα. Είναι μια μοναδική εμπειρία να βλέπω τη δημιουργία μου να παρουσιάζεται ως κάτι τόσο διαφορετικό από αυτό που ξεκίνησε. Το γεγονός ότι γίνεται αρεστό και από το ελληνικό κοινό θεωρώ πως δείχνει τη δύναμη του.


Πώς μάθατε για την ιστορία του D' Eon; Πότε δημοσιεύσατε το έργο, σας ήταν εύκολο να το γράψετε;

Ανακάλυψα το D’ Eon σε ένα σύντομο άρθρο ενός περιοδικού. Με συνεπήρε αμέσως η ιστορία του άντρα/γυναίκας. Το έργο γράφτηκε και ξαναγράφτηκε πολλές φορές ώσπου πήρε την τελική μορφή του το 2017. Η πρώτη του παράσταση έγινε το Φεβρουάριο του 2018.


Όπως γνωρίζουμε ο D’ Eon είναι πραγματικό πρόσωπο. Ήταν Γάλλος διπλωμάτης, κατάσκοπος και στρατιώτης. Πολέμησε στον επταετή πόλεμο. Επίσης, ήθελε να κυκλοφορεί ως γυναίκα. Τι ήταν που σας αιχμαλώτισε στην ιστορία του;

Όπως προείπα, με συνεπήρε ο χαρακτήρας από πολλές οπτικές. Η ικανότητα του με το σπαθί, το θάρρος του, η κατασκοπία, το ποτό, η αλαζονεία και η μοιραία του ανάγκη να αψηφίσει κάθε μορφή εξουσίας. Από την αρχή ήξερα πως κάπου στη ζωή του υπάρχει ένα θεατρικό αλλά μου πήρε καιρό μέχρι να ανακαλύψω τη φωνή του.

Παρόλο που ο D’ Eon είναι ο κεντρικός χαρακτήρας, η ιστορία σχηματίστηκε από τα δεύτερα πρόσωπα και τον τρόπο με τον οποίο σχημάτισαν τον πρωταγωνιστή αλλάζοντας τη ζωή του. Όλα τα πρόσωπα του έργου είναι πραγματικά όπως και όλα τα μεγάλα συμβάντα που διαδραματίζονται σε αυτό. Ενίοτε έχω χρησιμοποιήσει κάποια ποιητική αδεία για δραματικό εφέ. Τις απολογίες μου στον Λουδοβίκο XV, Λουδοβίκο XVI, Μπομαρσέ και τη Μαντάμ Πομπαντούρ.


Το 1769, υπήρχαν ακραίες αντιδράσεις στα φαινόμενα ομοφοβίας, που συχνά οδηγούσαν σε εκτελέσεις. Στις μέρες μας υπάρχει σίγουρα μια πρόοδος στο πως βλέπουμε τη σεξουαλικότητα. Πιστεύετε ότι η κατάσταση κατά κανόνα βελτιώνεται ή απλώς βλέπουμε τη μετάλλαξη της ρατσιστικής συμπεριφοράς σε πιο κεκαλυμμένες μορφές καταστολής;

Πολύ θα μου άρεσε να πω ότι η ανοχή των ανθρώπων πως κάθε είδους μειονότητα έχει αυξηθεί. Δυστυχώς δε βλέπω κάτι τέτοιο... Η θρησκεία, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η φυλή παραμένουν συχνότατα λόγοι για κοινωνικό αποκλεισμό, μίσος και κακοποίηση. Δεν πιστεύω πως όλοι πρέπει να αλλάξουν για να ικανοποιηθεί μια και μόνο μειοψηφία, αλλά πιστεύω πως όλοι έχουν το δικαίωμα να κατέχουν το χώρο που καταλαμβάνουν. Να ανασαίνουν τον ίδιο αέρα με τον γείτονά τους και να κρίνονται με μόνο γνώμονα τα κατορθώματα και τις αποτυχίες τους.

Έχω δίδυμους γιους με σύνδρομο “εύθραυστο Χ”. Έχουν πέσει θύματα bullying από συμμαθητές, συναδέλφους και από δημόσιους υπάλληλους. Όπως και εγώ, έχουν στιγματιστεί και για το πολωνικό τους επίθετο. Δεν λέω πως είναι το ίδιο με κάποιον που αντιμετωπίζει ομοφοβικές συμπεριφορές αλλά είναι άλλο ένα παράδειγμα του πως, η άγνοια δημιουργεί επιθετικές συμπεριφορές. Η εκπαίδευση φαίνεται να είναι η μόνη λύση… όμως, ακόμα και οι μορφωμένοι φοβούνται το άγνωστο. Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αξιοπρεπείς και ανεκτικοί. Δυστυχώς όμως χρειάζεται μονάχα μια μικρή μειοψηφία για να εκδιώξει μια άλλη. Δεν κηρύττω κάτι με το D’ Eon, ελπίζω όμως πως το κοινό θα βρει αρκετά για να σκεφτεί και να αποφασίσει μόνο του. Ο ίδιος ο D’Eon ήθελε απλώς να γίνει αποδεκτός. Ίσως να το διεκδίκησε με ένα εξαιρετικά εκκεντρικό τρόπο αλλά τελικά...κανείς δεν είναι τέλειος.

As it is your first presentation in Greece with D' Eon at Aggelon Vima, let's learn some things about you.

I am an award-winning writer, actor, director, a fight teacher at the Manchester Metropolitan University and an internationally renowned fight director and stunt co-ordinator. I grew up in London but now live in Manchester. My father was Polish and my mother half Russian. I work for the Royal Shakespeare Company, The National Theatres of England, Wales and Scotland and for 3 of television’s major UK soap operas. I have written many stage plays, 3 one-woman plays, many BBC radio comedies and for major TV series.

I am honoured that my play D’ Eon has been translated into Greek by Margarita Dalamaga and is being presented at Aggelon Vima. It was a unique experience to watch my creation being performed so differently to how it was conceived and being loved by a Greek audience. It is a great testament to the strength of the play.


About D' Eon. How did you learn about the story of D' Eon? When did you publish the play? Was it an easy work?

I discovered D’ Eon in a short one - paragraph magazine article. I was instantly fascinated by the man/woman. The play has gone through several incarnations, finally reaching the desired draft in 2017. The first performance was in February 2018.


We all know that D’ eon is a real person. He was a French diplomat, a spy and a soldier who fought in the Seven Year’s War. He also wanted to walk around as a woman. What captivate you so much?

As I say, the character fascinated me. From several viewpoints. His swordsmanship, his audacity, his espionage, his drinking, his arrogance and his seeming fatalistic need to defy all authority. I knew there was a play there but it took a long time to discover his voice.

In many ways, although D’ Eon is the central character, it is how all the other characters throughout his/her life shape him/her and the events he/she experiences. Every character is the play is a real life person and every major incident is true. However, I have taken some huge historical liberties for comedic and dramatic effect. Apologies to Louis XV, Louis XVI, Beaumarchais and Madame Pompadour.


Of course, around the 1769, people’s reactions were pretty extreme and led others on the gallows. Nowadays we do have racism forward people with different sexualities, but do you think that the situation is getting better or that the racism adopts more and more different forms?

I’d like to say that I believe man’s tolerance towards minorities, race, sexual preference is advanced in the 21st Century but unfortunately I don’t think that is the case. Still religion, sexuality and race are all too often reasons for segregation, abuse and hatred. I don’t believe everything needs to change just to please a minority, but I do believe everyone has a right to own the space they inhabit, breathe the same air as their neighbour and be judged on their merit and nothing else.

I have twin sons with Fragile X Syndrome. They have been bullied, laughed at and discriminated against by their classmates, workmates and government officials. They, like me, have also suffered discrimination because of a Polish surname. It’s not the same as homophobic hatred, but all too often fear of the unknown provokes an aggressive reaction. Education seems to be the answer...but even the educated fear the unknown. I honestly believe most people are decent and tolerant. Sadly it only takes a small minority to persecute a minority. I am not preaching with D’Eon, I hope audiences find enough to discuss and make their own minds up. D’Eon just wanted to accepted. He may have gone a very strange way about it...but hey, nobody’s perfect.

Ο Renny Krupinski, η γυναίκα του και η Άννα Νικολέτου στο Αγγέλων Βήμα

Thank you Renny for the interview. We hope to see you again!


Η συνέντευξη έγινε από τη Βασιλική Αραπογιώργη

Μετάφραση Κειμένου: Παναγιώτης Φραγκισκάκης

Lemon

Βασισμένο στο "Χίλιαεννιακόσια" του Alessandro Baricco

«Κανείς δεν είναι ξεγραμμένος αν έχει μια καλή ιστορία και κάποιον να τη διηγηθεί», μας είπαν οι Experimento στο Μπάγκειον, ένα χώρο καλλιτέχνημα, που στους τοίχους του μετρά πολλές τέτοιου είδους ιστοριές. Στο πλαίσιο της παράστασής τους, «Lemon», ο Μελαχρινός Βελέντζας και ο Γιώργος Δρίβας, μας αφηγούνται με τον τρόπο τους μια σίγουρα ενδιαφέρουσα ι69στορία.

Ο πιανίστας Χιλιαεννιακόσια γεννιέται πάνω σε ένα καράβι και περνά όλη τη ζωή του σε αυτό. Στη διάρκεια αυτού του αέναου ταξιδιού, γνωρίζει τον τρομπετίστα Τιμ Τούνυ που θα γίνει ο καλύτερός του φίλος. Οι δυο τους, μέσα από στιγμές γέλιου, συγκίνησης, χαράς και νοσταλγίας, αντανακλούν το υπαρξιακό ερώτημα του κατά πόσο καθένας μας φοβάται να κατέβει από το καράβι που γεννήθηκε.

Πρόκειται για μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, στην οποία πολλές φορές η μουσική λέει όσα οι λέξεις δεν μπορούν να πουν. Οι δύο χαρακτήρες καταφέρνουν με την ενέργειά τους να κατακλύσουν τη σκηνή, δημιουργώντας ταυτόχρονα στιγμές γέλιου αλλά και εσωτερικότητας. Γύρω από ένα πιάνο τις περισσότερες φορές, ακούσαμε ιστορίες όλα αυτά τα χρόνια που ο Χιλιαεννιακόσια δεν κατέβηκε ούτε μία φορά από το καράβι, καθώς «έκανε ταξίδια με τα χέρια του, που χτυπούσαν πάνω στα πλήκτρα», αλλά και ιστορίες εσωτερικής πάλης με ένα «εγώ» που νοσταλγούσε την οικογενειακή θαλπωρή.

«Ο Χιλιαεννιακόσια έψαχνε να βρει το νερό που του έλεγε η μητέρα του. Αυτό που ησυχάζει. Όχι το σκοτεινό».

Οι Experimento καταφέραν με όλα τους τα εκφραστικά μέσα να δώσουν μορφή στο συναίσθημα, και σε συνδυασμό με τον ιστορικό χώρο του Μπάγκειον, μας χάρισαν μια μοναδική θεατρική εμπειρία.


Μπάγκειον, Πλ. Ομονοίας 18 Τηλ. Κρατήσεων: 6977773875

Γράφει η Εβίνα Καλαντζή

Ομαδική Έκθεση: "Μία πουπουλένια υπόσχεση εφήμερης ευτυχίας"Επιμέλεια: Λία Κουτελιέρη
Ομαδική Έκθεση: "Omonoia Lovers"

Μπάγκειον

Σε ένα χώρο που χρονολογείται από το 1890, το Μικρό Παρίσι των Αθηνών αναλαμβάνει τη συνάντηση του παλιού με το νέο. Εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, θεατρικές παραστάσεις και ομιλίες γύρω από το διαχρονικό θέμα των καμπαρέ, μπλέκονται μέσα σε ένα δεκαήμερο. Η σύγχρονη οπτική και δημιουργία των καλλιτεχνών, προβάλλεται στην αρχιτεκτονική ενός κτιρίου που σηματοδοτεί μια ολόκληρη εποχή.


Το Μπάγκειον, ξεκινώντας τη λειτουργία του ως ξενοδοχείο, φαίνεται να έχει στους τοίχους του κρυμμένες ιστορίες χρόνων. Σημαντικές προσωπικότητες, ποιητές και καλλιτέχνες στις αρχές του περασμένου αιώνα ένιωσαν τη μαγεία της αύρας του κτιρίου, κάνοντάς το στέκι τους.

Τώρα, η αυλαία ανοίγει για τους νέους καλλιτέχνες στα πλαίσια του φεστιβάλ.


Γράφει η Ιωάννα Σταμέλου


Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το πρόγραμμά μας:

Τελευταίοι φιλοξενούμενοι του Μικρού Παρισιού θα είναι η ομάδα ΕΠΙΚΙΝΔ.ΙΕΚ. Στον εσωτερικό χώρο του ξενοδοχείου Wyndham Grand Athens θα μάς παρουσιάσουν σε μία χορευτική παράσταση τους καταραμένους ποιητές, εισάγοντας θεατρικά και λογοτεχνικά στοιχεία. Εννοείται θα κλείσουμε με θέμα περιστρεφόμενο γύρω από τα καμπαρέ του Παρισιού του 19ου αιώνα.


Κυριακή 01.12 ώρα: 21:00 Ξενοδοχείο Wyndham Grand Athens Πλησίον στ. Μετρό Μεταξουργείο (έξοδος πλ. Καραϊσκάκη)


Η Μονμάρτρη της Μαιζώνος

Η καθιερωμένη αυτή Μονμάρτρη, σταθερή κάθε χρόνο, θα είναι και φέτος η καρδιά του Μικρού Παρισιού, όπως την χαρακτηρίζουμε όλοι.

Η Κυριακή 24.11 είναι μέρα "Μονμάρτρη". Βγαίνουμε έξω το πρωί για να βρεθούμε στην Γαλλία με τους ζωγράφους του δρόμου της και να συναντήσουμε ξανά την ομάδα Theatro Theama.

Οι "Μουτζούρες" θα βρίσκονται εκεί κοντά, για πρώτη φορά στο φεστιβάλ μας, για να ζωγραφίσουν τα πρόσωπα μικρών και μεγάλων υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων.

Αμέσως μετά, θα εμφανιστεί η "μπάντα κρουστών του Quilombo", θα ακούσουμε τους εξωτικούς ήχους της και θα χορέψουμε Samba Batucada και Samba Reggae.


Κυριακή 24.11 ώρα: 11:00 - 13:00 Πεζόδρομος Μαίζωνος - Πλατεία Βάθης



Vive La Femme

Ζήτω η γυναίκα

Το Vive La Femme ξεκινάει το ταξίδι του με δύο παραστάσεις στο πλαίσιο του φεστιβάλ μας "Μικρό Παρίσι των Αθηνών"! Πρόκειται για μία παράσταση - έκπληξη, που εξελίσσεται σιγά σιγά η πλοκή της και ο σκοπός της. Η στιγμή της συνειδητοποίησης από τον θεατή είναι πολύ ενδιαφέρουσα.

Επειδή όμως δε θέλουμε να σας κρατάμε σε αγωνία, σάς προσφέρουμε τις σκέψεις δύο εκ των ηθοποιών, της Αναστασίας Γκολέμα και της Ειρήνης Αμανατίδου. Η Αναστασία Γκολέμα είναι ηθοποιός και ψυχοδραματίστρια, δημιουργός του χώρου έρευνας θεάτρου και ψυχοδράματος "Theater Therapy". Η Ειρήνη Αμανατίδου είναι ηθοποιός, performer και θεατρολόγος. Τις ευχαριστούμε που απάντησαν στις ερωτήσεις μας.


H παράσταση περιλαμβάνει αποσπάσματα από κείμενα και συνεντεύξεις πάνω από 50 γυναικείων προσωπικοτήτων. Μίλησέ μας για αυτές τις γυναίκες και τις διαφορετικές κατηγορίες έργων που συνδυάζετε (ποίηση, λογοτεχνία, συνεντεύξεις κ.α.).

Αναστασία Γκολέμα: Είναι αλήθεια πως η παράσταση αυτή εκτός όλων των άλλων είναι ένα καλλιτεχνικό ποτ πουρί, ένα σταυροδρόμι συνάντησης γυναικείων κειμένων, ένας συνδυασμός φωνών, μια πνευματική χορωδία. Η παράσταση δημιουργήθηκε με πυρήνα τις κινητήριες δυνάμεις που μας φέρνουν μαζί, σκηνοθέτη και ηθοποιούς. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε μελετώντας την γυναίκα στο διάβα της ιστορίας, δημιουργώντας ένα μοναδικό παζλ από κείμενα, μη γραμμικό, το οποίο μεταφέρει δυνατά συναισθήματα και μας εκπλήσσει σε κάθε μας συνάντηση. Αν αναφέρουμε ενδεικτικά κάποια από τα ονόματα θα γίνει κατανοητό πως δεν δόθηκε έμφαση στο αν το κείμενο που χρησιμοποιείται είναι ποιητικό ή λογοτεχνικό, ή απόκομμα μιας συνέντευξης που βρέθηκε σε μια εφημερίδα αλλά η ουσία του νοήματος που μεταφέρει και μας συνδέει με αυτό ώστε να το επιλέξουμε.

Από την Σαπφώ μέχρι την Maya Angelou και την Γώγου, από την Frida Kahlo μέχρι την Marilyn Monroe και την Rosa Luxmbourg, μέχρι την Michelle Obama, την Μητέρα Τερέζα, την Greta Thunberg, την Malala Yousafzai, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, και πολλές άλλες απίθανες γυναίκες, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για μια συγκινητική συνάντηση γυναικών, ενός πάνθεον γυναικών με δυνατή φωνή και μηνύματα που επιτέλους πρέπει να ακουστούν.

Τι θέματα θίγετε στο Vive La Femme και γιατί τα κρίνετε αναγκαία να ακουστούν;

Ειρήνη Αμανατίδου: Το Vive La Femme είναι μια παράσταση βγαλμένη από τη ζωή. Εμπνευστήκαμε από σπουδαίες γυναίκες για να θίξουμε ό, τι έχουμε βιώσει. Τον έρωτα, το πάθος, τη φιλία, την μητρότητα, τα ταμπού και τα στερεότυπα που μας εγκλωβίζουν. Την αδικία, τους φόβους μας, τα λάθη μας και τα όνειρα μας. Προβάλουμε επίσης την οπτική γωνία της γυναίκας για θέματα που δεν θεωρούνται «γυναικεία». Η επιστήμη, η φύση, η εργασία, η πολιτική! Γιατί κρίνουμε αναγκαία να ακουστούν όλα αυτά, σε μια κοινωνία που παραλίγο να κάνει τον βιασμό πλημμέλημα; Που δολοφονεί στυγερά γυναίκες κατ’ επίφαση έρωτα και γκρεμότσακιζει κορίτσια σε βράχους; Οφείλουμε πιστεύω να δώσουμε φωνή στον γυναικείο ψυχισμό για να εκφραστεί και φτερά για να πετάξει. Η γυναίκα πρέπει να ονειρεύεται και να τολμά. Ο άνθρωπος πρέπει να ονειρεύεται και να τολμά.

Γιατί επιλέγετε να κάνετε την παράσταση σε μαγαζιά και όχι σε κάποιο θέατρο;

Αναστασία Γκολέμα: Τα μαγαζιά είναι από τα πιο σημαντικά κύτταρα της σημερινής κοινωνίας. Και θέλουμε να απευθυνθούμε σε αυτά. Θέλουμε να πιάσουμε τον κόσμο εξαπίνης και να επικοινωνήσουμε και με κόσμο που θεωρεί το θέμα "γυναίκα" ενδεχομένως γραφικό, ασήμαντο, άκαιρο, "λυμένο". Το να κάνουμε μια παράσταση σε ένα θέατρο, που θα έρθουν μόνο οι ήδη προβληματισμένοι, δεν μας αφορά. Θέλουμε να μιλήσουμε με όλους. Η παράσταση είναι έντονα διαδραστική καθώς συνδυάζει χιούμορ, με σασπένς και με επίκαιρα και πολύ σημαντικά θέματα. Νομίζω ότι υπάρχει ένα στοιχείο ιδιαίτερα ανατρεπτικό. Το σημείο που ο θεατής αποκτά την ξαφνική επίγνωση ότι ο ίδιος βρίσκεται να αποτελεί μέρος της παράστασης και να περιβάλλετε από έναν ποιητικό χώρο και από ποιητικά πρόσωπα. Κάτι τελευταίο που με συγκινεί στην επιλογή αντισυμβατικών χώρων για την παρουσίαση του έργου είναι η δική μας μετακίνηση, των ηθοποιών, το δικό μας «ξεβόλλεμα», η έξοδος από τη θεατρική σκηνή, μόνο και μόνο για να υπηρετήσουμε τον αληθινό σκοπό τη παράστασης, νοιώθοντας πως η δουλειά αυτή είναι ένα κοινωνικό λειτούργημα και πως αυτές τις λυτρωτικές φωνές τις ακούει κανείς πιο εύκολα όταν οι σχέσεις είναι ισότιμες. Σε μια κανονική θεατρική διάταξη η σκηνή μπορεί να λειτουργήσει ασυνείδητα σαν ένας απρόσιτος χώρος, κλειστός, που μπορεί και να αναπτύξει άμυνες. Στην προκειμένη περίπτωση θέλουμε να συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Εμείς να γινόμαστε κοινό και το κοινό να γίνεται ηθοποιός. Χωρίς προσπάθεια. Χωρίς παραγγελίες. Με στήριξη και οδηγό τη σκηνοθετική δομή και φως στο δρόμο μας, το ανθρώπινο μοίρασμα.

Πώς βρίσκετε την αντίδραση του κοινού; Θετική ή αρνητική ως προς τα γυναικεία κοινωνικά θέματα και ταμπού; Υπάρχουν διαφορετικές αντιδράσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών θεατών;

Ειρήνη Αμανατίδου: Στην παράσταση τρως κατευθείαν μια κατραπακιά και εκεί που θεωρείς ότι είσαι προοδευτικός, σύγχρονος, φιλελεύθερος, Ευρωπαίος - η Ευρωπαία φυσικά - συνειδητοποιείς ότι όχι. Είμαι εγκλωβισμένος/η μέσα στα ταμπού και δεν το έχω πάρει χαμπάρι!

Όπως μας έχουν πει πολλές φορές φίλοι, ειδικά στην αρχή που ο κόσμος δεν ξέρει ότι είμαστε παράσταση, είναι όντως σαν ένα κοινωνικό πείραμα για εμάς. Βλέπουμε ποικίλες αντιδράσεις. Στις χιουμοριστικές στιγμές όλοι γελάνε λίγο- πολύ. Σε πιο τραγικά συμβάντα όμως; Εκτός από αυτούς που σοκάρονται, πόσοι γυρνάνε για να πιουν το ποτάκι τους; Τεστάρουμε λοιπόν διάφορα αντανακλαστικά. Έχω ακούσει από θεατή «μα δεν συμβαίνουν αυτά, δεν γίνεται να συμβαίνουν». Κάποιοι θεωρούν ότι το θέμα είναι τετριμμένο, άλλοι ότι η κοινωνία μας έχει προοδεύσει, πως δεν είναι πλέον πατριαρχική ούτε βαθιά επηρεασμένη από ταμπού και στερεότυπα. Λυπάμαι, αν επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια , αλλά εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα. Και νομίζω ότι και η «αποκάλυψη» που ίσως βιώνει ένας τέτοιος θεατής είναι πολύ σημαντική. Όσον αφορά το τελευταίο σκέλος, δεν διακρίνω τους θεατές σε άνδρες και γυναίκες, τους διακρίνω σε αυτούς που αδιαφορούν, που θεωρούν ότι δεν είναι υπεύθυνοι για αυτή την κοινωνία και γελάνε από αμηχανία και σε αυτούς που σπεύδουν να βοηθήσουν, να συμπαρασταθούν, να δράσουν, αντί να μείνουν αμέτοχοι, παθητικοί θεατές.

Πώς ενισχύεται η γυναίκα και τα κοινωνικά θέματα μέσα από το Vive la femme; Τι αντίκτυπο θεωρείται πως αφήνετε στο θεατή όταν φεύγει από εκεί;

Αναστασία Γκολέμα: Την παράσταση αυτή θα τη χαρακτήριζα ως ένα ψυχοσωματικό τράνταγμα. Νομίζω πως ο θεατής όντας κοινωνός αυτού του συμβάντος ή αυτής της κοινωνικής συνάντησης που μοιάζει να είναι κάτι ανάμεσα σε τελετή και μανιφέστο περνάει από διάφορα στάδια. Στην αρχή όπως προείπα βρίσκεται σε άγνοια, μετά σιγά σιγά αφού συνδέεται και ενεργοποιείται συγκινησιακά καλείται να είναι βοηθητικός σε ότι συμβαίνει και αγγίζει την μεγάλη ανατροπή-συνειδητοποίηση, ότι αυτό που εμπειριώνει είναι μια παράσταση. Εκεί εμφανίζεται και το στοιχείο της έκπληξης. Αφού έχει ήδη περάσει από διάφορα συναισθήματα τώρα παρακολουθεί άφωνος τη συνέχεια. Οι εναλλαγές είναι τόσες πολλές και η σκηνοθεσία τόσο καλά δομημένη, από τον πολύ ταλαντούχο σκηνοθέτη μας Ιωάννη Μακρόπουλο, όπου κανένας θεατής δεν αφήνεται στο να χάσει το ενδιαφέρον του. Το εντυπωσιακό επίσης είναι ότι ένας άνδρας σκηνοθέτης ευαισθητοποιήθηκε να δημιουργήσει μια τέτοια παράσταση.

Φεύγοντας από το Vive La Femme ελπίζουμε ο θεατής, πέραν του γέλιου και της συγκίνησης που έχει αποκομίσει, να έχει καταφέρει να αποβάλει μέρος ασυνείδητων πεποιθήσεων που συντηρούν αντιλήψεις του τύπου «οι γυναίκες είναι η παρέκκλιση από το κανονικό» όπως αναφέρει και η υπαρξίστρια φιλόσοφος Simone de Beauvoir στο βιβλίο της «Το δεύτερο φύλο». Και φυσικά, ο τρόπος που ενισχύεται η γυναίκα μέσα στην παράστασή μας δεν είναι αρνητικός ως προς το ανδρικό φύλο. Δεν υπάρχει αρνητική κριτική για τους άνδρες αντιθέτως θεωρεί ότι βιώνουν και αυτοί ένα ασυνείδητο δράμα. Υπάρχει όμως βαθιά συμπόνια για τις γυναίκες και μια απότομη αποκάλυψη της σκιερής πλευράς της γυναικείας ζωής. Της ζωής που κοινωνικά και ιστορικά μαύρισε «κατά λάθος»!

Πώς νιώθεις ως γυναίκα ηθοποιός; Είσαι αισιόδοξη για τη θέση τη θέση της γυναίκας στο θέατρο;

Ειρήνη Αμανατίδου: Βρίσκομαι σε βαθιά σύγκρουση, είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος αλλά υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα που δεν παραβλέπεται. Σκεφτείτε πόσες γυναίκες θεατρικούς συγγραφείς γνωρίζουμε ή την αναλογία γυναικών και ανδρών σκηνοθετών ή γυναικείων και ανδρικών ρόλων σε ένα έργο. Είναι αναμφίβολο ότι η ανισότητα είναι τεράστια δυστυχώς όχι μόνο στο θεατρικό γίγνεσθαι. Παρόλα αυτά ως γυναίκα, ως ηθοποιός και ως άνθρωπος, πιστεύω πως έχω τη δύναμη να κάνω κάτι για αυτή την κατάσταση. Για αρχή ζητωκραυγάζω Vive La Femme.



Σκηνοθεσία - Διασκευές: Ιωάννης Μακρόπουλος Παίζουν: Ειρήνη Αμανατίδου, Ελένη Γκιούρα, Αναστασία Γκολέμα, Λίνα Δημάκη, Ερατώ Καραθανάση, Ειρήνη Λιονέττι, Iωάννα Μητσιάλη, Ιωάννα Μυλωνά, Ειρήνη Ξυγκάκη, Τόνια Οικονόμου, Στέλλα Παπαδοπούλου, Χαρά Ράμαλη, Δέσποινα Ρεντούμη, Παρή Τρίκα, Αναστασία Φλεμοτόμου

Πληροφορίες - κλείσιμο παραστάσεων για μαγαζιά: τηλέφωνο: 6949456974 email: vivelafemme2020@gmail.com facebook: www.facebook.com/ViveLaFemmeVLF


Αν δεν σας αρκεί η συνέντευξη παρακολουθήστε το teaser βίντεο του Vive La Femme!


Παρασκευή 22.11 ώρα: 21:00 Τυπογράφος, Κορδάτου και Κεραμέως 14, Μεταξουργείο Τηλ. 2130993067 Είσοδος: 6 ευρώ

Τρίτη 26.11 ώρα: 19:30 Bukowski Athens BARt, Φαβιέρου 48, Μεταξουργείο Τηλ. 6984377709 Είσοδος (συναυλίες και θέατρο): 6 ευρώ


Γράφει η Βασιλική Αραπογιώργη

Τυπογράφος

Ένα καλλιγευστικό τυπομεζεδοπωλείο παλιάς κοπής

Τι σχέση μπορεί να έχουν ένα καλλιτεχνικό τυπογραφείο και ένα μουσικό μεζεδοπωλείο; Στην περίπτωση του Τυπογράφου άρρηκτη!

Ο Τυπογράφος είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που τα παιδιά ακολουθούν την οικογενειακή παράδοση… αν και το έχει καταφέρει με έναν ανορθόδοξο ομολογουμένως τρόπο! Το 1977, σε μία γωνιά στην καρδιά του Μεταξουργείου λειτουργεί για πρώτη φορά το καλλιτεχνικό τυπογραφείο του Αχιλλέα Ευταξία. Σήμερα, 42 χρόνια μετά, το τυπογραφείο αυτό συνεχίζει να “ζει” χάρη στο όραμα του γιου του Ανδρέα, να στεγάσει εκεί το δικό του μεζεδοπωλείο... Στον ίδιο αυτό χώρο που κάποτε ως παιδί βοηθούσε τον τυπογράφο πατέρα του.

Πλέον δεν μυρίζει μελάνι και χαρτί αλλά φαγητά της μαμάς ή της γιαγιάς, πάντα με την προσωπική πινελιά του σεφ Ανδρέα Ευταξία που βάζει καθημερινά την τέχνη και την αγάπη του για τη μαγειρική. Τι έχουμε λοιπόν; Έναν αυθεντικό χώρο με αυθεντικές γεύσεις που σίγουρα θα σας “εντυπωθούν” στο μυαλό και θα σας ταξιδέψουν σε μία άλλη εποχή!

Για ακόμα μία χρονιά ο Τυπογράφος στηρίζει το φεστιβάλ “Μικρό Παρίσι των Αθηνών” προσφέροντας τη σκηνή του σε δύο συναυλίες και μία θεατρική παράσταση. Τον ευχαριστούμε πολύ και ανυπομονούμε να σας δούμε εκεί!

Τυπογράφος, Κορδάτου και Κεραμέως 14, Μεταξουργείο Τηλ. 2130993067 Είσοδος: 6 ευρώ

Γράφει η Μαριέττα Παπαστεφάνου

Πληροφορίες για τα δρώμενα στον Τυπογράφο θα βρείτε στο πρόγραμμα του Μικρού Παρισιού στο παρακάτω link:

Αγγέλων Βήμα

Το διατηρητέο κτίριο Αγγέλων Βήμα ίσως είναι το πιο φωτεινό κτίριο της οδού Σατωβριάνδου, στην Ομόνοια. Και αυτό πριν καν μπει κανείς στο κτίριο. Γιατί μόλις μπει θα βρεθεί σε άλλη εποχή, όταν η τέχνη βρισκόταν και στην ατμόσφαιρα ενός χώρου. Το Αγγέλων Βήμα “θέλει να δώσει βήμα σε όσους έχουν κάτι να αγγείλουν πάνω στην τέχνη και τον πολιτισμό”. Από το 2005, που άνοιξε, ασχολήθηκε ταυτόχρονα με εικαστικά, θέατρο και συναυλίες.

Στο θέατρο τυγχάνει να συνδυάζονται οι παραστάσεις με τη θεματολογία του Μικρού Παρισιού και έτσι καταφέρνει να είναι μαζί μας και φέτος.

Η κ. Μαργαρίτα Δαλαμάγκα - Καλογήρου, η ιδιοκτήτρια, μας μίλησε για το χώρο και τις θεατρικές παραστάσεις του. Αξιοθαύμαστο είναι ότι η ίδια κάνει την επιλογή των θεατρικών έργων, καθώς και την μετάφρασή τους. Όπως σχολίασε η ίδια, το επάγγελμά της ως δικηγόρος και η μεθοδολογία που χρησιμοποιεί την βοηθάνε στην διαλογή.

Θα αναφέρατε το Αγγέλων Βήμα ως πολυχώρο τέχνης;

Όχι ιδιαίτερα γιατί η λέξη πολυχώρος δεν μας εκφράζει. Καλύτερα χώρος τέχνης. Ένα μέρος που κάποιος μπορεί να περιηγηθεί σε μία έκθεση πριν την αρχή μιας παράστασης ή να καθίσει περαιτέρω σε μία από τις συναυλίες που γίνονται στο φουαγιέ.

Λίγα λόγια για τα έργα που θα δει κανείς στο Αγγέλων Βήμα;

Έχουμε το μοναδικό ίσως θέατρο, τουλάχιστον στην Ελλάδα, που έχει καθιερώσει τις θεματικές ενότητες. Κάθε χρόνο αλλάζει. Φέτος έχει τον τίτλο: “Ζούμε στις φαντασιώσεις μας;”. Επίσης, δεν κάνουμε επαναλήψεις έργων. Αλλού θα δεις την 15η χρονιά μιας παράστασης. Μονάχα η παράσταση “Οι Άτρωτοι” του Torren Betts ξαναπαίζεται φέτος επειδή είχε πολλή επιτυχία.

Ακόμη, κάθε χρόνο επιλέγω μία χώρα και δύο έργα καλλιτεχνών της ώστε να μάθει το κοινό κάτι πέρα από το ευρωπαϊκό θέατρο. Έχουν παιχτεί έργα από την Αυστραλία, τη Νότια Αφρική και φέτος θα παιχτούν από το Μεξικό.

Ποια η σχέση των έργων με τα “Καμπαρέ” του Μικρού Παρισιού;

Η φαντασίωση είναι μία εικόνα που κρίνεται ως πραγματικότητα. Τα καμπαρέ, τα καταγώγια, οι χορεύτριες και ο κόσμος που σύχναζε σ’ αυτά έχουν έναν ερωτισμό που εξωραΐζει την εποχή και σε παρασέρνει σ’ άλλον κόσμο χωρίς προβλήματα παρά μόνο διασκέδαση.

Τα τρία έργα που θα παίζονται και κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ του Μικρού Παρισιού έχουν να κάνουν με τη φαντασία του κάθε ήρωα, η οποία είναι τόσο ισχυρή που δεν τον αφήνει να δει την αλήθεια. Μέχρι το τέλος ζει ο καθένας στην πλάνη που έχει δημιουργήσει.

Πώς προσελκύετε κοινό δεδομένου την περιοχή στην οποία βρισκόσαστε;

Το κοινό δεν το νοιάζει που βρισκόμαστε. Ξέρει ότι θα δει μία καλής ποιότητας παράσταση. Γι’ αυτό έρχεται και αδιαφορεί για την περιοχή.

Τη φήμη αυτήν την χτίσαμε οι ίδιοι. Τόσοι χώροι τέχνης υπάρχουν στην Ομόνοια και ως “ακρίτες του κέντρου” φυλάμε την περιοχή μας και την αναβαθμίζουμε. Πλέον δεν υπάρχει φόβος για τίποτα. Αυτά που λέγονται γίνονταν τις χρονιές 2008 - 2010. Όσοι μένουν εδώ, μετανάστες, έχουν το σπίτι τους, τη δουλειά τους, τη ζωή τους. Δεν υπάρχει λόγος να κάνουν φασαρίες. Προστατεύουν και οι ίδιοι την περιοχή.


Οι παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν από το Αγγέλων Βήμα στο πλαίσιο του Μικρού Παρισιού είναι οι εξής:

D’ EON του RENNY KRUPINSKI Σάββατο 23.11 και Κυριακή 24.11 Ώρα: 20:30

Η ΖΑΡΙΑ του PETER STAUGHAN Δευτέρα 25.11 και Τρίτη 26.11 Ώρα: 21:15

ΝΑΝΑ του EMILE ZOLA Τετάρτη 27.11 και Πέμπτη 28.11 Ώρα: 20:00 και 21:00 αντίστοιχα


Eπίσης την Τετάρτη 27.11 και ώρα 22:00 στο φουαγιέ του Αγγέλων Βήμα, η Lou is, κατά κόσμον Λουίζα Σοφιανοπούλου και ο Μάνος Κιτσικόπουλος στο πιάνο, θα βρεθούν σε μία μουσική διαδρομή από το καμπαρέ στο μιούζικαλ, το θέατρο και το σινεμά.

Τέλος, την Παρασκευή 29.11 ώρα 22:00 θα πραγματοποιηθεί μία ακόμα μουσική παράσταση στο φουαγιέ με τίτλο: “Στα καμπαρέ του Μεσοπολέμου” με την Μαργαρίτα Συγγενιώτου και τον Τρύφωνα Θωμόπουλο.


Γράφει η Βασιλική Αραπογιώργη

BUKOWSKI: Το BARt του Μεταξουργείου. Καφέ, μπαρ, πολυχώρος. Αλλά κυρίως χώρος δράσης και πολιτισμού νέων καλλιτεχνών.

Μετά από την κουβέντα μου με τον Νίκο Καραναστάση -ιδιοκτήτη του Bukowski, μουσικό, εικαστικό και πολλά άλλα που δεν μας τα φανερώνει- καταλαβαίνω λίγα παραπάνω πράγματα για το ιδιαίτερο αυτό μαγαζί. Η εικαστική παρέμβαση των “περαστικών” θαμώνων είναι αισθητή. Μιλάω για τον τοίχο που γράφεις με κιμωλία, τις δύο βαλίτσες που κρέμονται από το ταβάνι, τις τοιχογραφίες από σκιτσογράφους φίλους. Συνολικά υπάρχουν στο bar εννιά έργα τέχνης προς ανακάλυψη. Ή απλά ρωτήστε τον Νίκο!

Στο underground studio έχει δημιουργηθεί ένα θεατράκι, με σκηνή το πάτωμα, το οποίο χορηγείται δωρεάν σε όλους τους περιπλανώμενους καλλιτέχνες, για πρόβες, παρουσιάσεις, σεμινάρια κτλ.


Το hugge stage, όπως καταλαβαίνετε είναι χώρος για αγκαλιές. Ένας cozy και μικρός εξώστης ιδανικός για να διαβάσει κανείς ή να δει μία από τις προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ που οργανώνονται.

Το Bukowski πρώτη φορά φέτος θα φιλοξενήσει τρεις συναυλίες και μία θεατρική παράσταση μέσω του Μικρού Παρισιού. Επίσης, θα πραγματοποιηθούν δύο συζητήσεις των διαχειριστών του φεστιβάλ με το κοινό με θέμα “τις μελλοντικές πολιτιστικές δράσεις του Αθηναϊκού καλλιτεχνικού δικτύου”. Λεπτομέρειες για τα δρώμενα υπάρχουν στο πρόγραμμα.

Σας περιμένουμε με χαρά!


Bukowski Athens BARt, Φαβιέρου 48, Μεταξουργείο Τηλ. 6984377709 Είσοδος (συναυλίες και θέατρο): 6 ευρώ


Γράφει η Βασιλική Αραπογιώργη

Η πλατεία Αυδή ντυμένη για πρώτη φορά στα χρώματα του Μικρού Παρισιού


Στην καρδιά του Μεταξουργείου, γύρω από τις οδούς Μυλλέρου, Λεωνίδου, Γιατράκου και Κεραμεικού, βρίσκεται η πλατεία Αυδή (πρώην Δουρούτη), ένα συνονθύλευμα πολιτισμών, χρωμάτων και δράσεων, που για πρώτη φορά θα φιλοξενήσει το Μικρό Παρίσι, στο πλαίσιο του 7ου φεστιβάλ του.

Τα τελευταία χρόνια η πλατεία Αυδή θεωρείται μία αποκάλυψη. Αν ποτέ τυχαία περάσεις από εκεί, σίγουρα θα βρεις κάτι να σε εντυπωσιάσει. Μια τυπική μέρα στην πλατεία περιλαμβάνει παιδιά που παίζουν ανέμελα, ανθρώπους που λιάζονται στα παγκάκια, νέους που απολαμβάνουν τον καφέ τους, γυναίκες που τρέχουν να κάνουν τα ψώνια τους. Όταν το σκοτάδι πέφτει, θεατρόφιλοι γεμίζουν τις γωνιές της, τα καφενεία και τα μπαρ ξεχειλίζουν. Εδώ οι λέξεις πολυπολιτισμικότητα, ελευθερία, χρώματα, αποκτούν νόημα. Και ξαφνικά νιώθει κανείς ότι βρίσκεται σε μια μικρή Μονμάρτρη. Ένα κέντρο τέχνης και πολιτισμού, όπου ο καθένας μπορεί να εκφραστεί με τον δικό του τρόπο.

Φέτος, η λήξη του Μικρού Παρισιού είναι αφιερωμένη στην πλατεία Αυδή. Συγκεκριμένα, τις πρωινές ώρες θα φιλοξενήσει δράσεις για μικρούς και μεγάλους.

Σε μία από τις πιο αδικημένες περιοχές της Αθήνας, σας προσκαλούμε να νιώσετε κι εσείς την αίσθηση του «ανοιχτού πάρκου», εκεί που οι πολυκατοικίες και το γκρίζο της πόλης, δεν χωράνε!


Γράφει η Εβίνα Καλαντζή

Για το αναλυτικό πρόγραμμα της Κυριακής 01.12 (ημέρα λήξης του φεστιβάλ) πατήστε παρακάτω:

1664 Blanc Greece

Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών συναντά τη μεγαλύτερη Γαλλίδα σταρ: 1664 Blanc

Η μοναδική της γεύση με νότες εσπεριδοειδών, κόλιανδρου και λευκού ροδάκινου την καθιστούν ξεχωριστή στον τομέα της ζυθοποιίας.

Μέσα από την κομψή, μπλε φιάλη, που εμπνέεται από τον Πύργο του Άιφελ, μας προσφέρει μια έξτρα παριζιάνικη νότα που δικαιολογεί τους φανατικούς της θαυμαστές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ήδη από το 1664, η Blanc, στην κατηγορία wheat, με το ανοιχτό ξανθό της χρώμα τιμά την καταγωγή της και μας γνωρίζει τη γαλλική παράδοση και γεύση.

Την ευχαριστούμε για την υπέροχη γεύση της, την υποστήριξη και τη χορηγία στο Μικρό Παρίσι των Αθηνών 2019!


Γράφει η Ιωάννα Σταμέλου

Γενικό κάλεσμα εφήβων φιλάθλων, σας καλούμε να έρθετε στην επίδειξη Freestyle Ποδοσφαίρου και Μπάσκετ από δύο πολύ γνωστούς Έλληνες αθλητές, τον Αλέξανδρο Πιτσαλίδη (ποδόσφαιρο) και τον Πέτρο “Dudek” Γιαννακόπουλο (μπάσκετ).

Μετά βεβαίως θα μυηθείτε κι εσείς στην καλλιτεχνική πλευρά των αθλημάτων αυτών και θα διαγωνιστείτε.

Μαζευτείτε όλη η παρέα και ελάτε!




Θα υπάρχουν δύο ηλικιακές κατηγορίες, έως 12 και έως 16 χρονών. Ελεύθερη Είσοδος. Δηλώσεις συμμετοχής μισή ώρα πριν την έναρξη του διαγωνισμού.

Σάββατο 23.11 ώρα: 18:30 Πλατεία Αγίου Παύλου

Η Ιωάννα Τσάγκαρη μεταμορφώνεται σε Black Cotton Doll μέσα από τις original συνθέσεις της με ελληνικούς και αγγλικούς στίχους.

Η jazz ενέργειά της σε συνδυασμό με τη διαρκή διάθεση για μεταμόρφωση και αυτοσχεδιασμό δημιουργούν ένα ιδιαίτερο μουσικό πρόγραμμα με την Ανατολή να συναντά τη Δύση.

Με επιρροές από την Μικρασιατική, Μακεδονίτικη και Κωσταντινουπολίτικη καταγωγή της, φέρνει σε επαφή τις μουσικές του κόσμου με ανατολίτικα τσιγγάνικα, βυζαντινά, βαλκανικά, μεσογειακά, αφρικάνικα και τζαζ στοιχεία.

Ελάτε να γνωρίσουμε τη μουσική του κόσμου που αλληλεπιδρά, με την ιδιαίτερη παρουσία και φωνή της Ιωάννας Τσάγκαρη


Κυριακή 24.11 ώρα: 21:30 Cabarret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο Τηλ. 2105227046 Είσοδος: 6 ευρώ


Μια στιγμή στην ιστορία του street art γράφεται αυτή τη στιγμή. Κυριολεκτικά! Παράλληλα ζωγραφίζεται κιόλας. Από ποιον γνωστό άγνωστο όμως; Από τον παγκόσμιας φήμης Étien’ (Étienne Bergeret)!

Για 1η φορά ο Étien’ έρχεται στην Ελλάδα και σκοπεύει να μεγαλουργήσει στην καρδιά του Μικρού Παρισιού, το Μεταξουργείο. Σε έναν τοίχο ενός σπιτιού ξεκίνησε εχθές κιόλας το σχέδιό του, το οποίο θα είναι 3D, μια τεχνική στην οποία είναι από τους καλύτερους. Η πορεία του θα καταγραφεί με drone από τον συνεργάτη του.

Το έργο ξεκίνησε χθες και θα τελειώσει σε δύο με τρεις μέρες (10-13.11). Όσοι θέλετε μπορείτε να τον γνωρίσετε από κοντά.

Σας περιμένουμε όλους να περάσετε και να ρίξετε μια ματιά κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ μας!

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Étien’ για την επίσκεψή του και θα αναμένουμε την επιστροφή του στην Αθήνα και στο Μικρό Παρίσι.

Γωνία Λεωνίδου και Καλλέργη

Επιβιβαστήκαμε όλοι; Έχουμε όλοι το εισιτήριό μας; Οι οδηγοί σας, το Εθνικό Θέατρο και ο ΟΑΣΑ, σας καλωσορίζουν στις “Ιστορίες καθ’ οδόν”. Μ’ ένα ευχάριστο ταξίδι πίσω στο χρόνο ζούμε “τις πρώτες προσπάθειες οργάνωσης του ελληνικού κράτους και της πρωτεύουσάς του, τους ανθρώπους, τις συνήθειες και τις παραδόσεις τους”. Η σύνδεση του τότε με το τώρα μ’ αυτόν τον πρωτότυπο και ψυχαγωγικό τρόπο είναι κάτι που δεν πρέπει να χάσετε!

Σκηνοθεσία: Τάσος Πυργιέρης Δραματουργία: Γιάννης Παναγόπουλος Σκηνογραφική επιμέλεια: Κατερίνα Κανελλοπούλου Ενδυματολογική επιμέλεια: Μαρία Τσιώτη Μουσική επιμέλεια: Αλέξης Κωτσόπουλος Φωτισμοί: Τάσος Πυργιέρης Δραματολόγος: Ειρήνη Μουντράκη Παίζουν οι ηθοποιοί: Σταύρος Καραγιάννης, Ρένα Κυπριώτη, Γιάννης Παναγόπουλος, Τάσος Πυργιέρης



4 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ - ΔΥΟ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ - ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Παρασκευή 22.11 ώρα: 19:30 και 20:30 Πλατεία έναντι πλ. Καραϊσκάκη - πλησίον στ. Μετρό Μεταξουργείο (έξοδος πλ. Καραϊσκάκη)

Σάββατο 30.11 ώρα: 19:30 και 20:30 Πλατεία Αυδή

Είσοδος ελεύθερη. Δελτία εισόδου διαθέσιμα μία ώρα πριν την παράσταση (18 θέσεις)

Ποιος τολμά να παίξει με τη φωτιά; Για 4η συνεχή χρονιά, οι Circus Arts Entertainment μάς συναντούν στην πλατεία του Αγ. Παύλου για να ταράξουν λίγο τα νερά με τις φωτιές, τα ακροβατικά και το χορό τους.

Performers: Γιώργος Λούκας - Noe Gutierrez - Angeliki Tsani


Παρασκευή 22.11 ώρα: 20:00 Πλατεία Αγίου Παύλου, Μεταξουργείο

Γυρνώντας το χρόνο στα ελληνικά “καμπαρέ” Καφέ-Αμάν και Καφέ-Σαντάν

Το “Μικρό Παρίσι των Αθηνών”, το φεστιβάλ που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει δεσμός, ετοιμάζεται σε λίγες μέρες να σηκώσει αυλαία! Το φετινό του θέμα; Καμπαρέ του Κόσμου! Αναμφισβήτητα, τα καμπαρέ αποτέλεσαν και αποτελούν σήμα κατατεθέν της νυχτερινής διασκέδασης στην πόλη του φωτός, όμως επέφεραν και σημαντικές αλλαγές στην ψυχαγωγία σε παγκόσμιο επίπεδο. Φυσικά, η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη.

Έτσι, στα μέσα και τέλη του 19ου αιώνα κάνουν την εμφάνισή τους στην αθηναϊκή σκηνή τα Καφέ-Αμάν και Καφέ-Σαντάν. Μπορεί να έχουν διαφορετικές γεωγραφικές και πολιτισμικές καταβολές το καθένα, ωστόσο και τα δύο ήρθαν για να εξυπηρετήσουν την ίδια ανάγκη: να προσφέρουν θέαμα προς τέρψη του κοινού της Αθήνας, και αργότερα και άλλων αστικών κέντρων της χώρας.

Τι ήταν λοιπόν τα Καφέ-Αμάν και Καφέ-Σαντάν; Τα Καφέ-Αμάν ήταν ένας τύπος λαϊκού καφενείου όπου τραγουδιστές ονόματι αμανετζήδες έλεγαν τους γνωστούς αμανέδες. Στίχους δηλαδή συνήθως καταθλιπτικού περιεχομένου που αυτοσχεδίαζαν οι ίδιοι και τους οποίους συνόδευαν από μακρόσυρτες από ανατολίτικες μελωδίες και το επιφώνημα “αμάν αμάν”. Από την άλλη, τα Καφέ-Σαντάν ήταν ένας τύπος καφωδείου όπου σύχναζε μόνο η “καλή κοινωνία” και στα οποία αλλοδαπές αρτίστες από την Ιταλία, τη Γερμανία και την Ουγγαρία χόρευαν και τραγουδούσαν επί σκηνής, επιδεικνύοντας και κάποια από τα κάλλη τους. Στο τέλος δε των τραγουδιών, έπαιρναν ανά χείρας το δίσκο και τριγυρνούσαν ανάμεσα στους θαμώνες για φιλοδώρημα.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την ιστορία τους, σας προσκαλούμε το Σάββατο 30 Νοεμβρίου να παρακολουθήστε τη διάλεξη του εθνομουσικολόγου Λάμπρου Λιάβα αφιερωμένη σ’ εκείνα!


Διάλεξη: Τα ελληνικά "καμπαρέ": Καφέ-Σαντάν και Καφέ-Αμάν Εισηγητής: Λάμπρος Λιάβας, Εθνομουσικολόγος, Καθηγητής ΕΚΠΑ Σάββατο 30.11 ώρα: 18:30 Μπάγκειον, Πλατεία Ομονοίας 18

Γράφει η Μαριέττα Παπαστεφάνου

Οι Scarlet Nights, jazzίστες στην καρδιά και swingers στα πόδια, έρχονται να μας παρασύρουν στην εποχή των καταγώγιων αλλά και του ξέφρενου χορού, πάντα με ένα καλό ποτό στο χέρι.

Θα τους βρείτε στο καφέ-μπιστρό “Ακροβάτης” για μία βραδιά à la Cabaret!



Πέμπτη 21.11 ώρα: 22:00 Ακροβάτης, Ψαρρών 26 και Μαιζώνος, Μεταξουργείο Τηλ. 2105230750. Είσοδος: 6 ευρώ

Η Pavlina Styl σε προηγούμενη συναυλία της στο El Convento Del Arte

Η performer Pavlina Styl ξαναγυρνά στο αγαπημένο της El Convento Del Arte με το νέο μουσικό της project “Clock Tick”. Μαζί με τον Χρήστο Κωνσταντόπουλο θα ερμηνεύσει αγαπημένα κομμάτια των Piaf, P. Kass, J. Brel, Noir Desir, D. Bowie, P. Glass, Λ. Πλάτωνος, J. Kander, κ.α.

Με το τραγούδι της θα μάς αποκαλύψει ιδιαίτερες στιγμές της ζωής της, όμορφες και άσχημες.


Πέμπτη 21.11 ώρα 21:30 El Convento Del Arte, Βιργινίας Μπενάκη 7, Μεταξουργείο Τηλ. 2105200602 Είσοδος: 10 ευρώ

Τι είναι το Μικρό Παρίσι χωρίς τους ξυλοπόδαρους του; Η ομάδα θεάτρου του δρόμου Theatro Theama του Νίκου Μάκκα θα είναι μαζί μας στην έναρξη και στην λήξη του φεστιβάλ.

Ελάτε να διασκεδάσουμε όλοι μαζί!



Πέμπτη 21.11 ώρα: 18:30 (έναρξη) Πλατεία έναντι της πλ. Καραϊσκάκη - ξενοδοχείο Wyndham Grand Athens πλησίον στ. Μετρό Μεταξουργείο (έξοδος πλ. Καραϊσκάκη)

Κυριακή 01.12 ώρα: 12:00 - 14:00 (λήξη) Πλατεία Αυδή (πρώην πλ. Δουρούτη), Μεταξουργείο

Ο Φάνης Καφούσιας, έμπειρος και αναγνωρισμένος χορογράφος, μάς τιμά με την παρουσία του στην έναρξη του φεστιβάλ μας. Στον ελεύθερο χώρο απέναντι της πλατείας Καραϊσκάκη θα μάς εντάξει στην εποχή των Cabarets με μία προσωπική χορευτική παντομίμα.

Ο κ. Καφούσιας είναι επαγγελματίας χορογράφος, δάσκαλος σύγχρονου βιωματικού χορού, performer και υπήρξε ο δημιουργός και διευθυντής του Πολυχώρου "ΘΥΡΑ ΤΕΧΝΗΣ".


Πέμπτη 21.11 ώρα: 18:30 Πλατεία έναντι της πλ. Καραϊσκάκη - ξενοδοχείο Wyndham Grand Athens, πλησίον στ. Μετρό Μεταξουργείο (έξοδος πλ. Καραϊσκάκη)

Alta Karta Μικέδης ΑΒΕΕ

Η Μικέδης ΑΒΕΕ “ALTA KARTA” στηρίζει συνεχώς από το 2014 το Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Δίκτυο και το Μικρό Παρίσι των Αθηνών.

H ΜΙΚΕΔΗΣ ΑΒΕΕ “ALTA KARTA” δραστηριοποιείται για περισσότερα από 35 χρόνια στον τομέα των ευχετήριων καρτών, ειδών δώρου και σχολικών ειδών. Συνεργάζεται με μεγάλους ευρωπαϊκούς οίκους και διακρίνεται για την πρωτοτυπία, την άριστη ποιότητα και τη μεγάλη ποικιλία των προϊόντων της.

Αποτέλεσμα της πολυετούς συνεργασίας της με την Santoro London αποτελεί η διάθεση στην Ελληνική και Κυπριακή αγορά της σειράς ειδών δώρου Gorjuss. Το χαριτωμένο κοριτσάκι μάς έχει κατακτήσει όλους. Μια άλλη επιτυχημένη σειρά της ίδιας εταιρείας είναι η Poppy Love που απευθύνεται σε μικρές ηλικίες.

Το 2016, η Alta Karta ΜΙΚΕΔΗΣ ΑΒΕΕ ανέλαβε την αντιπροσώπευση και τη διανομή στην Ελλάδα των κεριών από σόγια Heart and Home της αγγλικής εταιρείας HISTORY AND HERALDRY με εξαιρετική ανταπόκριση από το αγοραστικό κοινό.

Έχοντας δεκαετίες εμπειρίας, εκατοντάδες σημεία πώλησης και πάνω απ’ όλα πρωτοτυπία στα προσωπικά της προϊόντα και στους συνεργάτες της, αξίζει την εμπιστοσύνη μας. Η σχέση μας με την εταιρεία της οικογένειας Μικέδη ήταν και συνεχίζεται να είναι στενή.

Την ευχαριστούμε για την υποστήριξη και την συμμετοχή της ως χορηγός στις εκδηλώσεις του Μικρού Παρισιού των Αθηνών.

Γράφει η Βασιλική Αραπογιώργη

Γράφουν οι Μικροί Δημοσιογράφοι: Αραπογιώργη Βασιλική, Καλαντζή Εβίνα, Παπαστεφάνου Μαριέττα, Σταμέλου Ιωάννα

Έχουμε και λέμε

στο μαγκαζίνο του site του φεστιβάλ "Μικρό Παρίσι των Αθηνών"

Παρουσιάσεις, αφιερώματα και προτάσεις

για

Καλλιτέχνες, χώρους και γειτονιές του κέντρου της ΑΘήνας

που συμμετέχουν στο φεστιβάλ

Ταξιδέψτε στο Μικρό Παρίσι των Αθηνών

21 Νοεμβρίου - 1 Δεκεμβρίου 2019