https://sites.google.com/view/linguarium 

Panglot

In het begin schiep God hemel en aarde. 


Bij de schepping van het licht hoefde God alleen maar Er zij licht te zeggen en er was licht. De schrijver van Genesis meende dus dat God sprak. Het kwam niet bij hem op om na te denken over de vraag of God sprak of knalde. 
De evangelist Johannes dacht er net zo over. Hij schreef: In het begin was het woord.

Dat is een beetje vreemd. Iets ontstaat niet door het woord dat ervoor is. Een woord is geen werkende oorzaak. Het is beter om te schrijven: In het begin was de oerknal.

Stel, dat ik alleen praat met iemand, die zelf kan praten. Dus als een kip tok tok zegt, zeg ik niets. 
Is tok tok geen praten? 
Een kip heeft oren, dus ik kan me afvragen, of het slim is om daar geen gebruik van te maken.
En een boom dan? 
Een boom heeft geen oren. Hij hoort zijn eigen geruis niet. Maar hij reageert wel op de wind en op het licht en het water. Dus dat is de manier waarop ik met een boom in contact kan komen. 
En als het een steen is, kan ik daarmee in contact komen door hem bij voorbeeld op te pakken en weg te gooien? 
Ja, dat is een heel goeie manier. 

Hoe kan ik nu contact krijgen met wat er is voordat er een steen, een plant, een dier of een mens is? 
Geen mens kan de oerknal horen of in de oersoep zwemmen. Er is evenmin een mens die zich kan gedragen als een kip of een boom of een steen. 
Wil dat zeggen, dat er geen contact mogelijk is? 
Natuurlijk wel. Om contact te kunnen maken, is het helemaal niet nodig, dat zij zich kunnen bedienen van de taal die ik spreek. De talen van de natuur zijn ontelbaar en ieder die het wil kan die talen begrijpen. Misschien is het allereerste woord, dat alles tot stand brengt, niet een van die woorden, die ik in de mond neem. Ik weet niet, hoe dat woord klinkt, zelfs niet of het een klank heeft. Zelfs van de oerknal weet ik niet of het een knal is.

Hiëronymus;

In principio erat verbum, et verbum erat apud Deum, et Deus erat verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Et verbum caro factum est.

Erasmus:  In principio erat sermo et sermo erat apud deum et deus erat ille sermo. Hoc erat in principio apud deum et sermo ille caro factus est.