08/10/2024 - konstantina g. ft. Μαρία Ζησιμοπούλου - Συνέντευξη
Ετικέτες: Χορός, χορεύτρια, τέχνη, έκφραση, σύγχρονο, μοντέρνο
Ποιο είναι το επάγγελμά σας;
Είμαι δασκάλα χορού και χορεύτρια.
Τι σας παρακίνησε σε αυτή σας την επιλογή;
Το είχα πάντα αυτό το κάτι για τον χορό. Αργότερα κατάλαβα επίσης ότι είναι ένα δυνατό μέσω έκφρασης και ελευθερίας. Όσον αναφορά τη διδασκαλεία, θέλω πάντα να δημιουργώ αυτό το υγιές περιβάλλον για τα παιδιά στην κοινότητα του χορού και να τους προσφέρω τη δυνατότητα να εκφραστούν με το σώμα τους, να πουν πράγματα που δεν μπορούν μέσα από αυτό το είδος τέχνης, όσο παράλληλα μαθαίνουν να νιώθουν καλά με το σώμα τους και αναγνωρίζουν τον εαυτό τους και τα συναισθήματά τους.
Ποιες σπουδές ή πτυχία χρειάζεται κάποιος για να γίνει δάσκαλος χορού;
Έχει να κάνει καθαρά με το είδος του χορού που θέλεις να ασχοληθείς. Στον κλασσικό χορό όπως το μπαλέτο, είναι απαραίτητο το πτυχίο κρατικής ή ακόμα και ιδιωτικής σχολής. Σε ό, τι έχει να κάνει με σύγχρονο και μοντέρνο σίγουρα καλό θα ήταν να έχει κάποιος ένα αντίστοιχο πτυχίο ή δίπλωμα χωρίς να είναι εντελώς απαραίτητο. Στο κομμάτι του λάτιν υπάρχουν κάποια διπλώματα ερασιτεχνικά και επαγγελματικά, χωρίς να είναι και πάλι απαραίτητα. Και τέλος στους πιο εμπορικούς χορούς όπως heels και commercial, δεν υπάρχει κάποιο πτυχίο που να αναγνωρίζεται επαγγελματικά.
Πάρα πολύ σημαντικό σχετικά με τους χορούς δίχως απαίτηση πτυχίου, είναι ότι ο δάσκαλος – χορευτής πρέπει να έχει την απαραίτητη επαγγελματική κατάρτιση και να παρακολουθεί όσο το δυνατόν περισσότερα σεμινάρια γίνεται, ώστε να αποκτήσει γνώσεις που θα αποδειχτούν χρήσιμες για αυτόν και τους μαθητές του.
Ποιες δεξιότητες είναι απαραίτητες κατά τη γνώμη σας;
Χρόνος. Πολύς χρόνος μάλιστα. Από εκεί και πέρα θέλει πειθαρχεία. Πρέπει να έχεις αυτό το mindset, να σκέφτεσαι «Θα το κάνω κι ας είμαι κουρασμένος». Ναι, θέλει σίγουρα και ταλέντο στον χορό αλλά κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζεται κάποιες δυνατότητες σωματικά, αρκεί να το αγαπάς και να το θες πολύ, καθώς είναι κουραστική δουλειά και να μπορείς να έρχεσαι σε επαφή με τον εαυτό σου. Τις υπόλοιπες δεξιότητες τις βρίσκεις.
Είναι πολύ αργά για κάποιον που θέλει να ξεκινήσει μετά από κάποια συγκεκριμένη ηλικία;
Όχι, εκτός αν θέλεις να κάνεις κάτι στο πλαίσιο του κλασσικού, όπως παραδείγματος χάρη πρώτος χορευτής ή σχετικά με το κλασσικό μπαλέτο. Όμως έχουμε φύγει από αυτήν την νοοτροπία.
Ποια θα λέγατε ότι είναι τα αρνητικά του να εργάζεται κάποιος ως χορευτής;
Η πολλή κούραση, κυρίως η σωματική. Έρχεσαι συχνά αντιμέτωπος με τραυματισμούς και δύσκολες περιόδους για το σώμα σου. Μετά υπάρχει και μια δυσκολία στο να μπορείς να διαχειριστείς τους διαφορετικούς χαρακτήρες που θα γνωρίσεις σε μαθητές ή δασκάλους, καθώς θα συναναστραφείς με πολλά άτομα. Ακόμα, δεν λείπει το άγχος στις πιεστικές περιόδους λόγω αγώνων και παραστάσεων και ως μαθητής και ως δάσκαλος. Επίσης το ότι δεν σταματάς ποτέ να δουλεύεις και να μαθαίνεις. Μέχρι και στον ελεύθερο σου χρόνο προσπαθείς να γίνεις καλύτερος και να βγάλεις την ύλη κάποιου μαθήματος. Αλλά το βασικότερο είναι να φεύγω από την αίθουσα ξέροντας ότι δεν έχω κάνει «κακό» σε κανένας από τους μαθητές μου, είτε αυτό είναι να πιέσω τα σωματικά τους όρια είτε να τους πλήγωσα συναισθηματικά. Α ναι και το άγχος να θυμάμαι τις χορογραφίες μου. /hj
Ποια είναι η χειρότερη ανάμνησή σας στον κλάδο;
Η αλήθεια είναι ότι έχω πολλές. Θα το κρατήσω πιο γενικό γιατί δεν θέλω να «φωτογραφίσω» κάποιον, είναι πολλές όμως οι φορές που έρχεσαι αντιμέτωπος με κακοποιητικές συμπεριφορές. Συχνά απαιτούν να ξεπεράσεις τα όριά σου σωματικά και ψυχικά. Ένα από τα μεγαλύτερά μου προβλήματα σε μικρότερη ηλικία ήταν το body shaming που μου έκαναν οι δασκάλες παλιότερης σχολής. Τώρα για πιο συγκεκριμένα οι δύο χειρότερες εμπειρίες σε μεγαλύτερη ηλικία, είναι όταν τραυματίστηκε μια φίλη που χορεύαμε μαζί κι έπρεπε να πάρω τη θέση της στις χορογραφίες και η άλλη όταν είχα εγώ έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό στον αυχένα και στον ώμο μου συνδυαστικά, με αποτέλεσμα να μείνω εκτός παράστασης μια βδομάδα πριν.
Σε αντίθεση με την προηγούμενη ερώτηση, ποια είναι η καλύτερη ανάμνησή σας;
Αυτό είναι εύκολο. Η καλύτερη ανάμνηση μου νομίζω είναι μετά αυτή τη χρονιά που μας πέρασε, όταν κατάλαβα τη σχέση που έχω χτίσει με τις μαθήτριές μου. Στα γενέθλιά μου όλες μου οι μαθήτριες και από τις δύο σχολές που ήμουνα, τα θυμηθήκαν και μου έκαναν έκπληξη. Χάρηκα ιδιαίτερα όταν είδα πια στο τέλος της σεζόν την πρόοδό τους.
Τι σας παρακινεί να συνεχίσετε αυτό το επάγγελμα παρά τις δυσκολίες;
Πιστεύω ότι πέρα από την αγάπη που έχω στον χορό, η απάντησή μου έχει δοθεί στην προηγούμενη ερώτηση.
Πώς θα χαρακτηρίζατε τον μισθό;
Η αλήθεια είναι ότι οικονομικά στην Ελλάδα το επάγγελμα αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το εξωτερικό. Σίγουρα θεωρώ ότι είναι από τα πιο κακοπληρωμένα στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Δυστυχώς, πολλές είναι και οι περιπτώσεις που ζητάνε να δουλέψεις άμισθα.
Μετανιώνετε κάτι σχετικά με την καριέρα σας; (π.χ. κάποια ευκαιρία, μία προαγωγή)
Το μόνο που μετανιώνω είναι που πολλές φορές ο φόβος της αποτυχίας με κράτησε πίσω σε κάποια πράγματα. Παρ’ όλα αυτά θεωρώ ότι είμαι στο σημείο που θα έπρεπε να είμαι, οπότε δεν μετανιώνω.
Ποια είναι η δική σας γνώμη για το επάγγελμά σας;
Καταρχάς, θεωρώ ότι είναι από τα πιο δύσκολα επαγγέλματα πρακτικά. Στην πραγματικότητα είσαι αθλητής. Παρ’ όλα αυτά είναι τόσο μεγάλη η αγάπη γι’ αυτή τη δουλειά. Για μένα είναι η καλύτερη δουλειά του κόσμου. Δεν θα την άλλαζα με τίποτα. Αν με ρώταγε κάποιος να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα θα του έλεγα 100%.
Για ποιο πράγμα πρέπει να προετοιμαστεί κάποιος που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα αυτό;
Για την κούραση αλλά κυρίως για τα πάρα πολλά «όχι» που θα ακούσει σε δουλειές που μπορεί να χάσει, σε οντισιόν, σε ομάδες, σε σχολές και άλλα.
Φωτογράφιση: @karitinos.konstantinos (Instagram)
Συγκεκριμενοποιημένες
Ποια είναι, μέχρι σήμερα, η αγαπημένη σας χορογραφία που έχετε χορογραφήσει;
Έχω τρείς. Η πρώτη είναι το Cell Block Tango από το musical “Chicago”, η δεύτερη είναι το “Πριν” της Ματούλας Ζαμάνη και η τρίτη είναι μια χορογραφία για αγώνες λάτιν που ήταν πέντε διαφορετικά κομμάτια/χοροί μαζί.
Η αγαπημένη σας χορογραφία που έχετε παρουσιάσει;
Έχω τρείς και πάλι. Το Survivor από Destiny’s Child σε διασκευή στο Πάνθεων, επίσης το Out of Body Experience και το τελευταίο είναι το Torn του Nathan Lanier. Όλες οι χορογραφίες είναι της Έλενας Οικονομοπούλου στο σύγχρονο.
Τι είδη χορού γνωρίζετε/χορεύετε;
Χορεύω σύγχρονο, μοντέρνο, λάτιν, heels και commercial.
Έχετε αγαπημένο απ’ αυτά;
Ναι. Ασυζήτητα είναι το σύγχρονο.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας κουστούμι που έχετε φορέσει σε παράσταση;
Ένα από τα αγαπημένα μου είναι αυτό που είχα φορέσει στην πρώτη μου παράσταση λάτιν. Ήταν ένα set, που πάνω είχε ένα λευκό κοντό μπλουζάκι με μακρύ μανίκι και v-neckline και το κάτω ήταν μια ψηλόμεση λευκή παντελόνα όλη κρόσσι.
Τι θα τον συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να γίνει χορευτής ή δάσκαλος χορού;
Θα ακουστεί πολύ κλισέ, αλλά το πρώτο και το τελευταίο πράγμα αν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις είναι να μην τα παρατάς, να έχεις υπομονή, επιμονή και καθαρό στόχο. Όπως, γιατί θες να κάνεις αυτή τη δουλειά. Τέλος, να είσαι όσο πιο σίγουρος μπορείς για τον εαυτό σου και να μην απογοητεύεσαι.